SVV Scheveningen Veteranen 1
 




Leiders:
Gerbrand de Bruyn (070-3552862 of 06-24779825)
Piet Toet (070-3500959 of 06-29541967)

Assistent-scheidsrechter:
Cees Korving


Scheveningen VE 1 - KMD VE
Op een winderig Wateringen was het Veteranen team neergestreken met dit keer weer genoeg mensen, een stuk of 18. Een grote drukte in de kleedkamer was het gevolg en Piet en Gerbrand moesten de zeilen weer bij zetten om enige orde in de chaos te scheppen. De eerste helft begon met een zware wind tegen dus er waren genoeg mensen die reserve wilde staan, vooral een paar flinke windvangers bleven in de dug out zitten. De lange vakantie had zijn tol wel geeist want de spelers waren verre van topfit hoewel er lekker werd gebald. Gastspeler Nico de Jager liep op het middenveld met passjes te strooien en Gerard Roeleveld maakte een erg mooi doelpunt na (ongewild) overstapje van Ruud. De kale intrigant was naar de rechterkant verbannen en Peter Vrind was weer ouderwets stabiel achterin. Henkie liep alle gaatjes dicht en wat er bleef liggen werd opgeruimd door Wim Ros met daarachter Klokgieters die in de tweede helft ook nog gewoon liep te voetballen. Aan het einde van de eerste helft stoomde de ranke aanvaller op en maakte een mooie actie waarna hij met een magistrale kapbeweging een assist verzorgde waar nog weken over gesproken zal worden, Ruud kon deze panklare bal niet meer missen en maakte de 2-0. Het werd nog 2-1 en in de rust begon de warming-up van Jan van Toor, hij maakte met zijn vingers rollende bewegingen en tussen de vingers zat een puur natuurproduct voorzien van een dun papiertje, Jan was zo warm. Na ongeveer 40 seconden in de tweede helft smeekte hij vervolgens weer om een wissel. Het echte hoogstandje kwam echter deze week wederom van Rob Dijkhuizen, die om onbekende redenen werd gevloerd, gelet op zijn postuur kan dit onmogelijk de wind zijn geweest, maar vallen deed hij. Kennelijk om eea te camoufleren deed kroop hij vervolgens met zijn typische krokodillenloop over het veld heen wat niet onopgemerkt bleef. De geblesseerde Marcel H. bleef er bijna in. Er werd vervolgens nog lekker gescoord door verschillende personen omdat KMD gewoon moegestreden was.

een neutrale toeschouwer


Scheveningen VE 1 - Scheveningen 7

Op veld 3 zou een onderonsje plaatsvinden tussen zaterdag 7 en Ve1. Zaterdag 7 onder leiding van mooie Mario en de Ve onderleiding van ..... Piet en Gerbrand. De opkomst was hoog, de veteranen hadden een man of 18 waarvan 11 in het veld. Voor velen weer een eerste weerzien op Houtrust. De veteranen begonnen lekker te tikken maar de jeugd van het 7e was gevaarlijker door snelle aanvallen die alleen door onze Henk tegengehouden konden worden, ze kwam ook op voorsprong en er begon al wat gemor. Gerard Roeleveld en Dickie Pronk liepen op het middenveld maar lieten hun mannen steeds lopen, tenminste dat vertelde de kale analist die zelf in de eerste helft bij de rest van de beste stuurmannen stonden. Jan van Toor en Rob Dijkhuizen en Ruud liepen voorin en kregen een paar dotten van kansen en ja hoor ze gingen er niet in, het werd als snel 3-0 voor het 7e en net voor de rust solode Rob de krokodil de 16 in en scoorde een aardig doelpunt. De tweede helft kwam het loopwonder Michael in de gelederen en de even snelle Gerrit Knoester die zijn directe tegenstander een paar keer op snelheid klopte. Verder nog wat verschuivingen en Wim Ros passeerde Piet en Gebrand en begon zich met de opstelling te bemoeien, dit liep natuurlijk weer bijna uit de hand, maar de wissels pakte goed uit. Dick die na een jaar te zijn weggeweest zijn doelpuntje meepakte en weer die Rob Dijkhuizen die een prachtig doelpunt maakte door een verdwaalde onbedoelde pass van Jan van Toor. Ron Klein had het vandaag zwaar en zag in 1 speelminuut zijn twee passes sterven in schoonheid en hij maakte daarbij ook het daarbijhorende gebaar. Martin Klokgieters verdiende een compliment voor zijn puike keeperswerk maar Rene Cramer was de absolute uitblinker, hij viel aan het einde van de eerste helft in en behield zijn vorm de hele wedstrijd. Ook de kale intrigant speelde redelijk mede door zijn 450 overtredingen waarvan ongeveer 20 minimaal rood hadden opgeleverd bij een “echte”scheids. Het werd 3-3 en de ranke topschutter van weleer speelde zijn slechtste wedstrijd ooit en dat mag ook wel eens gezegd worden, hoewel hij met deze prestatie uiteraard nog bovengemiddeld was.

Een neutrale toeschouwer.



Veteranen maken Katjeskelder onveilig
Foto's

Na een vermoeiend seizoen met wisselende resultaten en een hoopgevende eindklassering gingen de veteranen en hun supporters en begeleiders naar de Katjeskelder om na het spelen van internationale wedstrijden en een heuse Makrelenwedstrijd zich te ontspannen. De twee Noordamerkanen van Roeleveld hadden weer een geheim programma opgesteld en nadat de tap door Dick Kleijn was geïnstalleerd konden we even rusten na de lange autorit.
Na een paar biertjes gingen we eten, een stevige en voedzame maaltijd werd verorberd waarna het park werd verkend. Het weekend stond vooral in het teken van het kijken en praten over voetbal daar de FIFA na overleg met de veteranen van Scheveningen een evenementje had gepland in een donker land in Afrika zodat er driftig door de ervaren ploeg naar voetbal gekeken kon worden en er prachtige analyses gemaakt konden worden. Ook politiek werd besproken en Jan Nutbey gaf uiteindelijk toe dat hij voor mr. IA Balkenende heeft gestemd. Na de voetbal de muziek aan en meezingen maar. Na een lange nacht vol lol, muziek en kaarten bleef de Benjamin van de familie van Der Harst onvermoeibaar doorgaan met het spuiten van onderrugspray, dit zorgde er aan het einde van de nacht bijna voor dat hij wakker zou worden met een Vuvuzela in diezelfde onderrug. Een groepje van de harde kern besloot tevens een vergadering uit te schrijven. Een officiële vergadering werd geopend, agendapunten werden afgewerkt en beslissingen die goed zijn voor de toekomst van Scheveningen werden genomen. Ook over bepaalde zonder inge personen werden de meningen op een rijtje gezet en dit leidde tot hooglopende emoties bij bepaalde personen.
Op 05.00 uur was het eindelijk stil in het huisje waar de muziek plaats had gemaakt voor gezaag en andere knetterende geluiden veroorzaakt door veel paprika, champignons knoflook en suddervleis. Om 07.00 uur was er echter al weer beweging waar te nemen in het huis, Cees Korving had een lekker zooitje haring meegenomen en dacht dat hij het die dag niet ging redden zodat hij al begon met het haringsnijden. Cees was gelukkig net klaar voor de wedstrijd van Nederland tegen Japan en nadat Piet Toet en Gebrand nog even met Bert van Marwijk hadden gebeld, kon de wedstrijd tegen Japan beginnen. Iedereen was gekleed in het oranje al dan niet voorzien van geluidversterkende middelen. Na deze prachtige wedstrijd konden de vissen aangevallen worden. Wim en Cees hadden zich helemaal lamgesneden en er was paling, zalm, haai, sprot, zalmsalade, garnalen en natuurlijk heerlijke Hollandse Nieuwe.!! Na het eten werd een nieuw gastronomisch hoogstaand recept uitgesproken:"even een biertje voor de koffie." In de avond werd nog naar de Denemarken en Kameroen gekeken en werd het wederom een latertje.De volgende dag stond na een stevig ontbijt met gebakken eieren de geheime missie op het programma. We gingen een fietsrit maken en bij elke stop kregen een gerecht en het was de bedoeling van de organisatie om bij het voorgerecht te beginnen en bij het dessert te eindigen. Anton Overduin had de route gezien en begon direct zijn mening op te dringen bij de organisatie want hij had een kortere weg gezien en wilde deze ingaan. Daar Anton dit op het veld ook wel eens probeert, werd hij uiteraard totaal genegeerd en waren we overgeleverd aan de kwaliteiten van de Roeleveldjes.Het tourritje werd mede door de Dom Dom One van Leo Roeleveld een helse rit, hij kreeg zijn kaart maar niet goed in balans zodat hij dubieuze routes bleef kiezen. Dit sprong in het verkeerde keelgat bij de altijd driftige Rene Cramer die met Marcel Hoogendijk een tandem vormden. Ook Wim Ros zijn zitvlak bleek de langste tijd gehad te hebben en er een licht moordcomplot werd gelukkig in de kiem gesmoord door Gerbrand die net op tijd zijn kaplaarzen had uitgetrokken. Het eten op de verschillende lokaties was echter heel erg lekker en daarbij werd uiteraard ook nog een biertje gedronken.
Bij terugkomst bij de Katjeskelder had de rit van 40 km zijn slachtoffers gemaakt de roep om uierzalf was hoog, die was er niet, maar gelukkig was er nog wat vette haring over. Tot laat in de avond werd er nog voetbal gekeken en het aanbod aan spelers van volgend jaar werd geïnventariseerd waarop men ook officieel een handtekening moest zetten. Er werden ook al plannen voor de toekomst na het bedrijven van de voetbalsport gemaakt en iedereen was het er over eens dat we gelet op het aantal te verwachten uitnodigingen bij evenementen en onze zangkwaliteiten dat we later verder zouden gaan als een shany koor met als voorzinger Gerrit Knoester.

een neutrale toeschouwer







Scheveningen Veteranen - Makrelen
Foto's wedstrijd
Foto's feest

De bemanning van de Sch10, "De Drie Gebroeders" had de sportieve moed opgebracht om de succesvolle Veteranen van Scheveningen uit de dagen voor een duel over 2 maal 45 minuten. De gebroeders hadden een bemanning geronseld en een waar sterrenteam op de been gebracht van vergeten vedetten waaronder André Roeleveld, Johan Schot, Dick Plug, Ment Dijkhuizen, Cees Taal, Simon Rog, Marco Toet en Ronald Bal. Verder waren er ook om het geen afmaakpartij te laten worden een paar mindere goden op het veld verschenen zoals Jan Ginder, Johan en Marcel van der Harst, Arie Bal en bijvoorbeeld Darwin KLeijn. Barry Rog had zich als coach naar voren geschoven en in de kleedkamer werd een wedstrijdanalyse gemaakt waarbij alle denkbare scenario's serieus werden uitgewerkt. Vervolgens kreeg ieder een stek toegewezen en werd de verder koers bepaald. Het doel was een goed besomming tegen de krijgers van Piet en Gerbrand te halen en zo gingen ze ook het veld op. De rooktonnen van de Rogjes bliezen hun dampen de lucht in zodat de wedstrijd onder een heerlijke rooklucht werd gespeeld. Het team van de gebroeders werd Makrelen genoemd en daarover later meer. Ook de veteranen hadden wat extra man op laten draven daar de gevoelstemperatuur ver boven de 50 graden lag op het warme kunstgras. Met Joop Roeleveld, Gerard de Niet senior en junior, moet je zelf natuurlijk wel afvragen of dat echt een versterking van je elftal is. De veteranen werden de eerste 10 minuten onder druk gezet door goed spel van de Makrelen maar het tij keerde en door een onnodige overtreding bij de 16 kregen de veteranen een vrije trap, deze werd erg slecht ingeschoten maar door de nog slechtere stop van een rode grote man kon de alerte Gerard senior niet meer missen. Arie en Rien Rog lieten zien dat zij het spelletje nog niet verleerd waren en waren goed aanspeelbaar in de voorhoede. Even later liet Rene Vis de bal afsnoepen door Johan die er wel raad mee wist en Martin Klokgieters kansloos passeerde. Het spel golfde op en neer en Ron Kleijn ging de combinatie aan over bakboord en schoot hard van buiten de 16 binnen, het moet gezegd het was een mooi doelpunt. De tandem Rob Dijkhuizen en Jan van Toor bleek vandaag spaak te lopen want de vloeiende combinaties van weleer bleven vandaag uit. De makrelen lieten dit niet op zich zitten en door een hele mooie treffer van Dick Plug over stuurboord werd het weer 2-2. Vervolgens kwamen de veteranen weer op voorsprong door een prachtig krullobstift van Gerard Roeleveld en de makrelen moesten nog eens opstomen om niet ten onder te gaan. Barry Rog besloot toch nog in te vallen omdat hij niet langer aan kon zien. Zijn invalbeurt was dan wel niet de beste ooit maar de wil om te winnen was aanwezig. De grote rode man maakte nog een mooi kunststukje op de 16 meterlijn door zich zelf een grote beenworp toe te brengen en daar met heftige gebaren de veteranen de schuld van te geven. Marcel Hoogendijk en de rest van de verdediging lachte deze man echter hartelijk uit. De 3-3 werd dan gelukkig ook gemaakt en de uitstekende scheids Cees floot af. Penalty's moesten de beslissing brengen maar hier werd het ook weer gelijk mede dankzij een misser van Rob Dijkhuizen die hier niet aan herinnerd wenste te worden. Na de wedstrijd kon het feest beginnen, de versgerookte makrelen, gebakken scholfilets, gerookte zalmen en nog veel meer lekkers uit de Noordzee werden aangevallen. De Rogjes lieten zich van hun beste kant zien en er werd heerlijk gegeten en daar waar de vis moet zwemmen, ging dit op het mooie complex op Houtrust ook op, er gingen na dit fantastische evenement zelf stemmen op dat er verschijnende vissen verdronken waren.

Ronald Bal




Scheveningen VE 1 - Engelse Veteranen
Foto's

Op veld 1 van Scheveningen was een heuse Europese wedstrijd gepland op de avond van de Champions leage finale en gelet op de kwaliteit van de wedstrijd tussen de veteranen van Scheveningen en de Engelse Ploeg zou deze wedstrijd als voorwedstrijd niet hebben misstaan. De oerveteraan Arie de Jager had zijn schoenen uit het vet gehaald en probeerde verbaal en non-verbaal met zijn typische “De Jager mimiek”de boel op scherp te houden. Hij werd gesteund door Anton Overduin die de laatste tijd zijn tweede jeugd blijkt te hebben teruggevonden. Met in het doel Johan van der Harst en in de tweede helft Martin Klokgieters kan er eigenlijk niet veel fout gaan. De Engelsen beschikten echter over een pitbullmentaliteit en hoewel de Scheveningse spelregels voor de wedstrijd haarfijn door onze Marcel Hogendijk werden uitgelegd in zogenaamd “stonecole”Engels, waren de Engelsen het niet altijd eens met de arbitrage, het leek net of zij dachten dat zij het spelletje hadden uitgevonden. Piet en Gebrand waren echter in supervorm en floten geweldig. Rene Vis stond laatste man en met zijn grillige kwaliteiten zorgde hij in de eerste helft in ieder geval voor hoog adrelinegehalte bij de veteranen I daar de terugspeelballen van een matige kwaliteit waren. Het middenveld was vandaag voor Henk Braam met zijn snelheid en doorzettingsvermogen en op rechts zorgde de hoekige glazenwasser Peter Vrind weer eens voor het betere beukwerk daar waar Rene Cramer vandaag niet te kloppen was in de lucht. Voorin was het weer hard werken voor weinig met Mario en Michael met veel loopwerk en Gerrit Knoester met zijn ultieme versnelling op de eerste meters. We gingen met 1-0 de rust in en waren toe aan a cup of tea. De tweede helft werden de Engelse messen geslepen en kregen we er snel een paar om de oren. De piepjonge veteraan Jan van Toor had vandaag een goede dag, hij legde ongeveer 250 meter af in de hele wedstrijd en zag kans om twee keer te scoren. Bij deze 250 meter was alles inbegrepen dus ook de gang naar de kleedkamer. Wim Ros en Marcel hadden achterin hun handen vol maar konden de drie treffers van de Engelsen niet voorkomen. Gebrand floot voor het laatst en we hadden verloren, gelukkig was de derde helft voor onze veteranen en werden de gepromoveerde A1 selectie ook nog eens hartelijk verwelkomd in de kantine.
een neutrale toeschouwer




Die Haghe VE1 - Scheveningen VE1
Tegen Die Haghe moest een zwaar gehavende Veteranen selectie van Scheveningen tegen Die Haghe. Op de dag dat Marro vreselijk in de vaudt zou gaan moesten we in een kraterlandschap aantreden tegen een sterk Die Haghe. We begonnen sterk zonder echt kansen te krijgen. Een groot verlies was dat Rene Kramer met een uiterst lichte kuitblessure (vermoedelijk een schaafwond) uitviel, grote winst was dat de ranke linkspoot die de laatste weken in goede vorm was, inviel. Hij scheurde bij zijn eerste balcontact echter diverse spier en peesgroepen af doordat hij geen warming up had genoten. Gelukkig kon hij doorspelen door een uiterst sterk herstelvermogen en de aanwezigheid van andere meerdere inzetbare spier en peesgroepen. Goed , door de MAN OF THE MATCH alias de kale intrigant en goed voetbal van Rob en Mario voorin werd het wachten op de 0-1. Door de vaudt van Marro zou dit echter niet gebeuren. Henk had een zware pot op rechts en Rene T. en Gerard Roeleveld hadden moeite met het lastige veld. 10 seconden voordat Marro in de vaudt ging, kreeg deze onttroonde aanvoerder de bal aangespeeld en daar hij maar 4 opties had om de bal af te spelen, gaf hij een zogenaamd “F leggertje” voor de gelegenheidskeeper van de C2 Wesley, een jongen die vandaag voor de veteranenleeuwen werd gegooid, de 1-0. Dick Kleijn gaf Marro nog wat negatieve tips, maar deze mentale dreun zouden we niet meer te boven komen. Iedereen was zwaar aangeslagen en ook de kale intrigant had er moeite mee. Door hard werken kregen we nog een paar subkansen, maar die gingen er niet in. De spits van Die Haghe, kennelijk lang geblesseerd, werd door de lucht aangespeeld, nam de bal op de borst en schoot hard in 2-0. In de rust werd er ferm gesproken door de begeleiding Piet, Gebrand en Cees, er moest gescoord worden om de wedstrijd te keren, en ja dat was waar. Met Marco achterin die werkelijk overal te gelijk was en Marro en de kale intrigant zat het achterin wel snor. Voorin kregen we volop kansen en gingen we voor de gelijkmaker. Mario schoot een bal snoeihard in, door het slechte veld stuiterde deze bal ongeveer 30 keer en de keeper begreep er niets meer van, 2-1. Nu was het wachten op de gelijkmaker, door de vaudt van Marro in de eerste helft, was er echter een litteken aangebracht, hierdoor konden we niet boven ons zelf uitstijgen. Behalve Anton Overduin, de kale intrigant die bij elk duel minimaal 12 low kicks uitdeelde zonder maar 1 maal naar de bal te kijken, lukte het niet de bal er in te krijgen. Marro sloop bij elke corner naar voren en kopte ook nog vol op de lat, dus weer geen twie twie. Verder probeerde Gerard en Rob nog allerlei hoogstandjes met Rob in een hoofdrol door net binnen de 16 met een omhaalactie. Je kon zijn hechtingen van al zijn operaties nog horen oprekken, maar de bal ging er niet in. Ook de ranke aanvaller die enigszins hersteld was van zijn scheuringen kreeg de bal aangespeeld en met zijn briljante techniek schoot hij de bal richting het doel, door een plotselinge windvlaag van onder spatte de bal tegen de lat uiteen om vervolgens door Gerard op te worden gepikt. Hij draaide en keerde en schoot vervolgens in een leeg doel tegen de 66 jarige keeper op, weer geen doelpunt. Verder werd in de tweede helft nog 2 maal de paal en eens de lat geraakt, dus het werd 2-1 voor Die Haghe. Na de wedstrijd werden er nog allerlei analyses losgelaten op dit verloren duel, iedereen was het er echter over eens, de vaudt van MARRO heeft Scheveningen de das omgedaan. De naam van Marro zal echter onder de leden van de Veteranen blijven zodat hij niet beschimpt zal worden,

een neutrale toeschouwer.





Semper Altius VE1 - Scheveningen VE1
Na een aantal weken van goed voetbal moesten de Veteranen vandaag tegen Semper Altius, de winstkansen lagen op 41% blijkens de gegevens van Team Link, we moesten zeg maar aan de bak. Er waren ongeveer 14 spelers aangetreden en daarvan stonden er ongeveer 11 op het veld. Tussen de Rijswijkse flats speelden we de eerste helft met een behoorlijke wind tegen en dat was te merken. Het liep niet helemaal geolied en Semper kende kennelijk de reputatie van de sluitpost van Scheveningen, want er werd minimaal 200 keer op het doel geschoten en zonder succes, de ballen gingen bijna allemaal over het doel van onze Martin en hij verrichtte 2 goede reddingen. Peter Vrind, de held van een aantal weken geleden, kon deze vorm niet voortzetten en had deze vorm uitgetrokken, zodat hij bij wijze van spreken UIT vorm was. Verder konden Mario slingerbeen, Gerrit K en Michael voorin geen potten breken, zodat we veel moesten verdedigen. De beroepsintrigant, de man die alles anders ziet Anton liep op het middenveld een puike eerste helft af te werken en ook de achterhoede onder leiding van MARRO, Rene en Dick K, speelden lekker. We kregen echter geen kansen, gelukkig zat er een echte BARCA bank met de ranke aanvaller en zijn tegenbeeld Ron K en Wim R. Iedereen behalve de leiders konden het natuurlijk ook niet begrijpen dat deze spelers op de bank moesten beginnen, maar ja, dat is een ander verhaal. De tweede helft werden deze spelers ingebracht zodat Gerard wat meer ondersteuning kreeg op het middenveld. Aan het begin van deze helft een stormachtig VE1, maar we kregen helaas een deksel op de neus. Een vrije trap op ongeveer 75 meter van ons doel werd geschoten richting onze keeper, die helaas een acute aanval van grafityextreminus kreeg, zijn voeten werden in de kalklijn geboord zodat de bal helaas over hem heen hing, de 1-0 lag er in. Hoe Martin ook trachtte te springen het virus hield zijn benen op de grond, erg jammer. Even later werd de 2-0 ook gemaakt en dat was op dat moment geheel tegen de verhouding in. De ranke linkspoot die vandaag op rechts opereerde kreeg even later de bal aangespeeld en waar hij eerder faalde door de bal met chirurgische precisie net over het doel te knallen, knalde hij vanaf een meter of 30 de bal snoeihard in de kruising. Het eerste falen was natuurlijk te wijten aan de leiding die hem de eerste helft aan de kant hadden gezet, zodat hij even in moest komen. We gingen lekker ballen en zette veel druk door Ron K en Gerard die de boel op stelten zetten. Verder was Michael met zijn rushes ook een paar keer dichtbij. Men begon helaas de ranke aanvaller te imiteren door zijn schoten na te bootsen, dit is natuurlijk niet handig en feitelijk onmogelijk, je moet gewoon je eigen spel blijven spelen, niet iedereen van rond de 50 kan zich even in 90 minuten een Beckham trap eigen maken. Hiervoor is heel veel talent en training nodig. De man of the MATCH Henk Braam bleef over rechts opkomen en kon vandaag niets vaudt doen, behalve misschien dat hij bij tijd en wijle alle posities op het veld bezette, hij had echter geen geluk in de afwerking. 10 minuten voor tijd maakte Semper ook nog de 3-1 en dat was een hele harde klap waar de gelijkmaker in de lucht hing. De ranke aanvaller, die eerder al genoemd doelpunt scoorde, wist zich via werkelijk magistrale loopactie vrij te lopen en Mario gaf de bal precies op tijd zodat genoemde alleen op de keeper afsnelde, u begrijpt al, dat werd ook weer een doelpunt, zonder over details uit te wijden, prikte deze man de bal door de boomlange en oud professionele keeper van Semper zodat het 2-3 werd met nog 5 minuten op de klok. Vol in de aanval werd er gespeeld met Gerrit voor Dickie er nog in en iedereen naar voren met in de laatste minuut nog 4 hoekschoppen die er niet ingingen. Gerrit liep zich ook nog vrij maar de ranke aanvaller koos even voor eigen succes en riep daarmee hel en verdoemenis van deze veelal rustige aanvaller op zich af, het bleef helaas 2-3 en dat was heel jammer. Het enig waar je natuurlijk je vraagtekens bij kan zetten is het wisselbeleid van de leiding van het elftal, maar de neutrale toeschouwer is er natuurlijk niet voor om verdeeldheid te zaaien in het hechte veteranen team,



een neutrale toeschouwer.




Quick Steps VE1 - Scheveningen VE1
Op een prachtige zaterdagmiddag gingen de nog zwaarder gehavende veteranen dan anders naar de snelle stapjes onder de luwte van het Zuiderpark. Er werd gespeeld op het snelle kunstgras en voor de selectiespelers van deze dag was dat niet echt een uitkomst daar er veel techniek is vereist. De Snelle Stapjes begonnen sterk aan de wedstrijd en bouwden naar hartenlust op van achter uit en dit was eigenlijk niet te stoppen, telkens schoof een verse speler in en moesten wij naar achteren. Daarentegen werden er weinig kansen gecreëerd en was het een lekker potje. Achterin moest Marcel stevige duels uitvechten tegen een grote kerel met veel techniek en Marco was vandaag zeer scherp en liep alle kleine gaatjes dicht en stofzuigde keer op keer de 16 leeg. Rene Kramer had het de eerste helft moeilijk tegen zijn snelle buitenspeler en moest alles in de strijd gooien om zijn tegenstander tegen te houden. Iets daarvoor stond de kleinekalemandiealtijdwattezeikenheeftenikhetbezitisvaneenprachtigevrouw die vandaag weinig praatjes had. Dit kwam door het simpele feit dat hij hier gewoon geen tijd voor had en zich bezig moest houden met zijn feitelijke hobby n.l. het spelen van het voetbalspel wat hij vandaag aardig deed. Voorin was het trainingsbeest Mario ingehuurd en met zijn lange slingerbenen moest hij ook aardig aan de bak, hij werd geflankeerd door Michael, die vandaag zijn 3 longen regelmatig moest vullen om veel krachtvoetbal te spelen. Verder liep die ranke aanvaller op links die een aantal weken opviel door zijn opvallend elegante spel. Op rechts liepen echter de juweeltjes van deze dag, Henkie was onvermoeibaar en bestreek het hele middenveld en bleef maar gaan. Bij hem in de buurt stond de geblokte verdediger Peter, die nu niet echt opvalt door zijn verfijnde techniek, maar deze enigszins grijzende verdedigende middenvelder was onklopbaar. Zijn tegenstanders werden er moedeloos van, elke keer een beukje, een tikje, een nagel tegen de bal, zodat de bal net de verkeerde kant uitging. Peter Vrind werd ook zeer terecht uitgeroepen door de meegekomen supporters als MAN OF THE MATCH. Op middenveld liep uiteraard ook weer eens de heer Vis, die natuurlijk weer praatjes had voor tien, maar een verdienstelijke wedstrijd speelde en duidelijk nog een kleine conditieachterstand heeft, want het moordend snelle combinatievoetbal van de veteranen was af en toe toch iets te veel voor hem. Het was halverwege de eerste helft toen de bal eindelijk in de 16 van de tegenstander kwam. Via een rare kluts werd de bal omhoog gestuwd in de richting van het doel, iedereen stond verbaasd naar de bal te kijken, behalve de eerder genoemde ranke aanvaller die als enige de bal juist inschatte en zijn seniorblonde keiharde schedel tegen de bal aanbeukte zodat deze het net raakte, 0-1 voor Scheveningen. De aanvaller werd bedolven met complimenten en geknuffeld en dat was natuurlijk terecht. Wat ook terecht was dat was dat Quick Steps de betere ploeg was. We bleven onder de druk staan en dat was ook de tweede helft het geval. Rob kwam er ook in de tweede helft en hoewel hij snel uitviel met een lichte blessure, speelde hij lekker en hield de bal voorin goed vast. De gouden wissel van Piet Toet was het die QS de das omdeed. Gerrit Knoester die bruut uit zijn bed was getrokken door Peter, had eindelijk overal bloed stromen in zijn lichaam zodat hij kon invallen. Gerrit liep direct naar het doel waar hij werd aangespeeld en klasse verloochent zich niet, hij schoot de bal hard en droog in, 0-2 voor Scheveningen. Toen werd het billenknijpen voor de Veteranen en onderscheidden de mannen zich van de jongetjes. De keeper Martin hield ons in de race en dat mag ook wel eens gezegd worden. De keeper die altijd veel commentaar over zich heen krijgt over zijn gymnastische kwaliteiten stond zijn mannetje en pakte diverse ballen waardoor hij de overwinning veiliggestelde. In de kleedkamer kregen nog lekker 2 makrelen van Quick Steps en deze dooie beisten smaakten uitstekend na een lekker en sportieve pot voetbal tegen een betere tegenstander.



Scheveningen VE1 - KMD VE1

In de schaduw van veld 4 en omringende aanbouw moesten de veteranen tegen KMD. Om degradatie te voorkomen moesten er weer eens punten gepakt worden tegen een sterke tegenstander. Heel veel mensen waren op de wedstrijd afgekomen en er ontstonden zelfs parkeerproblemen rondom Houtrust om deze wedstrijd te zien. Helaas was de wegbewijzering niet helemaal in orde zodat men onterecht richting veld 1 werd gedirigeerd alwaar ook een potje werd gespeeld. Er werd gestart met een ijzersterke basis met als rots achterin Wim Ros vergezeld door zijn luitenanten Frans en Marco. Op het middenveld de hinde Henk en op het linkermiddenveld ook al zo'n lichtvoetige speler Anton. Op het middenveld Dickie die van alles aan zijn hoofd had vandaag. Met een ferme wind tegen hadden Ruud in de spits en Ron Klein aan de rechterzijde het niet al te makkelijk, ook een niet nader te noemen persoon met een elegante loop op links moest flink aan de bak. Kmd bleek een sterke tegenstander met een paar lekkere voetballers, we werden teruggedrongen maar kwamen niet echt in gevaar. Even over de helft van de eerste helft stond de (zomer) tijd even stil, de vogels stopten met vliegen, de wolken hielden halt, het gras stopte met groeien, want die aantrekkelijke man op links voor werd aangespeeld en nam de bal gracieus aan met rechts om de bal voor de verwoestende linker te leggen, even werd de tegenwind, de afstand tot het doel en de positie van de keeper ingeschat, dit allemaal in 1 nano seconde, er werd aangelegd en geschoten, een oorverdovende knal werd er afgevuurd vanuit zijn onderbeen en de keeper sprong ongeveer 2.70 hoog maar kon deze geniale bal natuurlijk niet stoppen, het geluid van de bal tegen het net klonk even over heel Houtrust en de handen gingen op elkaar, zelfs de tegenstander feliciteerde deze elegante speler die zo'n onvoorstelbaar mooi doelpunt maakte. We stonden voor en dat was wel verdiend hoewel we nog geen kans gehad hadden. KMD wilde zich echter niet gewonnen geven en bleef vechten, daarentegen deden de Scheveningers dat ook niet want een boeiend gevecht opleverde. De tweede helft werd er gewisseld en Rob viel in alsmede Gerard, Peter en Jan van T. Deze laatste voetballer was vandaag echter vergeten zijn HTM halte uit te trekken en had het hier heel zwaar mee, hij zwoegde maar kwam er vandaag niet uit, hij liet zich wisselen en dat was een verlies voor de veteranen, derhalve is het verstandig om voortaan je werk thuis te laten. Peter Vrind liep over rechts met vlagen geweldig te voetballen, hij bleef de combinatie zoeken en de bal was vandaag zijn vriend, hier stond Rob tegen over die zo wie zo weinig vrienden heeft, maar de bal was het vandaag in ieder geval niet en het veld was ook niet echt meewerkend, hij maakte zoals MARRO zo mooi kon zeggen bij zijn eerste actie de "krodillenactie", ik zal u de details besparen, maar het is 1 bak ellende met daarbij een Rob die op handen en voeten achter de bal aankruipt. Verder herpakte hij zich en kwam een paar keer gevaarlijk uit de hoek. Verder stond het aardig en gaven we weinig weg mede door kordaat verdedigen. Verder bleek eerdergenoemde Peter bij een klutsbal in onze eigen 16 meter de bal gelukkig maar met 1 hand mee te nemen, anders hadden we mogelijk een penalty tegen gehad van de stoïcijns fluitende Piet, wat een geluk. Ron kwam het laatste kwartier nog binnen de lijnen en kreeg nog een aardige kans, en onze doelman Martin verrichtte de laatste minuten nog een geweldige redding op een afstandsschot, zodat de punten binnen waren. De enige wankklank was te melden omtrent ene Kramer die wederom een ontzettend vaudte wedstrijd speelde met ontzettend veel onnodige overtredingen. Toen de wedstrijd was afgelopen, werden de schuifpuien van de Sportlaan geopend en begonnen alle buren van de Sportlaan te klappen want zo'n mooi en belangrijk doelpunt had men zelden gezien. In de kleedkamer werd het nog lang onrustig toen onze Ment met een kleine versnapering langs kwam en ene Arie v B. de peultjes kwam op scheppen, wat een enerverende middag....Verder is het goed om te melden dat er een vrijwilliger op het veld liep die tijdens de wedstrijd het opruimen van de cornervlaggen als een belangrijk agenda punt wilde inbrengen en verder regelde hij na de wedstrijd dat men ergo-en economisch ging douchen, hij deelde het team in groepen en hield de nettodouchetijd bij, wat een vrijwilliger en wat een man, zijn naam is bij enkelen bekend,


een neutrale toeschouwer



Scheveningen VE1 - Wanica Star
Foto's

Op een hobbelig veld 4 traden de veteranen aan tegen een geduchte tegenstander het technisch vaardige Wanica Star. De zwaargewichten gingen vol de strijd aan en het was met 16 graden in het zonnetje en met gevoelstemperatuur 35 graden afzien. De eerste 20 minuten lukte alles en met veel strijd waren we de betere ploeg. Onder de meesterzwoeger Michael op het middenveld en de muur Ment achterin en Ruudje Kopsterk in de spits was het wachten op de 1-0 en die volgde ook gelukkig. Het energie verslindende spel begon ook echter zijn tol te eisen en Dick Klein moest uitvallen met opengereten wond die hij de week ervoor had opgelopen, verder ging Rene erin om zijn plaats in te nemen. We gingen met 1-1 de rust in en dat was terecht. De rust had ons geen goed gedaan, we kwamen stroef het veld op en de invallers hadden even last van ademnood in het warme weer. De voortreffelijk spelende Marcel Hoogendijk nam het de tweede helft op tegen de teven boomlange spits van Wanica Star en dat waren verbeten, harde maar faire duels. Nadat we achterkwamen met 1-2 was het wachten op de 1-3 maar we konden ons herpakken, er werd weer gecombineerd en er werden ook paar mooie kansen gecreeerd die er niet ingingen. Nadat de scheidsrechter de tweede helft enigszins had opgerekt, ook door het tijdrekken van de tegenstander, blies hij af nog 73 minuten in de tweede helft. De lichten waren inmiddels als ontstoken, maar hij wilde er gewoon niet vandaag, positief was dat er de hele wedstrijd werd gevochten. In de kleedkamer waren er verschillende analyses, maar het belangrijkste was dat Kees Korving een heerlijke salade had geregeld met "dooie beisten" erin, deze verdween als sneeuw voor de zon en daar de salade nogal zout was, moest er gespoeld worden met een lichte alcoholische versnapering. Gelukkig werd er ergens nog een vaatje bier gevonden. Na een tergend slechte wedstrijd vorige week waar iedereen het over een was, was vandaag de man of the match:"Marcel Hoogendijk"met in zijn kielzog de stalen nagel Frans Brand, die nooit maar dan ook nooit zijn pootje intrekt, ja soms zit het mee,

een neutrale toeschouwer.



Scheveningen VE1 - Semper Altius
Na een serie nederlagen en of nederlaagserie, het ligt er aan hoe je het bekijkt, moesten de zware mannen van het Veteranenteam tegen Semper Altius, prachtig weer met veel wind en een nat veld, alle ingrediënten voor een lekkere pot voetbal. Scheveningen was de betere ploeg en er werd in het begin nog niet veel gemopperd, we waren positief onder leiding van Marcel achterin en Gerard voorin werd er lekker gevoetbald. We kwamen achter en voor en achter en voor. Een mooi doelpunt van Michael en Ruud werden gemaakt. Er werd wel een beetje gezeurd maar de uitstekend leidende scheids Gerbrand had alles onder controle. Het kleine wandelende htm kruitvaatje Dickie Kleijn had een paar overtredingen nodig om zich staande te houden en het wachten was op het vlammetje, gelukkig wist dit dankzij zijn jarenlange ervaring het lontje niet aan te steken. Daarentegen kwam de tweede helft de beroepsintrigant c.q. nitroglycerine buisje Anton het veld op en de tegenstanders vielen met bosjes op de grond. Robbie liep in de spits en er werd lekker gebald, we kwamen zelfs met 5-3 voor en er hadden er nog een paar meer in gemoeten. Michael had echter niet helemaal zijn dag en miste een heel klein kansje en of kansjes om de overwinning veilig te stellen. Wim Ros hield het achter redelijk dicht en was natuurlijk niet te beroerd om iedereen te voorzien van feedback. Henkie Braam had zijn mannetje in zijn zak zitten maar toch kregen we nog 2 vrije trappen tegen net buiten de 16. Met een muurtje voorzien van een spouw, graniet en dubbelsteens verwacht je natuurlijk niet dat die bal erin zou gaan, sterker nog je verwacht niet dat de bal er zelfs 2 keer in zou gaan. Dat zou je natuurlijk niet verwachten, maar helaas gebeurde het toch, onze keeper Martin Klokgieter sprong te laag en te vroeg op, DOELPUNT. Vervolgens sprong onze keeper MARTIN KLOKGIETER, wederom te laag en te laat op, weer een DOELPUNT. Je hoeft geen rekenmeester te zijn om te zien dat het vervolgens gelijk was. De sfeer in het veld werd iets bedrukter en de beste stuurlui gooide vanaf de zijlijn uiteraard nog vrachtladingen met zout in de opengereten wonden van het veteranen team. Na de wedstrijd werd nog geëvalueerd en we waren het allen unaniem eens, de reden van het gelijkspelen was Marcel Hoogendijk, ja soms zit het tegen.





Excelsior Maassluis - Scheveningen 7
In en tegen Maassluis moest er gevoetbald worden bij hoge temperaturen, gelukkig waren er vandaag 4 wissels zodat we niet allemaal die 90 minuten vol moesten maken. Maassluis liet ons de eerste 10 minuten alle kanten van het veld zien, ze konden aardig tikken die gasten. Ment Dijkhuizen stond laatste man en was steeds op tijd om de ballen te onderscheppen. Marcel H. werd echter zo vaak uitgekapt dat hij hier waarschijnlijk een nekverrekking aan heeft overgehouden. Peter Vrind speelde op rechts met zijn schoonzoon en ze kunnen het al aardig vinden zo te zien. Dick Klein gooide er halverwege de eerste helft een Alberto Tomba achtige actie uit en omspeelde ongeveer 4 man met een paar aardige bewegingen. In de rust werd er nog over gesproken maar Dick kon het zelf niet meer herinneren, dus het was waarschijnlijk gewoon geluk. De uitblinker in deze wedstrijd zou uiteindelijk de man worden die na 40 jaar voetbalplezier eindelijk zijn plaats heeft gevonden enwel tussen de palen, Wim Ros. We kwamen een beetje lullig achter door Rene Kramer die een slippertje begin, hij dreigde te stoppen waarop iedereen wijs zijn mond hield, want het was veel te warm om te voetballen. In de rust stonden we gelijk en Piet 'Toet besloot tot het nemen van loden wissel (s) dit in tegenstelling tot een gouden wissel (s) Er kwamen 4 nieuwe maar niet verse spelers in het veld waaronder de intrigant en Jan van Toor, die in de eerste helft in een diepe Siësta verwikkeld was. Verder startte Gerrit Knoester op de linksbuitenpositie. Maassluis begon steeds beter te spelen en de accu's van het zevende waren bijna leeg, het promotiespook dat bij winst voor een sportief dieptepunt zou zorgen heeft hier waarschijnlijk aan meegewerkt. Derhalve verloren we met 2-4. Volgende week komen die gasten bij ons op bezoek en zullen we waarschijnlijk eenzelfde marteling moeten ondergaan.

een neutrale toeschouwer



Scheveningen 7 - Quick Steps
Foto's

Promotie of degradatie, that's is the question bij zaterdag 7. Een promotie is altijd een vooruitgang, maar bij de groep zaterdag 7 denkt men daar verschillend over, de man die het minst te vertellen heeft en van wie ik de naam niet graag noem, Piet Toet, wil natuurlijk naar boven toe, de rest kennelijk niet. Op veld drie begon de selectie met 14 man te ballen, Peter Vrind was wat verlaat en dat was te merken. Ment D. moest vandaag passen gelet op een blessure, maar er stonden toch weer 11 strijders in het veld waaronder ene Gerrit Knoester die een eerste helft speelde waarover niemand naar huis zou durven schrijven. Daarentegen waren er ook een paar pluspunten in het veld, onze 2 maal 1 kwartier Piet liep lekker te ballen, verder speelde Frans Brand weer een degelijke wedstrijd, verder........ een klein drama, niks lukte. Dit bleef de hele eerste helft eigenlijk zo. De tweede helft werd de keeper binnen 1 minuut drie maal zwaar op de proef gesteld maar hij hield het doel schoon. Mark Bruin floot de tweede helft en aarzelde niet om de bal voor Quick Steps op de stip te leggen na een onvoorstelbare vieze harde en gemene overtreding van Dick Klein, die daarna ook nog eens “spatjes” had. De penalty werd ingeschoten en we stonden terecht 0-1 achter. De Gerrit Knoester van de eerste helft was niet die van de tweede want hij nam een verdwaalde voorzet vreselijk hard op zijn pantoffel en maakte de ien-ien. Hoe het kwam weet niemand maar door de overtreding van de Redbull slurpende Dick Klein werd er een barrière doorbroken. Er werd lekker getikt en de geïsoleerde Gerard Roeleveld en Dick Pronk kregen vaker de bal, Nick scoorde een mooi doelpunt en de laatste werd gemaakt door weer die Gerrit Knoester, weer een fraaie treffer. Quick Steps was verslagen en probeerde nog een beetje “oefenboos” te doen, maar door de rustig spelende Wim Ros, ja ik herhaal nog eens, door de rustig spelende Wim Ros, werden geen kansen weggegeven. Waren er nog vervelende zaken te melden? Jazeker, de gewisselde Renée Kramer moest uit zijn diepe slaap gewekt worden omdat genoemde Wim geblesseerd er uit moest, dat was voor Renée een hele vervelende ervaring.

Een neutrale toeschouwer



Scheveningen 7 - Die Haghe
Foto's

Op veld 3 leek het wel of er een veteranentoernooi werd gevoetbald, maar niks bleek minder waar, er stonden ongeveer 20 Scheveningers van Zaterdag 7 op en rond het veld om 1 wedstrijd te spelen. Piet Toet had alle moeite om een opstelling voor elkaar te krijgen, want hoeveel speelminuten werd een ieder gegund? De vaste waarden Gerard Roeleveld en Arie van Berkel waren er niet eens bij en hadden jeugdverplichtingen. We begonnen goed en Michael werd de diepte ingestuurd en drukte direct de 1-0 af, wat een start. Gelet op de snelheid van Michael dacht iedereen dat hij zich hieraan kon spiegelen en werden er alleen maar lange “kansloze” ballen gegeven, hierop waren we niet op uitgerust en Die Haghe kreeg het betere van het spel. Ment Dijkhuizen kon vanmiddag zijn plek niet vinden en ging over de hele as voetballen, hij liep eerste laatste man, toen op het middenveld en vervolgens in de spits, er moet wel bij gezegd worden dat hij hiervoor ongeveer 60 minuten nodig had. Ron Kleijn had een kale snelle plaaggeest bij zich die hij vandaag niet kon houden en zoals een goed jeugdvoorzitter betaamd, kreeg Rene Kramer hier natuurlijk de schuld van. Peter Vrind speelde vandaag weer een lekkere pot voetbal en bediende de voorhoede van een aantal lekkere steekballen. Die Haghe was de betere ploeg maar Johan en zijn lat hield ondersteund door de immer degelijke Marcel Hogendijk hielden een tijd lang de 0 achterin. Er kwam met het wisselen steeds meer voetbal in de ploeg in de vorm van ene Dick Kleijn, Jan van Toor en Wim Ros. Er werd steeds beter gevoetbald en het was jammer dat de sterk spelende Frans Brand geblesseerd uitviel. Piet van der Harst speelde uiteraard weer zijn 2 maal 1 kwartier en deed dit weer naar volle tevredenheid. De tweede helft zouden we het toch moeilijk krijgen ondanks het inbrengen van Gerard de Niet junior, we kwamen zelfs 1-2 achter, maar door een fantastisch doelpunt van Dickie Pronk werd het gelijk en moesten alle zeilen bij worden gezet om de overwinning binnen te halen, we waren door de 10 wissels heen en er werd met een schuin oog nog naar de beroepsintrigant van Overduin gekeken om hem ook in te laten vallen, gelukkig was dat niet geval en werd er nog 2 keer door Scheveningen gescoord zodat er met een gerust hart gedoucht kon worden.

Een neutrale toeschouwer.



Die Haghe - Scheveningen 7
Bij Die Haghe stond een geslonken selectie veteranen. Met wat aanvullingen stonden er gelukkig 13 man waarvan volgens de leider er ongeveer 11 een halve wedstrijd zouden kunnen spelen. Het begon allemaal wat rustig en afwachtend tegen een lekker team veteranen die ook kwamen om lekker te voetballen. Halverwege de eerste helft kopte Gerard Roeleveld een vrije trap knap binnen en even later scoorde gastspeler Nick die vervolgens weer trefzeker was met een schitterend knal vanaf rechts via de paal het doel in. 0-3 voor dat komt natuurlijk niet vaak voor en is ook voor het 7e geen garantie voor een overwinning. De uitblinker van de eerste helft was Frans Brand die links en rechts de ballen uit het doel hield en de titel "man of the match"verdiende. De tweede helft stroopte Die Haghe de mouwen op en begon ons regelmatig onder druk te zetten en ze scoorde ook terecht een doelpunt. De altijd kritische Wim Ros briesde vanaf zijn positie naar alles en iedereen en we waren weer een beetje scherp. De intrigant Anton had ook zijn voetbalschoenen onder gebonden en het bleek wel weer dat het aan de zijkant altijd wat makkelijker is dan aan de binnenzijde van de lijnen, we hebben hem niet gehoord. Halverwege de tweede helft verdween een verdwaalde voorzet de 16 van Die Haghe in en via vallen rollen en opstaan bleek de bal achter de doellijn te liggen, nadat iedereen weer was opgestaan, dit duurde ongeveer 5 minuten, bleek er sprake van een doelpunt op naam van alweer Gerard. De rest van de wedstrijd had Die Haghe wel het betere van het spel, maar de overwinning was ondanks een lange lijst van afwezigen weer binnen.

een neutrale toeschouwer



Scheveningen 7 - Quick Steps
Op zaterdagmiddag traden de laatste ridders van het 7e aan tegen een lager geklasseerd Quick Steps. Lager? Lager? Lager? Ja, je kan nog lager. Op het kunstgras was extra korrelmateriaal aangebracht om de demping van onze mannen zo hoog mogelijk te maken. De selectie is door allerlei blessures teruggebracht van 27 naar 13. Deze 13 oogde ook niet echt fit, maar dit terzijde. Door Piet werd begonnen met een wedstrijdbespreking waarin een behoorlijke structuur ontbrak, hij corrigeerde dit echter netjes en iedereen zat te luisteren. Het volgende probleem wat er was, was de temperatuur die vrij laag was. Met een stok werden de mannen de kleedkamer uitgedreven om op het veld te verschijnen. Het inschieten ging uitstekend en dat is meestal geen goed teken. De wedstrijd begon en er ontstond een overwicht, ja een overwicht geen overgewicht voor Scheveningen. Er werd lekker getikt en de absolute uitblinker van de eerste helft was Peter Vrind. Door het overwicht was het lekker voetballen en ook Piet Spaans trok af en toe de trukendoos open. Het werd dan ook terecht 0-1 voor Scheveningen door een vlammend schot buitenkant voet van Dick. De kale beroepsintrigant zag dit weer als een uitgelezen moment om twijfel te zaaien, was dit schot een verdwaalde voorzet? Was het niet per ongeluk? Door dit gezaai draaide ook de wedstrijd, het geloof was weg en door een counter van Quick Steps werd het 1-1. We bleven een tijdje de betere ploeg toen Marcel Hoogendijk, over het algemeen betrouwbaar, een heel klein slippertje beging, 2-1 voor Quick Steps. In de tweede helft zou alles goed komen, tenminste dat dachten we. Dickie Klein, Chris en Mike deden hun best om de gelijkmaker te forceren. Er kwamen een heleboel kansen, echt een heleboel, maar die gingen er niet in. Gelukkig maakte Ronald weer een subliem doelpunt waarbij de keeper uiteraard weer volkomen kansloos was. Het was 2-2. Quick Steps bleek echter over een lange adem te beschikken en wij duidelijk niet, ze kregen ook nog aardig wat kansen, gelukkig hield Marcel zijn doel schoon en Frans Brand, Marco en Renée Kramer ruimde achterin de rotzooi op. Een leuke wedstrijd met veel kansen over en weer.

Een neutrale toeschouwer


DUNO - Scheveningen 7
Het 7e moest heel vroeg aantreden bij het nieuwe complex van Duno, dat het vroeg was, was duidelijk te zien want we stonden zomaar ineens 0-2 achter. Verder stonden er maar 2 man reserve in plaats van de gebruikelijke 12. Het tweede doelpunt was een penalty en het geven daarvan door de scheidsrechter leverde nog enige discussie op en was voor de keeper Marcel het moment om zijn niet al te warme gevoelens voor de club Duno uit te spreken. Vervolgens gingen we wat beter voetballen en werden er ook nog een aantal goede kansen gecreëerd. Duno stond echter niet toe dat we gingen scoren. Gelukkig zagen we toch nog kans om de 1-2 in te koppen en werd het rust. Marcel Hoogendijk tekende voor deze granaattreffer. Na de rust zouden we de rollen om gaan draaien de wedstrijd gaan winnen, althans dat was in de rust afgesproken. De tegenstander dacht er iets anders over, want we kregen geen kans meer. Ronald zag nog kans om een mooie voorzet van Wim Ros keihard in te koppen zonder dat er maar sprake was van enig fortuin en het werd tegen de verhouding in twie twie. We besloten het plan van het winnen weer op te pakken, terwijl gezien de verhoudingen in het veld het beter was de deur dicht te doen. Duno zag vervolgens kans om 2 keer te scoren en dat was wel gezien het spelbeeld terecht. Er werd vandaag in ieder geval hard gewerkt en er werden over en weer flink wat koekies uitgedeeld, maar je kunt niet altijd winnen.

Een neutrale toeschouwer



Scheveningen 7 - HS Texas DZS

Op zaterdagmiddag vond er een derby plaats op de Wyndaelerweg tegen een scala van Ex-Scheveningers. De weken voor deze wedstrijd werd er al flink aan psychologische oorlogsvoering gedaan vandaar dat de aankomst behoorlijk koel en gespannen was. Scheveningen had heel veel man meegenomen alsmede begeleiding en na een pittige warming up van 40 seconden begon de wedstrijd. Marcel Hoogendijk liet er geen misverstand over bestaan dat hij tot het bot zou gaan, want de ene na andere Texaan vloog door de lucht. Ook Dick Klein liet zich zien en liep lekker uit te delen. Texas zette ons onder zware druk zonder echt gevaarlijk te worden. Marcel moest wel een paar keer in actie komen, maar echt schreeuwen deed hij niet, dus dat betekent dat alles rustig was. Scheveningen kwam slechts 2 keer op de helft van Texas en was daar zeer efficient, want er werd 2 keer gescoord door de uitstekend spelende Gerard Roeleveld. Texas was daar op zijn zachts gezegd teleurgesteld over. Het mag dan ook blij zijn dat men geen jeugdafdeling heeft op Texas want bij de opmerkingen zat geen woord Spaans bij, voor wat betreft deze "kwaliteiten" waren zij Scheveningen ruim de baas. De tweede helft vertoonde hetzelfde patroon, een aanvallend Texas en een verdedigend en zwoegend zevende. Onder de bezielende leiding van de vechtende Marcel en Marco leek het er op dat we gingen stunten. De 45 minuten bleken echter te lang en het werd 2-2. Het doet wel zeer om te zeggen, maar het was ook wel verdiend. Het was een prachtig gevecht met af en toe een hoop theater van beide zijden, na de wedstrijd werd gezamelijk een biertje gedronken onder het toeziend oog van de beroepsintrigant en spreekstalmeester Anton Overduin die zonder ook maar 1 minuut de spelen heel Texas op scherp had gezet.

een neutrale toeschouwer.



Scheveningen 7 - RAS
Foto's

Op veld 3 begon het 7e onder veel belangstelling van vrienden en bekenden de wedstrijd tegen Ras. Met zulke vrienden heb je trouwens geen vijanden meer nodig, want de vrienden waren niet te beroerd het zelfvertrouwen van het 7e met opmerkingen vakkundig de grond in te boren. Op een heel vaag veld met een aantal zeer slechte stukken( Marcel bleef als genageld aan de grond staan bij de 0-1 en een vage invaller in de tweede helft kwam op onverklaarbare wijze ten val) begonnen we niet al te best en stonden we de hele eerste helft onder druk. Weinig kansen leverde dit op en Ras scoorde 2 maal zodat het in de rust minder gezellig was. Door een paar broodnodige wissels begonnen we sterker aan de tweede helft en werd er bij vlagen lekker gevoetbald, ene Dick Klein viel sterk in en liet zien het kunstje nog niet verleerd te zijn, ook Marcel Hogendijk speelde een puike helft. Deze complimentjes verbleken helaas bij ANU die even een balletje op zijn slof nam en deze strak via paal grond paal lat de kruising in knalde, wat een doelpunt!!!! Was dit een gelukje, ik dacht het niet, 5 minuten later herhaalde Anu het kunstje en knalde vol op de lat, helaas geen doelpunt. De bijzonder irritante en minder knappe scheidsrechter Anton liet vervolgens Gerard Roeleveld doorlopen in de 16 waar de tegenstander buitenspel zag, 2-3. Het 7e ging voor meer en dankzij klassiek beukwerk en doorzettingsvermogen scoorde Marcel de gelijkmaker 5 minuten voor tijd. Dit was ook de eindstand en na wat milieulessen van Dick Kleijn over watergebruik bij het douchen werd er bijna door iedereen 6 aan 6 gedouched en er een aantal biertjes gedronken. Gelukkig werden er aan tafel nog wat onvriendelijkheden uitgewisseld vooral door die beste stuurlui. De neutrale toeschouwer vroeg zich trouwens wel af hoe het nu kan zijn dat er ongeveer 5 leiders zijn en niet 1 goede bal en een totale desorganisatie bij het 7e, vreemd verhaal. Verder was het vreemd te zien dat Gerrit die vorige week afscheid had genomen na 44 jaar actieve voetbaldienst zonder voetbaltas verscheen op Houtrust.

een neutrale toeschouwer

 


Terug