Leiders:
Gerbrand de Bruyn (070-3552862 of 06-24779825)
Piet Toet (070-3500959 of 06-29541967)
Assistent-scheidsrechter:
Cees Korving
Scheveningen VE 1 - KMD VE
Op een winderig Wateringen was het Veteranen team neergestreken met dit keer
weer genoeg mensen, een stuk of 18. Een grote drukte in de kleedkamer was het
gevolg en Piet en Gerbrand moesten de zeilen weer bij zetten om enige orde in de
chaos te scheppen. De eerste helft begon met een zware wind tegen dus er waren
genoeg mensen die reserve wilde staan, vooral een paar flinke windvangers bleven
in de dug out zitten. De lange vakantie had zijn tol wel geeist want de spelers
waren verre van topfit hoewel er lekker werd gebald. Gastspeler Nico de Jager
liep op het middenveld met passjes te strooien en Gerard Roeleveld maakte een
erg mooi doelpunt na (ongewild) overstapje van Ruud. De kale intrigant was naar
de rechterkant verbannen en Peter Vrind was weer ouderwets stabiel achterin.
Henkie liep alle gaatjes dicht en wat er bleef liggen werd opgeruimd door Wim
Ros met daarachter Klokgieters die in de tweede helft ook nog gewoon liep te
voetballen. Aan het einde van de eerste helft stoomde de ranke aanvaller op en
maakte een mooie actie waarna hij met een magistrale kapbeweging een assist
verzorgde waar nog weken over gesproken zal worden, Ruud kon deze panklare bal
niet meer missen en maakte de 2-0. Het werd nog 2-1 en in de rust begon de
warming-up van Jan van Toor, hij maakte met zijn vingers rollende bewegingen en
tussen de vingers zat een puur natuurproduct voorzien van een dun papiertje, Jan
was zo warm. Na ongeveer 40 seconden in de tweede helft smeekte hij vervolgens
weer om een wissel. Het echte hoogstandje kwam echter deze week wederom van Rob
Dijkhuizen, die om onbekende redenen werd gevloerd, gelet op zijn postuur kan
dit onmogelijk de wind zijn geweest, maar vallen deed hij. Kennelijk om eea te
camoufleren deed kroop hij vervolgens met zijn typische krokodillenloop over het
veld heen wat niet onopgemerkt bleef. De geblesseerde Marcel H. bleef er bijna
in. Er werd vervolgens nog lekker gescoord door verschillende personen omdat KMD
gewoon moegestreden was.
een neutrale toeschouwer
Scheveningen VE 1 - Scheveningen 7
Op veld 3 zou een onderonsje plaatsvinden tussen zaterdag 7 en Ve1. Zaterdag
7 onder leiding van mooie Mario en de Ve onderleiding van ..... Piet en Gerbrand.
De opkomst was hoog, de veteranen hadden een man of 18 waarvan 11 in het veld.
Voor velen weer een eerste weerzien op Houtrust. De veteranen begonnen lekker te
tikken maar de jeugd van het 7e was gevaarlijker door snelle aanvallen die
alleen door onze Henk tegengehouden konden worden, ze kwam ook op voorsprong en
er begon al wat gemor. Gerard Roeleveld en Dickie Pronk liepen op het middenveld
maar lieten hun mannen steeds lopen, tenminste dat vertelde de kale analist die
zelf in de eerste helft bij de rest van de beste stuurmannen stonden. Jan van
Toor en Rob Dijkhuizen en Ruud liepen voorin en kregen een paar dotten van
kansen en ja hoor ze gingen er niet in, het werd als snel 3-0 voor het 7e en net
voor de rust solode Rob de krokodil de 16 in en scoorde een aardig doelpunt. De
tweede helft kwam het loopwonder Michael in de gelederen en de even snelle
Gerrit Knoester die zijn directe tegenstander een paar keer op snelheid klopte.
Verder nog wat verschuivingen en Wim Ros passeerde Piet en Gebrand en begon zich
met de opstelling te bemoeien, dit liep natuurlijk weer bijna uit de hand, maar
de wissels pakte goed uit. Dick die na een jaar te zijn weggeweest zijn
doelpuntje meepakte en weer die Rob Dijkhuizen die een prachtig doelpunt maakte
door een verdwaalde onbedoelde pass van Jan van Toor. Ron Klein had het vandaag
zwaar en zag in 1 speelminuut zijn twee passes sterven in schoonheid en hij
maakte daarbij ook het daarbijhorende gebaar. Martin Klokgieters verdiende een
compliment voor zijn puike keeperswerk maar Rene Cramer was de absolute
uitblinker, hij viel aan het einde van de eerste helft in en behield zijn vorm
de hele wedstrijd. Ook de kale intrigant speelde redelijk mede door zijn 450
overtredingen waarvan ongeveer 20 minimaal rood hadden opgeleverd bij een
“echte”scheids. Het werd 3-3 en de ranke topschutter van weleer speelde zijn
slechtste wedstrijd ooit en dat mag ook wel eens gezegd worden, hoewel hij met
deze prestatie uiteraard nog bovengemiddeld was.
Een neutrale toeschouwer.
Veteranen maken Katjeskelder onveilig
Foto's
Na een vermoeiend seizoen met wisselende resultaten en een hoopgevende
eindklassering gingen de veteranen en hun supporters en begeleiders naar de
Katjeskelder om na het spelen van internationale wedstrijden en een heuse
Makrelenwedstrijd zich te ontspannen. De twee Noordamerkanen van Roeleveld
hadden weer een geheim programma opgesteld en nadat de tap door Dick Kleijn was
geïnstalleerd konden we even rusten na de lange autorit.
Na een paar biertjes gingen we eten, een stevige en voedzame maaltijd werd
verorberd waarna het park werd verkend. Het weekend stond vooral in het teken
van het kijken en praten over voetbal daar de FIFA na overleg met de veteranen
van Scheveningen een evenementje had gepland in een donker land in Afrika zodat
er driftig door de ervaren ploeg naar voetbal gekeken kon worden en er prachtige
analyses gemaakt konden worden. Ook politiek werd besproken en Jan Nutbey gaf
uiteindelijk toe dat hij voor mr. IA Balkenende heeft gestemd. Na de voetbal de
muziek aan en meezingen maar. Na een lange nacht vol lol, muziek en kaarten
bleef de Benjamin van de familie van Der Harst onvermoeibaar doorgaan met het
spuiten van onderrugspray, dit zorgde er aan het einde van de nacht bijna voor
dat hij wakker zou worden met een Vuvuzela in diezelfde onderrug. Een groepje
van de harde kern besloot tevens een vergadering uit te schrijven. Een officiële
vergadering werd geopend, agendapunten werden afgewerkt en beslissingen die goed
zijn voor de toekomst van Scheveningen werden genomen. Ook over bepaalde zonder
inge personen werden de meningen op een rijtje gezet en dit leidde tot
hooglopende emoties bij bepaalde personen.
Op 05.00 uur was het eindelijk stil in het huisje waar de muziek plaats had
gemaakt voor gezaag en andere knetterende geluiden veroorzaakt door veel
paprika, champignons knoflook en suddervleis. Om 07.00 uur was er echter al weer
beweging waar te nemen in het huis, Cees Korving had een lekker zooitje haring
meegenomen en dacht dat hij het die dag niet ging redden zodat hij al begon met
het haringsnijden. Cees was gelukkig net klaar voor de wedstrijd van Nederland
tegen Japan en nadat Piet Toet en Gebrand nog even met Bert van Marwijk hadden
gebeld, kon de wedstrijd tegen Japan beginnen. Iedereen was gekleed in het
oranje al dan niet voorzien van geluidversterkende middelen. Na deze prachtige
wedstrijd konden de vissen aangevallen worden. Wim en Cees hadden zich helemaal
lamgesneden en er was paling, zalm, haai, sprot, zalmsalade, garnalen en
natuurlijk heerlijke Hollandse Nieuwe.!! Na het eten werd een nieuw
gastronomisch hoogstaand recept uitgesproken:"even een biertje voor de koffie."
In de avond werd nog naar de Denemarken en Kameroen gekeken en werd het wederom
een latertje.De volgende dag stond na een stevig ontbijt met gebakken eieren de
geheime missie op het programma. We gingen een fietsrit maken en bij elke stop
kregen een gerecht en het was de bedoeling van de organisatie om bij het
voorgerecht te beginnen en bij het dessert te eindigen. Anton Overduin had de
route gezien en begon direct zijn mening op te dringen bij de organisatie want
hij had een kortere weg gezien en wilde deze ingaan. Daar Anton dit op het veld
ook wel eens probeert, werd hij uiteraard totaal genegeerd en waren we
overgeleverd aan de kwaliteiten van de Roeleveldjes.Het tourritje werd mede door
de Dom Dom One van Leo Roeleveld een helse rit, hij kreeg zijn kaart maar niet
goed in balans zodat hij dubieuze routes bleef kiezen. Dit sprong in het
verkeerde keelgat bij de altijd driftige Rene Cramer die met Marcel Hoogendijk
een tandem vormden. Ook Wim Ros zijn zitvlak bleek de langste tijd gehad te
hebben en er een licht moordcomplot werd gelukkig in de kiem gesmoord door
Gerbrand die net op tijd zijn kaplaarzen had uitgetrokken. Het eten op de
verschillende lokaties was echter heel erg lekker en daarbij werd uiteraard ook
nog een biertje gedronken.
Bij terugkomst bij de Katjeskelder had de rit van 40 km zijn slachtoffers
gemaakt de roep om uierzalf was hoog, die was er niet, maar gelukkig was er nog
wat vette haring over. Tot laat in de avond werd er nog voetbal gekeken en het
aanbod aan spelers van volgend jaar werd geïnventariseerd waarop men ook
officieel een handtekening moest zetten. Er werden ook al plannen voor de
toekomst na het bedrijven van de voetbalsport gemaakt en iedereen was het er
over eens dat we gelet op het aantal te verwachten uitnodigingen bij evenementen
en onze zangkwaliteiten dat we later verder zouden gaan als een shany koor met
als voorzinger Gerrit Knoester.
een neutrale toeschouwer
Scheveningen Veteranen - Makrelen
Foto's wedstrijd
Foto's feest
De bemanning van de Sch10, "De Drie Gebroeders" had de sportieve moed
opgebracht om de succesvolle Veteranen van Scheveningen uit de dagen voor een
duel over 2 maal 45 minuten. De gebroeders hadden een bemanning geronseld en een
waar sterrenteam op de been gebracht van vergeten vedetten waaronder André
Roeleveld, Johan Schot, Dick Plug, Ment Dijkhuizen, Cees Taal, Simon Rog, Marco
Toet en Ronald Bal. Verder waren er ook om het geen afmaakpartij te laten worden
een paar mindere goden op het veld verschenen zoals Jan Ginder, Johan en Marcel
van der Harst, Arie Bal en bijvoorbeeld Darwin KLeijn. Barry Rog had zich als
coach naar voren geschoven en in de kleedkamer werd een wedstrijdanalyse gemaakt
waarbij alle denkbare scenario's serieus werden uitgewerkt. Vervolgens kreeg
ieder een stek toegewezen en werd de verder koers bepaald. Het doel was een goed
besomming tegen de krijgers van Piet en Gerbrand te halen en zo gingen ze ook
het veld op. De rooktonnen van de Rogjes bliezen hun dampen de lucht in zodat de
wedstrijd onder een heerlijke rooklucht werd gespeeld. Het team van de
gebroeders werd Makrelen genoemd en daarover later meer. Ook de veteranen hadden
wat extra man op laten draven daar de gevoelstemperatuur ver boven de 50 graden
lag op het warme kunstgras. Met Joop Roeleveld, Gerard de Niet senior en junior,
moet je zelf natuurlijk wel afvragen of dat echt een versterking van je elftal
is. De veteranen werden de eerste 10 minuten onder druk gezet door goed spel van
de Makrelen maar het tij keerde en door een onnodige overtreding bij de 16
kregen de veteranen een vrije trap, deze werd erg slecht ingeschoten maar door
de nog slechtere stop van een rode grote man kon de alerte Gerard senior niet
meer missen. Arie en Rien Rog lieten zien dat zij het spelletje nog niet
verleerd waren en waren goed aanspeelbaar in de voorhoede. Even later liet Rene
Vis de bal afsnoepen door Johan die er wel raad mee wist en Martin Klokgieters
kansloos passeerde. Het spel golfde op en neer en Ron Kleijn ging de combinatie
aan over bakboord en schoot hard van buiten de 16 binnen, het moet gezegd het
was een mooi doelpunt. De tandem Rob Dijkhuizen en Jan van Toor bleek vandaag
spaak te lopen want de vloeiende combinaties van weleer bleven vandaag uit. De
makrelen lieten dit niet op zich zitten en door een hele mooie treffer van Dick
Plug over stuurboord werd het weer 2-2. Vervolgens kwamen de veteranen weer op
voorsprong door een prachtig krullobstift van Gerard Roeleveld en de makrelen
moesten nog eens opstomen om niet ten onder te gaan. Barry Rog besloot toch nog
in te vallen omdat hij niet langer aan kon zien. Zijn invalbeurt was dan wel
niet de beste ooit maar de wil om te winnen was aanwezig. De grote rode man
maakte nog een mooi kunststukje op de 16 meterlijn door zich zelf een grote
beenworp toe te brengen en daar met heftige gebaren de veteranen de schuld van
te geven. Marcel Hoogendijk en de rest van de verdediging lachte deze man echter
hartelijk uit. De 3-3 werd dan gelukkig ook gemaakt en de uitstekende scheids
Cees floot af. Penalty's moesten de beslissing brengen maar hier werd het ook
weer gelijk mede dankzij een misser van Rob Dijkhuizen die hier niet aan
herinnerd wenste te worden. Na de wedstrijd kon het feest beginnen, de
versgerookte makrelen, gebakken scholfilets, gerookte zalmen en nog veel meer
lekkers uit de Noordzee werden aangevallen. De Rogjes lieten zich van hun beste
kant zien en er werd heerlijk gegeten en daar waar de vis moet zwemmen, ging dit
op het mooie complex op Houtrust ook op, er gingen na dit fantastische evenement
zelf stemmen op dat er verschijnende vissen verdronken waren.
Ronald Bal
Scheveningen VE 1 - Engelse Veteranen
Foto's
Op veld 1 van Scheveningen was een heuse Europese wedstrijd gepland op de
avond van de Champions leage finale en gelet op de kwaliteit van de wedstrijd
tussen de veteranen van Scheveningen en de Engelse Ploeg zou deze wedstrijd als
voorwedstrijd niet hebben misstaan. De oerveteraan Arie de Jager had zijn
schoenen uit het vet gehaald en probeerde verbaal en non-verbaal met zijn
typische “De Jager mimiek”de boel op scherp te houden. Hij werd gesteund door
Anton Overduin die de laatste tijd zijn tweede jeugd blijkt te hebben
teruggevonden. Met in het doel Johan van der Harst en in de tweede helft Martin
Klokgieters kan er eigenlijk niet veel fout gaan. De Engelsen beschikten echter
over een pitbullmentaliteit en hoewel de Scheveningse spelregels voor de
wedstrijd haarfijn door onze Marcel Hogendijk werden uitgelegd in zogenaamd
“stonecole”Engels, waren de Engelsen het niet altijd eens met de arbitrage, het
leek net of zij dachten dat zij het spelletje hadden uitgevonden. Piet en
Gebrand waren echter in supervorm en floten geweldig. Rene Vis stond laatste man
en met zijn grillige kwaliteiten zorgde hij in de eerste helft in ieder geval
voor hoog adrelinegehalte bij de veteranen I daar de terugspeelballen van een
matige kwaliteit waren. Het middenveld was vandaag voor Henk Braam met zijn
snelheid en doorzettingsvermogen en op rechts zorgde de hoekige glazenwasser
Peter Vrind weer eens voor het betere beukwerk daar waar Rene Cramer vandaag
niet te kloppen was in de lucht. Voorin was het weer hard werken voor weinig met
Mario en Michael met veel loopwerk en Gerrit Knoester met zijn ultieme
versnelling op de eerste meters. We gingen met 1-0 de rust in en waren toe aan a
cup of tea. De tweede helft werden de Engelse messen geslepen en kregen we er
snel een paar om de oren. De piepjonge veteraan Jan van Toor had vandaag een
goede dag, hij legde ongeveer 250 meter af in de hele wedstrijd en zag kans om
twee keer te scoren. Bij deze 250 meter was alles inbegrepen dus ook de gang
naar de kleedkamer. Wim Ros en Marcel hadden achterin hun handen vol maar konden
de drie treffers van de Engelsen niet voorkomen. Gebrand floot voor het laatst
en we hadden verloren, gelukkig was de derde helft voor onze veteranen en werden
de gepromoveerde A1 selectie ook nog eens hartelijk verwelkomd in de kantine.
een neutrale toeschouwer
Die Haghe VE1 - Scheveningen VE1
Tegen Die Haghe moest een zwaar gehavende Veteranen selectie van
Scheveningen tegen Die Haghe. Op de dag dat Marro vreselijk in de vaudt zou gaan
moesten we in een kraterlandschap aantreden tegen een sterk Die Haghe. We
begonnen sterk zonder echt kansen te krijgen. Een groot verlies was dat Rene
Kramer met een uiterst lichte kuitblessure (vermoedelijk een schaafwond)
uitviel, grote winst was dat de ranke linkspoot die de laatste weken in goede
vorm was, inviel. Hij scheurde bij zijn eerste balcontact echter diverse spier
en peesgroepen af doordat hij geen warming up had genoten. Gelukkig kon hij
doorspelen door een uiterst sterk herstelvermogen en de aanwezigheid van andere
meerdere inzetbare spier en peesgroepen. Goed , door de MAN OF THE MATCH alias
de kale intrigant en goed voetbal van Rob en Mario voorin werd het wachten op de
0-1. Door de vaudt van Marro zou dit echter niet gebeuren. Henk had een zware
pot op rechts en Rene T. en Gerard Roeleveld hadden moeite met het lastige veld.
10 seconden voordat Marro in de vaudt ging, kreeg deze onttroonde aanvoerder de
bal aangespeeld en daar hij maar 4 opties had om de bal af te spelen, gaf hij
een zogenaamd “F leggertje” voor de gelegenheidskeeper van de C2 Wesley, een
jongen die vandaag voor de veteranenleeuwen werd gegooid, de 1-0. Dick Kleijn
gaf Marro nog wat negatieve tips, maar deze mentale dreun zouden we niet meer te
boven komen. Iedereen was zwaar aangeslagen en ook de kale intrigant had er
moeite mee. Door hard werken kregen we nog een paar subkansen, maar die gingen
er niet in. De spits van Die Haghe, kennelijk lang geblesseerd, werd door de
lucht aangespeeld, nam de bal op de borst en schoot hard in 2-0. In de rust werd
er ferm gesproken door de begeleiding Piet, Gebrand en Cees, er moest gescoord
worden om de wedstrijd te keren, en ja dat was waar. Met Marco achterin die
werkelijk overal te gelijk was en Marro en de kale intrigant zat het achterin
wel snor. Voorin kregen we volop kansen en gingen we voor de gelijkmaker. Mario
schoot een bal snoeihard in, door het slechte veld stuiterde deze bal ongeveer
30 keer en de keeper begreep er niets meer van, 2-1. Nu was het wachten op de
gelijkmaker, door de vaudt van Marro in de eerste helft, was er echter een
litteken aangebracht, hierdoor konden we niet boven ons zelf uitstijgen. Behalve
Anton Overduin, de kale intrigant die bij elk duel minimaal 12 low kicks
uitdeelde zonder maar 1 maal naar de bal te kijken, lukte het niet de bal er in
te krijgen. Marro sloop bij elke corner naar voren en kopte ook nog vol op de
lat, dus weer geen twie twie. Verder probeerde Gerard en Rob nog allerlei
hoogstandjes met Rob in een hoofdrol door net binnen de 16 met een omhaalactie.
Je kon zijn hechtingen van al zijn operaties nog horen oprekken, maar de bal
ging er niet in. Ook de ranke aanvaller die enigszins hersteld was van zijn
scheuringen kreeg de bal aangespeeld en met zijn briljante techniek schoot hij
de bal richting het doel, door een plotselinge windvlaag van onder spatte de bal
tegen de lat uiteen om vervolgens door Gerard op te worden gepikt. Hij draaide
en keerde en schoot vervolgens in een leeg doel tegen de 66 jarige keeper op,
weer geen doelpunt. Verder werd in de tweede helft nog 2 maal de paal en eens de
lat geraakt, dus het werd 2-1 voor Die Haghe. Na de wedstrijd werden er nog
allerlei analyses losgelaten op dit verloren duel, iedereen was het er echter
over eens, de vaudt van MARRO heeft Scheveningen de das omgedaan. De naam van
Marro zal echter onder de leden van de Veteranen blijven zodat hij niet
beschimpt zal worden,
een neutrale toeschouwer.
Semper Altius VE1 - Scheveningen VE1
Na een aantal weken van goed voetbal moesten de Veteranen vandaag tegen
Semper Altius, de winstkansen lagen op 41% blijkens de gegevens van Team Link,
we moesten zeg maar aan de bak. Er waren ongeveer 14 spelers aangetreden en
daarvan stonden er ongeveer 11 op het veld. Tussen de Rijswijkse flats speelden
we de eerste helft met een behoorlijke wind tegen en dat was te merken. Het liep
niet helemaal geolied en Semper kende kennelijk de reputatie van de sluitpost
van Scheveningen, want er werd minimaal 200 keer op het doel geschoten en zonder
succes, de ballen gingen bijna allemaal over het doel van onze Martin en hij
verrichtte 2 goede reddingen. Peter Vrind, de held van een aantal weken geleden,
kon deze vorm niet voortzetten en had deze vorm uitgetrokken, zodat hij bij
wijze van spreken UIT vorm was. Verder konden Mario slingerbeen, Gerrit K en
Michael voorin geen potten breken, zodat we veel moesten verdedigen. De
beroepsintrigant, de man die alles anders ziet Anton liep op het middenveld een
puike eerste helft af te werken en ook de achterhoede onder leiding van MARRO,
Rene en Dick K, speelden lekker. We kregen echter geen kansen, gelukkig zat er
een echte BARCA bank met de ranke aanvaller en zijn tegenbeeld Ron K en Wim R.
Iedereen behalve de leiders konden het natuurlijk ook niet begrijpen dat deze
spelers op de bank moesten beginnen, maar ja, dat is een ander verhaal. De
tweede helft werden deze spelers ingebracht zodat Gerard wat meer ondersteuning
kreeg op het middenveld. Aan het begin van deze helft een stormachtig VE1, maar
we kregen helaas een deksel op de neus. Een vrije trap op ongeveer 75 meter van
ons doel werd geschoten richting onze keeper, die helaas een acute aanval van
grafityextreminus kreeg, zijn voeten werden in de kalklijn geboord zodat de bal
helaas over hem heen hing, de 1-0 lag er in. Hoe Martin ook trachtte te springen
het virus hield zijn benen op de grond, erg jammer. Even later werd de 2-0 ook
gemaakt en dat was op dat moment geheel tegen de verhouding in. De ranke
linkspoot die vandaag op rechts opereerde kreeg even later de bal aangespeeld en
waar hij eerder faalde door de bal met chirurgische precisie net over het doel
te knallen, knalde hij vanaf een meter of 30 de bal snoeihard in de kruising.
Het eerste falen was natuurlijk te wijten aan de leiding die hem de eerste helft
aan de kant hadden gezet, zodat hij even in moest komen. We gingen lekker ballen
en zette veel druk door Ron K en Gerard die de boel op stelten zetten. Verder
was Michael met zijn rushes ook een paar keer dichtbij. Men begon helaas de
ranke aanvaller te imiteren door zijn schoten na te bootsen, dit is natuurlijk
niet handig en feitelijk onmogelijk, je moet gewoon je eigen spel blijven
spelen, niet iedereen van rond de 50 kan zich even in 90 minuten een Beckham
trap eigen maken. Hiervoor is heel veel talent en training nodig. De man of the
MATCH Henk Braam bleef over rechts opkomen en kon vandaag niets vaudt doen,
behalve misschien dat hij bij tijd en wijle alle posities op het veld bezette,
hij had echter geen geluk in de afwerking. 10 minuten voor tijd maakte Semper
ook nog de 3-1 en dat was een hele harde klap waar de gelijkmaker in de lucht
hing. De ranke aanvaller, die eerder al genoemd doelpunt scoorde, wist zich via
werkelijk magistrale loopactie vrij te lopen en Mario gaf de bal precies op tijd
zodat genoemde alleen op de keeper afsnelde, u begrijpt al, dat werd ook weer
een doelpunt, zonder over details uit te wijden, prikte deze man de bal door de
boomlange en oud professionele keeper van Semper zodat het 2-3 werd met nog 5
minuten op de klok. Vol in de aanval werd er gespeeld met Gerrit voor Dickie er
nog in en iedereen naar voren met in de laatste minuut nog 4 hoekschoppen die er
niet ingingen. Gerrit liep zich ook nog vrij maar de ranke aanvaller koos even
voor eigen succes en riep daarmee hel en verdoemenis van deze veelal rustige
aanvaller op zich af, het bleef helaas 2-3 en dat was heel jammer. Het enig waar
je natuurlijk je vraagtekens bij kan zetten is het wisselbeleid van de leiding
van het elftal, maar de neutrale toeschouwer is er natuurlijk niet voor om
verdeeldheid te zaaien in het hechte veteranen team,
een neutrale toeschouwer.
Quick Steps VE1 - Scheveningen VE1
Op een prachtige zaterdagmiddag gingen de nog zwaarder gehavende veteranen
dan anders naar de snelle stapjes onder de luwte van het Zuiderpark. Er werd
gespeeld op het snelle kunstgras en voor de selectiespelers van deze dag was dat
niet echt een uitkomst daar er veel techniek is vereist. De Snelle Stapjes
begonnen sterk aan de wedstrijd en bouwden naar hartenlust op van achter uit en
dit was eigenlijk niet te stoppen, telkens schoof een verse speler in en moesten
wij naar achteren. Daarentegen werden er weinig kansen gecreëerd en was het een
lekker potje. Achterin moest Marcel stevige duels uitvechten tegen een grote
kerel met veel techniek en Marco was vandaag zeer scherp en liep alle kleine
gaatjes dicht en stofzuigde keer op keer de 16 leeg. Rene Kramer had het de
eerste helft moeilijk tegen zijn snelle buitenspeler en moest alles in de strijd
gooien om zijn tegenstander tegen te houden. Iets daarvoor stond de
kleinekalemandiealtijdwattezeikenheeftenikhetbezitisvaneenprachtigevrouw die
vandaag weinig praatjes had. Dit kwam door het simpele feit dat hij hier gewoon
geen tijd voor had en zich bezig moest houden met zijn feitelijke hobby n.l. het
spelen van het voetbalspel wat hij vandaag aardig deed. Voorin was het
trainingsbeest Mario ingehuurd en met zijn lange slingerbenen moest hij ook
aardig aan de bak, hij werd geflankeerd door Michael, die vandaag zijn 3 longen
regelmatig moest vullen om veel krachtvoetbal te spelen. Verder liep die ranke
aanvaller op links die een aantal weken opviel door zijn opvallend elegante
spel. Op rechts liepen echter de juweeltjes van deze dag, Henkie was
onvermoeibaar en bestreek het hele middenveld en bleef maar gaan. Bij hem in de
buurt stond de geblokte verdediger Peter, die nu niet echt opvalt door zijn
verfijnde techniek, maar deze enigszins grijzende verdedigende middenvelder was
onklopbaar. Zijn tegenstanders werden er moedeloos van, elke keer een beukje,
een tikje, een nagel tegen de bal, zodat de bal net de verkeerde kant uitging.
Peter Vrind werd ook zeer terecht uitgeroepen door de meegekomen supporters als
MAN OF THE MATCH. Op middenveld liep uiteraard ook weer eens de heer Vis, die
natuurlijk weer praatjes had voor tien, maar een verdienstelijke wedstrijd
speelde en duidelijk nog een kleine conditieachterstand heeft, want het moordend
snelle combinatievoetbal van de veteranen was af en toe toch iets te veel voor
hem. Het was halverwege de eerste helft toen de bal eindelijk in de 16 van de
tegenstander kwam. Via een rare kluts werd de bal omhoog gestuwd in de richting
van het doel, iedereen stond verbaasd naar de bal te kijken, behalve de eerder
genoemde ranke aanvaller die als enige de bal juist inschatte en zijn
seniorblonde keiharde schedel tegen de bal aanbeukte zodat deze het net raakte,
0-1 voor Scheveningen. De aanvaller werd bedolven met complimenten en geknuffeld
en dat was natuurlijk terecht. Wat ook terecht was dat was dat Quick Steps de
betere ploeg was. We bleven onder de druk staan en dat was ook de tweede helft
het geval. Rob kwam er ook in de tweede helft en hoewel hij snel uitviel met een
lichte blessure, speelde hij lekker en hield de bal voorin goed vast. De gouden
wissel van Piet Toet was het die QS de das omdeed. Gerrit Knoester die bruut uit
zijn bed was getrokken door Peter, had eindelijk overal bloed stromen in zijn
lichaam zodat hij kon invallen. Gerrit liep direct naar het doel waar hij werd
aangespeeld en klasse verloochent zich niet, hij schoot de bal hard en droog in,
0-2 voor Scheveningen. Toen werd het billenknijpen voor de Veteranen en
onderscheidden de mannen zich van de jongetjes. De keeper Martin hield ons in de
race en dat mag ook wel eens gezegd worden. De keeper die altijd veel commentaar
over zich heen krijgt over zijn gymnastische kwaliteiten stond zijn mannetje en
pakte diverse ballen waardoor hij de overwinning veiliggestelde. In de
kleedkamer kregen nog lekker 2 makrelen van Quick Steps en deze dooie beisten
smaakten uitstekend na een lekker en sportieve pot voetbal tegen een betere
tegenstander.
Scheveningen VE1 - KMD VE1
In de schaduw van veld 4 en omringende aanbouw moesten de veteranen tegen
KMD. Om degradatie te voorkomen moesten er weer eens punten gepakt worden tegen
een sterke tegenstander. Heel veel mensen waren op de wedstrijd afgekomen en er
ontstonden zelfs parkeerproblemen rondom Houtrust om deze wedstrijd te zien.
Helaas was de wegbewijzering niet helemaal in orde zodat men onterecht richting
veld 1 werd gedirigeerd alwaar ook een potje werd gespeeld. Er werd gestart met
een ijzersterke basis met als rots achterin Wim Ros vergezeld door zijn
luitenanten Frans en Marco. Op het middenveld de hinde Henk en op het
linkermiddenveld ook al zo'n lichtvoetige speler Anton. Op het middenveld Dickie
die van alles aan zijn hoofd had vandaag. Met een ferme wind tegen hadden Ruud
in de spits en Ron Klein aan de rechterzijde het niet al te makkelijk, ook een
niet nader te noemen persoon met een elegante loop op links moest flink aan de
bak. Kmd bleek een sterke tegenstander met een paar lekkere voetballers, we
werden teruggedrongen maar kwamen niet echt in gevaar. Even over de helft van de
eerste helft stond de (zomer) tijd even stil, de vogels stopten met vliegen, de
wolken hielden halt, het gras stopte met groeien, want die aantrekkelijke man op
links voor werd aangespeeld en nam de bal gracieus aan met rechts om de bal voor
de verwoestende linker te leggen, even werd de tegenwind, de afstand tot het
doel en de positie van de keeper ingeschat, dit allemaal in 1 nano seconde, er
werd aangelegd en geschoten, een oorverdovende knal werd er afgevuurd vanuit
zijn onderbeen en de keeper sprong ongeveer 2.70 hoog maar kon deze geniale bal
natuurlijk niet stoppen, het geluid van de bal tegen het net klonk even over
heel Houtrust en de handen gingen op elkaar, zelfs de tegenstander feliciteerde
deze elegante speler die zo'n onvoorstelbaar mooi doelpunt maakte. We stonden
voor en dat was wel verdiend hoewel we nog geen kans gehad hadden. KMD wilde
zich echter niet gewonnen geven en bleef vechten, daarentegen deden de
Scheveningers dat ook niet want een boeiend gevecht opleverde. De tweede helft
werd er gewisseld en Rob viel in alsmede Gerard, Peter en Jan van T. Deze
laatste voetballer was vandaag echter vergeten zijn HTM halte uit te trekken en
had het hier heel zwaar mee, hij zwoegde maar kwam er vandaag niet uit, hij liet
zich wisselen en dat was een verlies voor de veteranen, derhalve is het
verstandig om voortaan je werk thuis te laten. Peter Vrind liep over rechts met
vlagen geweldig te voetballen, hij bleef de combinatie zoeken en de bal was
vandaag zijn vriend, hier stond Rob tegen over die zo wie zo weinig vrienden
heeft, maar de bal was het vandaag in ieder geval niet en het veld was ook niet
echt meewerkend, hij maakte zoals MARRO zo mooi kon zeggen bij zijn eerste actie
de "krodillenactie", ik zal u de details besparen, maar het is 1 bak ellende met
daarbij een Rob die op handen en voeten achter de bal aankruipt. Verder herpakte
hij zich en kwam een paar keer gevaarlijk uit de hoek. Verder stond het aardig
en gaven we weinig weg mede door kordaat verdedigen. Verder bleek eerdergenoemde
Peter bij een klutsbal in onze eigen 16 meter de bal gelukkig maar met 1 hand
mee te nemen, anders hadden we mogelijk een penalty tegen gehad van de stoïcijns
fluitende Piet, wat een geluk. Ron kwam het laatste kwartier nog binnen de
lijnen en kreeg nog een aardige kans, en onze doelman Martin verrichtte de
laatste minuten nog een geweldige redding op een afstandsschot, zodat de punten
binnen waren. De enige wankklank was te melden omtrent ene Kramer die wederom
een ontzettend vaudte wedstrijd speelde met ontzettend veel onnodige
overtredingen. Toen de wedstrijd was afgelopen, werden de schuifpuien van de
Sportlaan geopend en begonnen alle buren van de Sportlaan te klappen want zo'n
mooi en belangrijk doelpunt had men zelden gezien. In de kleedkamer werd het nog
lang onrustig toen onze Ment met een kleine versnapering langs kwam en ene Arie
v B. de peultjes kwam op scheppen, wat een enerverende middag....Verder is het
goed om te melden dat er een vrijwilliger op het veld liep die tijdens de
wedstrijd het opruimen van de cornervlaggen als een belangrijk agenda punt wilde
inbrengen en verder regelde hij na de wedstrijd dat men ergo-en economisch ging
douchen, hij deelde het team in groepen en hield de nettodouchetijd bij, wat een
vrijwilliger en wat een man, zijn naam is bij enkelen bekend,
een neutrale toeschouwer
Scheveningen VE1 - Wanica Star
Foto's
Op een hobbelig veld 4 traden de veteranen aan tegen een geduchte
tegenstander het technisch vaardige Wanica Star. De zwaargewichten gingen vol de
strijd aan en het was met 16 graden in het zonnetje en met gevoelstemperatuur 35
graden afzien. De eerste 20 minuten lukte alles en met veel strijd waren we de
betere ploeg. Onder de meesterzwoeger Michael op het middenveld en de muur Ment
achterin en Ruudje Kopsterk in de spits was het wachten op de 1-0 en die volgde
ook gelukkig. Het energie verslindende spel begon ook echter zijn tol te eisen
en Dick Klein moest uitvallen met opengereten wond die hij de week ervoor had
opgelopen, verder ging Rene erin om zijn plaats in te nemen. We gingen met 1-1
de rust in en dat was terecht. De rust had ons geen goed gedaan, we kwamen
stroef het veld op en de invallers hadden even last van ademnood in het warme
weer. De voortreffelijk spelende Marcel Hoogendijk nam het de tweede helft op
tegen de teven boomlange spits van Wanica Star en dat waren verbeten, harde maar
faire duels. Nadat we achterkwamen met 1-2 was het wachten op de 1-3 maar we
konden ons herpakken, er werd weer gecombineerd en er werden ook paar mooie
kansen gecreeerd die er niet ingingen. Nadat de scheidsrechter de tweede helft
enigszins had opgerekt, ook door het tijdrekken van de tegenstander, blies hij
af nog 73 minuten in de tweede helft. De lichten waren inmiddels als ontstoken,
maar hij wilde er gewoon niet vandaag, positief was dat er de hele wedstrijd
werd gevochten. In de kleedkamer waren er verschillende analyses, maar het
belangrijkste was dat Kees Korving een heerlijke salade had geregeld met "dooie
beisten" erin, deze verdween als sneeuw voor de zon en daar de salade nogal zout
was, moest er gespoeld worden met een lichte alcoholische versnapering. Gelukkig
werd er ergens nog een vaatje bier gevonden. Na een tergend slechte wedstrijd
vorige week waar iedereen het over een was, was vandaag de man of the
match:"Marcel Hoogendijk"met in zijn kielzog de stalen nagel Frans Brand, die
nooit maar dan ook nooit zijn pootje intrekt, ja soms zit het mee,
een neutrale toeschouwer.
Scheveningen VE1 - Semper Altius
Na een serie nederlagen en of nederlaagserie, het ligt er aan hoe je het
bekijkt, moesten de zware mannen van het Veteranenteam tegen Semper Altius,
prachtig weer met veel wind en een nat veld, alle ingrediënten voor een lekkere
pot voetbal. Scheveningen was de betere ploeg en er werd in het begin nog niet
veel gemopperd, we waren positief onder leiding van Marcel achterin en Gerard
voorin werd er lekker gevoetbald. We kwamen achter en voor en achter en voor.
Een mooi doelpunt van Michael en Ruud werden gemaakt. Er werd wel een beetje
gezeurd maar de uitstekend leidende scheids Gerbrand had alles onder controle.
Het kleine wandelende htm kruitvaatje Dickie Kleijn had een paar overtredingen
nodig om zich staande te houden en het wachten was op het vlammetje, gelukkig
wist dit dankzij zijn jarenlange ervaring het lontje niet aan te steken.
Daarentegen kwam de tweede helft de beroepsintrigant c.q. nitroglycerine buisje
Anton het veld op en de tegenstanders vielen met bosjes op de grond. Robbie liep
in de spits en er werd lekker gebald, we kwamen zelfs met 5-3 voor en er hadden
er nog een paar meer in gemoeten. Michael had echter niet helemaal zijn dag en
miste een heel klein kansje en of kansjes om de overwinning veilig te stellen.
Wim Ros hield het achter redelijk dicht en was natuurlijk niet te beroerd om
iedereen te voorzien van feedback. Henkie Braam had zijn mannetje in zijn zak
zitten maar toch kregen we nog 2 vrije trappen tegen net buiten de 16. Met een
muurtje voorzien van een spouw, graniet en dubbelsteens verwacht je natuurlijk
niet dat die bal erin zou gaan, sterker nog je verwacht niet dat de bal er zelfs
2 keer in zou gaan. Dat zou je natuurlijk niet verwachten, maar helaas gebeurde
het toch, onze keeper Martin Klokgieter sprong te laag en te vroeg op, DOELPUNT.
Vervolgens sprong onze keeper MARTIN KLOKGIETER, wederom te laag en te laat op,
weer een DOELPUNT. Je hoeft geen rekenmeester te zijn om te zien dat het
vervolgens gelijk was. De sfeer in het veld werd iets bedrukter en de beste
stuurlui gooide vanaf de zijlijn uiteraard nog vrachtladingen met zout in de
opengereten wonden van het veteranen team. Na de wedstrijd werd nog geëvalueerd
en we waren het allen unaniem eens, de reden van het gelijkspelen was Marcel
Hoogendijk, ja soms zit het tegen.
Excelsior Maassluis - Scheveningen 7
In en tegen Maassluis moest er gevoetbald worden bij hoge temperaturen,
gelukkig waren er vandaag 4 wissels zodat we niet allemaal die 90 minuten vol
moesten maken. Maassluis liet ons de eerste 10 minuten alle kanten van het veld
zien, ze konden aardig tikken die gasten. Ment Dijkhuizen stond laatste man en
was steeds op tijd om de ballen te onderscheppen. Marcel H. werd echter zo vaak
uitgekapt dat hij hier waarschijnlijk een nekverrekking aan heeft overgehouden.
Peter Vrind speelde op rechts met zijn schoonzoon en ze kunnen het al aardig
vinden zo te zien. Dick Klein gooide er halverwege de eerste helft een Alberto
Tomba achtige actie uit en omspeelde ongeveer 4 man met een paar aardige
bewegingen. In de rust werd er nog over gesproken maar Dick kon het zelf niet
meer herinneren, dus het was waarschijnlijk gewoon geluk. De uitblinker in deze
wedstrijd zou uiteindelijk de man worden die na 40 jaar voetbalplezier eindelijk
zijn plaats heeft gevonden enwel tussen de palen, Wim Ros. We kwamen een beetje
lullig achter door Rene Kramer die een slippertje begin, hij dreigde te stoppen
waarop iedereen wijs zijn mond hield, want het was veel te warm om te
voetballen. In de rust stonden we gelijk en Piet 'Toet besloot tot het nemen van
loden wissel (s) dit in tegenstelling tot een gouden wissel (s) Er kwamen 4
nieuwe maar niet verse spelers in het veld waaronder de intrigant en Jan van
Toor, die in de eerste helft in een diepe Siësta verwikkeld was. Verder startte
Gerrit Knoester op de linksbuitenpositie. Maassluis begon steeds beter te spelen
en de accu's van het zevende waren bijna leeg, het promotiespook dat bij winst
voor een sportief dieptepunt zou zorgen heeft hier waarschijnlijk aan
meegewerkt. Derhalve verloren we met 2-4. Volgende week komen die gasten bij ons
op bezoek en zullen we waarschijnlijk eenzelfde marteling moeten ondergaan.
een neutrale toeschouwer
Scheveningen 7 - Quick Steps
Foto's
Promotie of degradatie, that's is the question bij zaterdag 7. Een promotie
is altijd een vooruitgang, maar bij de groep zaterdag 7 denkt men daar
verschillend over, de man die het minst te vertellen heeft en van wie ik de naam
niet graag noem, Piet Toet, wil natuurlijk naar boven toe, de rest kennelijk
niet. Op veld drie begon de selectie met 14 man te ballen, Peter Vrind was wat
verlaat en dat was te merken. Ment D. moest vandaag passen gelet op een
blessure, maar er stonden toch weer 11 strijders in het veld waaronder ene
Gerrit Knoester die een eerste helft speelde waarover niemand naar huis zou
durven schrijven. Daarentegen waren er ook een paar pluspunten in het veld, onze
2 maal 1 kwartier Piet liep lekker te ballen, verder speelde Frans Brand weer
een degelijke wedstrijd, verder........ een klein drama, niks lukte. Dit bleef
de hele eerste helft eigenlijk zo. De tweede helft werd de keeper binnen 1
minuut drie maal zwaar op de proef gesteld maar hij hield het doel schoon. Mark
Bruin floot de tweede helft en aarzelde niet om de bal voor Quick Steps op de
stip te leggen na een onvoorstelbare vieze harde en gemene overtreding van Dick
Klein, die daarna ook nog eens “spatjes” had. De penalty werd ingeschoten en we
stonden terecht 0-1 achter. De Gerrit Knoester van de eerste helft was niet die
van de tweede want hij nam een verdwaalde voorzet vreselijk hard op zijn
pantoffel en maakte de ien-ien. Hoe het kwam weet niemand maar door de
overtreding van de Redbull slurpende Dick Klein werd er een barrière doorbroken.
Er werd lekker getikt en de geïsoleerde Gerard Roeleveld en Dick Pronk kregen
vaker de bal, Nick scoorde een mooi doelpunt en de laatste werd gemaakt door
weer die Gerrit Knoester, weer een fraaie treffer. Quick Steps was verslagen en
probeerde nog een beetje “oefenboos” te doen, maar door de rustig spelende Wim
Ros, ja ik herhaal nog eens, door de rustig spelende Wim Ros, werden geen kansen
weggegeven. Waren er nog vervelende zaken te melden? Jazeker, de gewisselde
Renée Kramer moest uit zijn diepe slaap gewekt worden omdat genoemde Wim
geblesseerd er uit moest, dat was voor Renée een hele vervelende ervaring.
Een neutrale toeschouwer
Scheveningen 7 - Die Haghe
Foto's
Op veld 3 leek het wel of er een veteranentoernooi werd gevoetbald, maar
niks bleek minder waar, er stonden ongeveer 20 Scheveningers van Zaterdag 7 op
en rond het veld om 1 wedstrijd te spelen. Piet Toet had alle moeite om een
opstelling voor elkaar te krijgen, want hoeveel speelminuten werd een ieder
gegund? De vaste waarden Gerard Roeleveld en Arie van Berkel waren er niet eens
bij en hadden jeugdverplichtingen. We begonnen goed en Michael werd de diepte
ingestuurd en drukte direct de 1-0 af, wat een start. Gelet op de snelheid van
Michael dacht iedereen dat hij zich hieraan kon spiegelen en werden er alleen
maar lange “kansloze” ballen gegeven, hierop waren we niet op uitgerust en Die
Haghe kreeg het betere van het spel. Ment Dijkhuizen kon vanmiddag zijn plek
niet vinden en ging over de hele as voetballen, hij liep eerste laatste man,
toen op het middenveld en vervolgens in de spits, er moet wel bij gezegd worden
dat hij hiervoor ongeveer 60 minuten nodig had. Ron Kleijn had een kale snelle
plaaggeest bij zich die hij vandaag niet kon houden en zoals een goed
jeugdvoorzitter betaamd, kreeg Rene Kramer hier natuurlijk de schuld van. Peter
Vrind speelde vandaag weer een lekkere pot voetbal en bediende de voorhoede van
een aantal lekkere steekballen. Die Haghe was de betere ploeg maar Johan en zijn
lat hield ondersteund door de immer degelijke Marcel Hogendijk hielden een tijd
lang de 0 achterin. Er kwam met het wisselen steeds meer voetbal in de ploeg in
de vorm van ene Dick Kleijn, Jan van Toor en Wim Ros. Er werd steeds beter
gevoetbald en het was jammer dat de sterk spelende Frans Brand geblesseerd
uitviel. Piet van der Harst speelde uiteraard weer zijn 2 maal 1 kwartier en
deed dit weer naar volle tevredenheid. De tweede helft zouden we het toch
moeilijk krijgen ondanks het inbrengen van Gerard de Niet junior, we kwamen
zelfs 1-2 achter, maar door een fantastisch doelpunt van Dickie Pronk werd het
gelijk en moesten alle zeilen bij worden gezet om de overwinning binnen te
halen, we waren door de 10 wissels heen en er werd met een schuin oog nog naar
de beroepsintrigant van Overduin gekeken om hem ook in te laten vallen, gelukkig
was dat niet geval en werd er nog 2 keer door Scheveningen gescoord zodat er met
een gerust hart gedoucht kon worden.
Een neutrale toeschouwer.
Die Haghe - Scheveningen 7
Bij Die Haghe stond een geslonken selectie veteranen. Met wat aanvullingen
stonden er gelukkig 13 man waarvan volgens de leider er ongeveer 11 een halve
wedstrijd zouden kunnen spelen. Het begon allemaal wat rustig en afwachtend
tegen een lekker team veteranen die ook kwamen om lekker te voetballen.
Halverwege de eerste helft kopte Gerard Roeleveld een vrije trap knap binnen en
even later scoorde gastspeler Nick die vervolgens weer trefzeker was met een
schitterend knal vanaf rechts via de paal het doel in. 0-3 voor dat komt
natuurlijk niet vaak voor en is ook voor het 7e geen garantie voor een
overwinning. De uitblinker van de eerste helft was Frans Brand die links en
rechts de ballen uit het doel hield en de titel "man of the match"verdiende. De
tweede helft stroopte Die Haghe de mouwen op en begon ons regelmatig onder druk
te zetten en ze scoorde ook terecht een doelpunt. De altijd kritische Wim Ros
briesde vanaf zijn positie naar alles en iedereen en we waren weer een beetje
scherp. De intrigant Anton had ook zijn voetbalschoenen onder gebonden en het
bleek wel weer dat het aan de zijkant altijd wat makkelijker is dan aan de
binnenzijde van de lijnen, we hebben hem niet gehoord. Halverwege de tweede
helft verdween een verdwaalde voorzet de 16 van Die Haghe in en via vallen
rollen en opstaan bleek de bal achter de doellijn te liggen, nadat iedereen weer
was opgestaan, dit duurde ongeveer 5 minuten, bleek er sprake van een doelpunt
op naam van alweer Gerard. De rest van de wedstrijd had Die Haghe wel het betere
van het spel, maar de overwinning was ondanks een lange lijst van afwezigen weer
binnen.
een neutrale toeschouwer
Scheveningen 7 - Quick Steps
Op zaterdagmiddag traden de laatste ridders van het 7e aan tegen een lager
geklasseerd Quick Steps. Lager? Lager? Lager? Ja, je kan nog lager. Op het
kunstgras was extra korrelmateriaal aangebracht om de demping van onze mannen zo
hoog mogelijk te maken. De selectie is door allerlei blessures teruggebracht van
27 naar 13. Deze 13 oogde ook niet echt fit, maar dit terzijde. Door Piet werd
begonnen met een wedstrijdbespreking waarin een behoorlijke structuur ontbrak,
hij corrigeerde dit echter netjes en iedereen zat te luisteren. Het volgende
probleem wat er was, was de temperatuur die vrij laag was. Met een stok werden
de mannen de kleedkamer uitgedreven om op het veld te verschijnen. Het
inschieten ging uitstekend en dat is meestal geen goed teken. De wedstrijd begon
en er ontstond een overwicht, ja een overwicht geen overgewicht voor
Scheveningen. Er werd lekker getikt en de absolute uitblinker van de eerste
helft was Peter Vrind. Door het overwicht was het lekker voetballen en ook Piet
Spaans trok af en toe de trukendoos open. Het werd dan ook terecht 0-1 voor
Scheveningen door een vlammend schot buitenkant voet van Dick. De kale
beroepsintrigant zag dit weer als een uitgelezen moment om twijfel te zaaien,
was dit schot een verdwaalde voorzet? Was het niet per ongeluk? Door dit gezaai
draaide ook de wedstrijd, het geloof was weg en door een counter van Quick Steps
werd het 1-1. We bleven een tijdje de betere ploeg toen Marcel Hoogendijk, over
het algemeen betrouwbaar, een heel klein slippertje beging, 2-1 voor Quick
Steps. In de tweede helft zou alles goed komen, tenminste dat dachten we. Dickie
Klein, Chris en Mike deden hun best om de gelijkmaker te forceren. Er kwamen een
heleboel kansen, echt een heleboel, maar die gingen er niet in. Gelukkig maakte
Ronald weer een subliem doelpunt waarbij de keeper uiteraard weer volkomen
kansloos was. Het was 2-2. Quick Steps bleek echter over een lange adem te
beschikken en wij duidelijk niet, ze kregen ook nog aardig wat kansen, gelukkig
hield Marcel zijn doel schoon en Frans Brand, Marco en Renée Kramer ruimde
achterin de rotzooi op. Een leuke wedstrijd met veel kansen over en weer.
Een neutrale toeschouwer
DUNO - Scheveningen 7
Het 7e moest heel vroeg aantreden bij het nieuwe complex van Duno, dat het
vroeg was, was duidelijk te zien want we stonden zomaar ineens 0-2 achter.
Verder stonden er maar 2 man reserve in plaats van de gebruikelijke 12. Het
tweede doelpunt was een penalty en het geven daarvan door de scheidsrechter
leverde nog enige discussie op en was voor de keeper Marcel het moment om zijn
niet al te warme gevoelens voor de club Duno uit te spreken. Vervolgens gingen
we wat beter voetballen en werden er ook nog een aantal goede kansen gecreëerd.
Duno stond echter niet toe dat we gingen scoren. Gelukkig zagen we toch nog kans
om de 1-2 in te koppen en werd het rust. Marcel Hoogendijk tekende voor deze
granaattreffer. Na de rust zouden we de rollen om gaan draaien de wedstrijd gaan
winnen, althans dat was in de rust afgesproken. De tegenstander dacht er iets
anders over, want we kregen geen kans meer. Ronald zag nog kans om een mooie
voorzet van Wim Ros keihard in te koppen zonder dat er maar sprake was van enig
fortuin en het werd tegen de verhouding in twie twie. We besloten het plan van
het winnen weer op te pakken, terwijl gezien de verhoudingen in het veld het
beter was de deur dicht te doen. Duno zag vervolgens kans om 2 keer te scoren en
dat was wel gezien het spelbeeld terecht. Er werd vandaag in ieder geval hard
gewerkt en er werden over en weer flink wat koekies uitgedeeld, maar je kunt
niet altijd winnen.
Een neutrale toeschouwer
Scheveningen 7 - HS Texas DZS
Op zaterdagmiddag vond er een derby plaats op de Wyndaelerweg tegen een scala
van Ex-Scheveningers. De weken voor deze wedstrijd werd er al flink aan
psychologische oorlogsvoering gedaan vandaar dat de aankomst behoorlijk koel en
gespannen was. Scheveningen had heel veel man meegenomen alsmede begeleiding en
na een pittige warming up van 40 seconden begon de wedstrijd. Marcel Hoogendijk
liet er geen misverstand over bestaan dat hij tot het bot zou gaan, want de ene
na andere Texaan vloog door de lucht. Ook Dick Klein liet zich zien en liep
lekker uit te delen. Texas zette ons onder zware druk zonder echt gevaarlijk te
worden. Marcel moest wel een paar keer in actie komen, maar echt schreeuwen deed
hij niet, dus dat betekent dat alles rustig was. Scheveningen kwam slechts 2
keer op de helft van Texas en was daar zeer efficient, want er werd 2 keer
gescoord door de uitstekend spelende Gerard Roeleveld. Texas was daar op zijn
zachts gezegd teleurgesteld over. Het mag dan ook blij zijn dat men geen
jeugdafdeling heeft op Texas want bij de opmerkingen zat geen woord Spaans bij,
voor wat betreft deze "kwaliteiten" waren zij Scheveningen ruim de baas. De
tweede helft vertoonde hetzelfde patroon, een aanvallend Texas en een
verdedigend en zwoegend zevende. Onder de bezielende leiding van de vechtende
Marcel en Marco leek het er op dat we gingen stunten. De 45 minuten bleken
echter te lang en het werd 2-2. Het doet wel zeer om te zeggen, maar het was ook
wel verdiend. Het was een prachtig gevecht met af en toe een hoop theater van
beide zijden, na de wedstrijd werd gezamelijk een biertje gedronken onder het
toeziend oog van de beroepsintrigant en spreekstalmeester Anton Overduin die
zonder ook maar 1 minuut de spelen heel Texas op scherp had gezet.
een neutrale toeschouwer.
Scheveningen 7 - RAS
Foto's
Op veld 3 begon het 7e onder veel belangstelling van vrienden en bekenden de
wedstrijd tegen Ras. Met zulke vrienden heb je trouwens geen vijanden meer
nodig, want de vrienden waren niet te beroerd het zelfvertrouwen van het 7e met
opmerkingen vakkundig de grond in te boren. Op een heel vaag veld met een aantal
zeer slechte stukken( Marcel bleef als genageld aan de grond staan bij de 0-1 en
een vage invaller in de tweede helft kwam op onverklaarbare wijze ten val)
begonnen we niet al te best en stonden we de hele eerste helft onder druk.
Weinig kansen leverde dit op en Ras scoorde 2 maal zodat het in de rust minder
gezellig was. Door een paar broodnodige wissels begonnen we sterker aan de
tweede helft en werd er bij vlagen lekker gevoetbald, ene Dick Klein viel sterk
in en liet zien het kunstje nog niet verleerd te zijn, ook Marcel Hogendijk
speelde een puike helft. Deze complimentjes verbleken helaas bij ANU die even
een balletje op zijn slof nam en deze strak via paal grond paal lat de kruising
in knalde, wat een doelpunt!!!! Was dit een gelukje, ik dacht het niet, 5
minuten later herhaalde Anu het kunstje en knalde vol op de lat, helaas geen
doelpunt. De bijzonder irritante en minder knappe scheidsrechter Anton liet
vervolgens Gerard Roeleveld doorlopen in de 16 waar de tegenstander buitenspel
zag, 2-3. Het 7e ging voor meer en dankzij klassiek beukwerk en
doorzettingsvermogen scoorde Marcel de gelijkmaker 5 minuten voor tijd. Dit was
ook de eindstand en na wat milieulessen van Dick Kleijn over watergebruik bij
het douchen werd er bijna door iedereen 6 aan 6 gedouched en er een aantal
biertjes gedronken. Gelukkig werden er aan tafel nog wat onvriendelijkheden
uitgewisseld vooral door die beste stuurlui. De neutrale toeschouwer vroeg zich
trouwens wel af hoe het nu kan zijn dat er ongeveer 5 leiders zijn en niet 1
goede bal en een totale desorganisatie bij het 7e, vreemd verhaal. Verder was
het vreemd te zien dat Gerrit die vorige week afscheid had genomen na 44 jaar
actieve voetbaldienst zonder voetbaltas verscheen op Houtrust.
een neutrale toeschouwer