Leiders:
Gerbrand de Bruyn (070-3552862 of 06-24779825)
Piet Toet (070-3500959 of 06-29541967)

Assistent-scheidsrechter:
Cees Korving


Veteranen krijgen klop van Quick Steps
Na het slechte resultaat tegen Ras moesten de veteranen tegen Quick Steps, een regelrechte topper. De veteranen hadden 15 man dus iedereen had er zin in. Op veld 4 moesten we het opnemen tegen een team oude bekenden, daar we al jaren tegen de vlugge stapjes spelen. Geen geheimen dus op het zware veld. Quick Steps speelt eigenlijk altijd op kunstgras dus een klein voordeel zou er wel inzitten. Er was een behoorlijke supportersschare en ook het kader was weer compleet en uitgerust. We begonnen redelijk aan de wedstrijd maar Quick Steps bleek al snel de betere ploeg met meer voetbal in de gelederen en ook meer snelheid op het middenveld. De kale intrigant was vandaag de scheids en moest af en toe behoorlijk ingrijpen toen onze captain Dick Kleijn even over de schreef leek te gaan, Dick gedroeg zich vervolgens voorbeeldig en we kwamen onder druk te staan. Achterin werd er met de moed der wanhoop verdedigd en het meeste lukte net niet. De rappe Henkie en Huib hadden het erg zwaar en Marco en Klokgieters moesten gelijk al een paar in actie komen, het zag er niet goed uit. We kwamen als snel met 2-0 achter en bij het laatste doelpunt grabbelde onze Martin hopeloos mis na een legitiem heupzwaaitje van de tegenstander. De beste scheepslui die eea vanaf de zijlijn waarnamen konden het niet aanzien. Hoewel we onder druk stonden, kregen we in verhouding nog een aantal hele grote kansen. Ze werden helaas gemist door onze spits die vandaag niet op scherp stond. Zij naam zal verder niet letterlijk genoemd worden, maar zijn voornaam is er ook een van een oud president en zijn achternaam kan je op je hoed zetten als je morgen een goede dag wil hebben. We zullen er voor de rest niet veel woorden aan vuil maken, maar er zaten bij de drie opgelegde 100% kansen twee bij die feitelijk voor 200% door zouden kunnen gaan. Gerard Roeleveld, Dick Pronk en de opkomende Jan Ginder konden ook het tij niet keren. Het werd ook nog terecht 3-0 toen Michael het op zijn heupen kreeg, hij schoot snoeihard de aansluitingstreffer binnen en we gingen met 1-3 de rust in. De kale roerganger Marro had vandaag zijn bokkenpruik op en wilde wel heel heel erg graag winnen. Er werden wissels ingezet bij wie René Cramer en Frans Brand de enigen waren die een toegevoegde waarde hadden. René had als taak de boomlange spits van Quick Steps uit te schakelen en met handen en voeten lukte hem dat aardig. Frans deed wat hij altijd doet, hard werken en zijn mond houden. De ranke aanvaller werd ook ingebracht en hoewel nog steeds ver verwijderd van zijn glorieuze vorm van een tijdje geleden niet echt heel erg slecht spelend en hij had uiteraard een klein rolletje bij de 2-3 van Ruud Roos die Ruud schitterend liggend inkopte zodat er toch nog hoop was op een goede afloop. Quick Steps deelde echter een keiharde linkse en rechtse directe uit door heel erg snel de 2-4 aan te tekenen en de veteranen waren gesloopt. We probeerden nog van alles en gingen af en toe ook te ver maar we kregen het niet voor elkaar. Als we al kansen kregen waren het halve kansen en Klokgieters daarentegen had het ook weer erg druk. Het werd 2-4 en de kampioensaspiraties waar al weken over werd gesproken, werden opgeborgen en opgesloten. De zegekar werd afbesteld en het verdriet werd verdronken met bier uit kannen waar maar 2200 cl inzat terwijl er op de maatbeker 3000 cl stond. Hier is het laatste woord nog niet over gesproken. Verder had Arie Rog van de Sch10 twee hele grote bakken gebakken schar gebakken zodat de veteranen ook nog iets lekkers te eten kregen na een hele teleurstellende wedstrijd.

een neutrale toeschouwer.


Kapioenskandidaat VE1 wankelt en valt...hard

Na de wintersport en nagenoeg geen enkele trainingsarbeid stond de veteranen een klus in Loosduinen tegen Ras te wachten. De houding was nonchalant en er was geen strakke leiding te ontdekken. Leiders Piet en Gerbrand waren niet aanwezig en dat was een groot gemis. We liepen als een kip zonder kop op het veld. Het ging op het zware veld echter redelijk en we kwamen eigenlijk makkelijk op 0-2. De eerste kwam uit een voorzet van Johan die de bal op het hoofd van de ranke aanvaller mikte die op zijn beurt de bal op het hoofd van Ruud bracht, een mooi doelpunt. De tweede was een slimme vrije trap van Dickie. Johan trok de aandacht en Dickie schoot de bal langs de muur, keeper kansloos. RAS had toch vaak het betere van het spel en kreeg niet veel kansen door goed verdedigend werk van Frans, Peter, Marro en Klokgieters. Toch viel de 1-2 en zo gingen we rusten. De ranke aanvaller bleek zijn skischoenen nog aan te hebben en bleef in de kleedkamer achter. Een aantal frisse wissels werd ingebracht en geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen. Het liep echter iets anders. Onder toeziend ook van Jan van Toor die in de dug-out was komen zitten werd er veel gescoord. RAS kwam RAP terug tot 2-2 en het werd ook 3-2 voor RAS. We waren het even kwijt en werden af en toe weggespeeld. Gelukkig was daar rappe Huib die hard en knap de 3-3 binnenschoot. Vervolgens kregen we een pingel van de overigens uitstekende scheidsrechter, en dat was niet omdat hij de pingel gaf. Hier ging het helemaal mis, de organisatie was zoek en niemand wilde de verantwoordelijkheid pakken. Een niet nader te noemen persoon nam deze uiteindelijk wel en miste. Drie nanoseconden daarna stonden we met 4-3 achter en dit kwam hard aan. Er werd wat gemopperd maar we bleven het proberen. Jan van Toor voorspelde dat het eerder 5-3 dan 4-4 zou worden en hij had sinds hele lange tijd gelijk. Het werd 5-3 en ook nog eens 6-3. Vervolgens kreeg Johan het op zijn heupen. Wat Huib vanaf 11 meter niet gelukt was, lukte Johan respectievelijk van 45 en 35 meter wel, namelijk scoren. Het stond 6-5 maar er was geen geloof op een goede afloop. Michael en Gerard probeerde het wel maar Dickie Pronk was echt helemaal op en het lukte de veteranen niet een punt te veroveren zodat het mogelijke kampioenschap een week voor de topper tegen Quick Steps een eind weg is.

een neutrale toeschouwer.


Scheveningen VE - Nationale Nederlanden VE
Na een lange rustperiode van een week of drie werd de laatste competitiewedstrijd gespeeld op veld 3 tegen de Nationale Nederlanden. Deze veteranen die over de hele linie toch iets ouder zijn dan onze veteranen bleek een paar goede spelers in huis te hebben. We speelden een goede eerste helft onder leiding van de kale intrigant die een kapotte fluit in zijn mond had, hier kan je verschillende invullingen aangeven, maar zijn fluit deed het gewoon niet. Gelukkig was het een hele sportieve wedstrijd dus er werd weinig gefloten. We waren de bovenliggende partij en de keeper van de verzekeringsmaffia had zijn dag niet, tenminste de eerste helft. Huib liep zette druk bij de keeper die pardoes uitschoot tegen het brede lijf van Huib zodat de eerste er in lag. We kregen direct hierop een tegentreffer, de man van de ranke aanvaller werd niet overgenomen door René Cramer die hem zo door liet lopen, zonde hoor. We gingen echter vrolijk door en Michael scoorde er vandaag drie, de ene nog mooier dan de andere. Aan de kant stond een keur aan geblesseerde spelers waaronder Peter Vrind, Wim Ros en Ruud Roos, zij zagen hun kansen op een terugkomst in het eerste van de veteranen met de minuut slinken. De eerste helft werd uitgespeeld en het leek een makkie te worden vandaag. In de rust wees Marro op gemakzucht en voor het eerste in zijn lange kale leven bleek hij een beetje gelijk te hebben, dit moest hij natuurlijk uitgemeten uitsmeren over de rest van de dag, nu voor de goede orde:”Ja Marcel, je had gelijk.” De ranke aanvaller kreeg een harde bal op de bovenkant van zijn mooi gevormde schedel en zag even sterretjes, het moet gezegd dat hij geluk had dat hij zo onvoorstelbaar sterk en atletisch gebouwd is, anders had er een traumaheli moeten komen. Hij liet zich wisselen voor Marco Korving die goed speelde. Het was trouwens niet zo’n beste tweede helft en de keeper van NN keepte nu uitstekend en keerde de schoten van nummer 13 Johan van der Harst en anderen. Veldheer Dick Kleijn was samen met Marro en de man of the match de uitzondering op de rest van het team. Martin Klokgieters lijkt elke week beter te worden en ook vandaag stak hij met zijn 1.50 meter uiteraard figuurlijk boven de rest uit. Na de wedstrijd stonden er heerlijk hapjes klaar verzorgd door Jan Ginder die kennelijk een zogenaamd “afvoerprobleem” heeft, want door verschillende mensen werden er schone onderbroeken in de kleedkamer gebracht. Dit is verontrustend voor zo’n jonge speler daar dit bij Dick Kleijn bijvoorbeeld heel normaal zou zijn gevonden. Het werd weer erg gezellig in de kleedkamer en de eerste competitiehelft werd in stijl afgesloten.

een neutrale toeschouwer.

DSVP VE - Scheveningen VE
Onder de herfstzon bij zo’n 20 graden en op het kunstgras van Pijnacker was het goed toeven, het was echter behoorlijk warm om te voetballen. De veteranen moesten hun toppositie zien te handhaven tegen een werkelijk zeer goed elftal van DSVP. We stonden eigenlijk de hele wedstrijd onder druk door het goede spel van deze ploeg die echter niet veel grote kansen creëerde. De snelle Huib, Henk, Michael en René Toet moesten vandaag flink aan de bak tegen de onvermoeibare middenvelders en aanvallers van DSVP. Martin Klokgieters moest zich weer een paar strekken en Marro, Marco en René Cramer moesten werkelijk alles uit de kast halen om de aanvallers te stuiten. De scheidsrechter moest vandaag heel veel fluiten en dat hij deed hij ook. Kleine overtredingen afgewisseld tot middelgrote weerhielden DSVP van scoren. Ruud en Johan voorin werden nauwelijks bereikt. Indien dit gebeurde, was het ook direct raak. Ruud scoorde uit een vlotte aanval maar er werd gefloten voor hands terwijl de bal al in het doel lag. De penalty werd benut door Johan die vandaag een hele goede dag had. Dick Kleijn had het zwaar maar ging weer tot het gaatje en nam in de tweede helft rust zodat hij even een dutje kon doen in het zonnetje terwijl zijn team voor lijfsbehoud aan het vechten was. Johan kreeg nog een paar keer een bal aangespeeld en vanuit stand van een meter of 25 van het doel ramde hij de bal wederom tegen de touwen, DSVP was er stil van maar gaf de moed niet op. In de tweede helft veel wissels waardoor Jan Ginder de achterhoede kon versterken en de ranke aanvaller werd ingebracht. De laatste genoemde voelde zich de hele tweede helft gelijk een jojo en rende alleen maar tussen de verdedigers waar hij zoek werd gespeeld. Van aanvallen kwam eigenlijk heel weinig maar Johan stond ook nog tussen de lijnen en hij schoot er met droge ogen nog 2 in. Ruud kreeg vervolgens ook nog een aardige kans zodat hij de score op 5 voor de Veteranen bracht. DVSP kon het werkelijk niet geloven maar ze gingen verliezen van een elftal dat vandaag duidelijk minder was dan hunnie. Ze scoorde nog wel 3 keer waardoor het nog even spannend was maar de winst was binnen. Dat we gezwijnd hadden was wel duidelijk, maar vol zelfvertrouwen werden de hernieuwde rijroutes uitgestippeld daar er een rekenmeester had uitgerekend dat we waarschijnlijk in januari 2012 al kampioen konden worden. Verder werden er plannen gesmeed waarbij er voor de volgende thuiswedstrijd een versnapering werd geregeld. Dit zou mogelijk wel eens het laatste kunnen zijn wat er van de veteranen vernomen gaat worden, want onze Cees Korving gaat hete makreel regelen met kruiden terwijl hij het verschil tussen arsenicum en basilicum niet weet. Gelukkig is de ranke aanvaller hier wegens omstandigheden niet bij, dus zal er voor hem mogelijk een felbegeerde basisplek lonken bij het uitdunnen van het elftal. Trouwens de Man of The Match was vandaag overduidelijk woeste Willem Ros, die zich de gehele wedstrijd voorbeeldig (op de bank) had gedragen.


Scheveningen VE - Forum Sport VE
Foto's

De veteranen moesten thuis op het kunstgras om 15.00 uur aantreden tegen mede titelkandidaat Forum Sport. In het bekertoernooi hadden we flink klop gehad, dus de toon was gezet. Een zeventiental veteranen trad aan tegen Forum Sport dat een heel goed elftal op de mat presenteerde. Jan van Toor was schijnheilig op de bank bij de veteranen aangeschoven met de kennelijke bedoeling om een lobby te beginnen om zijn mogelijk terugkeer mogelijk te maken. Jan werd op niet te mistane wijze duidelijk gemaakt dat er tegenwoordig een soort van selectie vooraf gaat aan het spelen bij de veteranen dus Jan, er is nog een lange weg te gaan. We begonnen aan wandeltempo aan de wedstrijd zonder een aantal vedetten, waaronder Wim Ros, Gerard, Johan, Rene Cramer en de ranke aanvaller. Zij werden zonder pardon om niet te begrijpen redenen gewoon gepasseerd door de bemoeizuchtige Marro. Scheveningen was iets beter dan Forum Sport maar van echt heel veel kansen was geen sprake. Forum Sport bleek een paar snelle en heel goede spelers te bezitten en die maakte het ons moeilijk, maar tegen een mooie pass van Jan Ginder op René Toet had men echter geen antwoord en we kwamen voor. De druk was er af en er werd rustiger gevoetbald, maar dat was mede door het feit dat Wim Ros nog in de wissel stond. Ruud en Huib stonden voorin om de bal vast te houden de snelheid van Huib zorgde voor veel gevaar waar Ruud voor veel gewelddadige botsingen zorgde door zijn draaicirkel waarbij hij diverse malen de spelers van Forum Sport in meenam. Achterin waren er weinig problemen onder leiding van keeper Klokgieters die vandaag zeer goed keepte. In de tweede helft begon de grote stoelendans waardoor veldheer Dick Kleijn die zoals de foto’s bewijzen weer heer en meester was op het middenveld, zijn plek moest inruilen voor een ander. Het begon iets makkelijker te lopen en we kregen steeds grotere kansen. Wim Ros stormden door het midden vanaf zijn positie als laatste man naar voren toe en door goed loopwerk van de aanvallesr werd het veld opengetrokken waarop Wim Ros mede door zijn grove taalgebruik en woeste uitstraling in stelling werd gebracht net buiten de 16. Hij drukte af en verwoestend hard verdween de bal tegen de touwen. Forum Sport had het deukje gekregen dat zij niet meer te boven zouden komen. Via een vlotte counter werd de ranke aanvaller in positie gebracht die met zijn vlotte tred, overzicht en teamspirit de bal op werkelijk magische wijze bij Dickie Pronk neerlegde. Dickie twijfelde ook geen moment en maakte de 3-0. Niet lang daarna staken we wederom het middenveld over en hier werd de vandaag uiterst rustige Johan vd Harst vrijgespeeld en het gat dat hij zag, benutte hij ook en de buit was binnen. De laatste 10 minuten ontstond er toch nog wat druk op het doel maar Henk, Michael en de grote René Cramer konden dit goed af. De eretreffer werd nog wel gemaakt, maar het feest kon beginnen. Onder het genot van een kippenpoot en een biertje werd de wedstrijd geanalyseerd en behalve de uitgevallen Peter Vrind was er geen smet. Peter had in een duel zijn grote teen uit de kom geblazen en die was daarbij ook nog gebroken dus een vervelend bericht voor de veteranen maar ook voor Peter natuurlijk. Dit stond echter in de schaduw bij de ontzettende grote vleeswond die Henk Braam had opgelopen. Na het uitplukken van de zwarte kunststofballetjes van veld 2 en het stelpen van het bloed met bandages en de volgende confrontatie met kokend heet douchewater was hij nog van slag. Wat had Henk het zwaar, zeker toen we zagen dat zijn verwonding er 1 was van ongeveer 2 vierkante cm in het type schaafwond. Het was nog heel gezellig in de kleedkamer totdat er een mogelijke dreigend gevaar ter sprake van. Boze tongen hadden tijdens bepaalde trainingssessies beweerd dat de beruchte kale intrigant mogelijk zat te denken aan een terugkeer binnen de lijnen die ook worden gebruikt door de veteranen. Een vergadering werd direct uitgeschreven daar alle hoofdrolspelers aanwezig waren. Na een intensieve nano seconde werd besloten dat van een terugkeer geen sprake kon zijn, pfffffff

Een neutrale toeschouwer



Veteranen winnen topper tegen Te Werve
Voor de veteranen stond vandaag de eerste topper van het seizoen op het programma. Na jaren van zaaien moest er geoogst worden. We staan tweede en moesten tegen de koploper Te Werve. Wederom was de bezetting qua omvang en personen groot. Met vier wissels en niet de minste mochten op het knollenveld starten. Na de meesterlijke zet van Marro vorige week werd door aanvoerder Dick Kleijn gekeken of er vanaf de toss al winst konden worden geboekt. Er waren weinig bijzonderheden waar te nemen dus hij koos voor laag zonnetje tegen in de eerste helft, wederom een goede zet. Er was verder een ware supportersschare aanwezig bestaande uit oud-spelers, onder andere de kale intrigant, Leo Roeleveld, Piet van der Hart en een aantal Geritten maakten hun opwachting. Verder was de geblesseerde Marco ook van de partij. We begonnen vandaag goed en er was veel concentratie, achterin stond alles als een huis met in de eerste helft Johan onder de deklat. Achterin maakten Marro, Henk, Jan en Frans de dienst uit. Op het middenveld veldheer Kleijn, Dikkie en Rene Toet. Voorin startten Ruud Roos, Gerard Roeleveld en de ranke aanvaller. Er werd goed gevoetbald en we kregen een paar goede mogelijkheden en kansen. Ruud stuurde met een prachtige crossbal Dikkie weg en die maakte het wel erg mooi af met een lob van buiten de 16, de 0-1 stond op het bord. Te Werve had een goed team maar kreeg erg weinig kansen en Johan pakte een listige bal in de hoek. (dit geringe incident was niet echt noemenswaardig maar Johan moest dit vermeld zien, anders zou hij er deze pot bekaaid vanaf komen) We kregen steeds meer kansen maar het vizier stond de eerste helft niet op scherp. Frans Brand die weer na een blessure volledig in bal-lans was, verschalkte de keeper nog bijna met een afstandsschot. Het enige wat ontbrak was de aansluiting van achteruit en het terugverdedigen van de aanvallers, hierover werd in de rust hartig gesproken en een aantal wissels maakten hun opwachting. De start van de tweede helft was een droomstart, we speelden uitstekend en met de snelheid van Huib en de rust van Ron werd er lekker gevoetbald. De ranke aanvaller die redelijk in de wedstrijd zat, kapte op het middenveld zijn man uit, snelde naar de 16 met mooie lange passen en gaf een steekpass waardoor de verdediging van Te Werve in diverse delen uiteenscheurde. De bal die voor Ruud Roos was bedoeld, kwam uiteraard in zijn voeten en hij rondde fantastisch af. Bij het teruglopen naar de middenstip werd er zelfs door de tegenstanders zachtjes geapplaudisseerd. We stonden 0-2 voor en de koppositie was binnen handbereik. Te Werve liet het niet bij zitten en drong wat meer aan en kreeg op gevaarlijke posities een paar vrije trappen toegekend door de uitstekende leidende scheidsrechter. In het doel stond inmiddels Martin Klokgieters en niet bepaald bekend om zijn grote sprongkracht, gaf hij vandaag zeker iets extra’s. Hij pakte een paar verschrikkelijk harde ballen en werd door zijn verdedigers bejubeld. Een verdediger verdiende vandaag wat extra aandacht en dat was de onvermoeibare Henk Braam. Hij was vandaag niet te passeren en als je dit gedaan had, kwam je hem weer tegen. Henk was vandaag de Man of the Match en deed die van vorige week, wiens naam vergeten is, doen vergeten. Ja in de tob sport gaat dit razendsnel. Te Werve was op een zeker moment leeggespeeld en we speelden de wedstrijd rustig uit, de overwinning was binnen en in de kleedkamer werd het weer gezellig. Verder was er totaal geen sprake van overschatting, want het kampioensfeest inclusief rijtour en route werden uitgestippeld.

een neutrale toeschouwer


Celeritas VE1 - Scheveningen VE1
Aan het einde van de Leyweg kwamen de veteranen met 15 man aan, de tegenstander kwam in een spelersbus kennelijk om indruk te maken en Dick Kleijn besloot het derde te “ondersteunen.” Op het mooie veld van Celeritas werd lekker gevoetbald maar ook veel gemekkerd. Op de bank begon een waar sterren ensemble met onder andere Dickie, Gerard G, Micheal H en de ranke aanvaller. Daarnaast zat Piet geheel in Scheveningentenue gestoken en onze Gerbrand. Cees was als enig in actie met de vlag in de hand. Celiritas had twee hele snelle jongens voorin gezet en dat bleken de troeven van dat team. Daar er weinig klaverjassers in ons team zaten, duurde het heel lang voor we dat in de gaten hadden. Verder kregen we in de loop van de eerste helft een veldoverwicht door het inbrengen van wissels en dus het eruit halen van minder sterke schakels. Johan van der Harst was vandaag lekker op dreef, met zijn voeten maar uiteraard met zijn niet te snoeien stemgeluid. We kwamen via de snelle jongens echter achter te staan en het mopperen begon. De grote kale roerganger achterin Marcel bulderde over het veld en Henk met zijn mooie scheiding klonk nog wat na in zijn echo. Er moest echter ook gevoetbald worden en we kwamen via een vuurpijl van Johan gelijk. In de rust werd het eea uitgesproken en iedereen kwam opgeladen de kleedkamer uit. De echt geniale zet van Marro om de eerste helft tegen en tweede helft wind mee te kiezen wierp gelijk zijn vruchten af. Marro deed het echter voorkomen alsof hij het medicijn tegen de gruwelijkste ziektes had uitgevonden, dat was ook enigszins overdreven. Celiritas werd teruggedrongen en de twee troeven werden uitgeschakeld door Michael die werkelijk geweldig speelde. Rene Toet kreeg wat meer ruimte over rechts en kon Gerard goed bedienen die altijd wel een aardig voorzet in zijn voeten had. Ruud Roos en Dickie, die over het veld liep, werden veel aangespeeld en Johan zag zijn kansen toenemen. Hij scoorde er vandaag drie. Bij de 4-3 was het verzet van Celeritas gebroken, een foutje van de keeper brak het team. We konden de wedstrijd uit gaan voetballen. De ranke aanvaller telde weer minder goeie wedstrijd op bij de reeks voorgaande en de absolute man of match was vandaag MICHAEL!! Daar was iedereen het over eens, zelfs Wim Ros die er niet bij was. In de kleedkamer vierden we een verlaat verjaardagspartijtje van Ron die jarig was geweest en een lekkere wedstrijd had gespeeld. Verder kwamen er een aantal wijsheden ten tafel waarvan ik er een u niet kan onthouden: “Als drie man zeggen dat je bij je man moet blijven, zal er wel een kern van waarheid bij zitten.” Verder er bruine beren waar genomen en bleek er een dikke voorzet ingekopt over iemand met verlammingsverschijnselen. Kortom de sfeer was goed na de 3-6 overwinning.

een neutrale toeschouwer.


Voorschoten '97 VE3 - Scheveningen VE1

Na een echte voorbereiding van 2 traineningen en een heuse bindigingsfietstocht mochten de veteranen om 16.30 uur beginnen in Voorschoten. Na ongeveer 15 wolkbreuken te hebben getrotseerd kon er begonnen worden onder een laf zonnetje en op kunstgras. De bank was weer compleet; de begeleiding met Piet, Gerbrand en Cees was er weer klaar voor. Verder zaten we nog niet goed in de reservespelers daar het trainen zijn tol had geeist. Johan van der Harst (ruggegraatklachten) en Wim Ros (verdikkingen vanaf enkel naar boven) Gelukkig stonden daar redelijk tot zeer fitte spelers tegenover. We speelden tegen een heel goed team die ons ongeveer 80 minuten onder druk zette. Het was echter de kracht van Scheveningen dat we eigenlijk nauwelijks kansen weggaven. De lichtontbrandbare Marro stond fier achterin met blok beton Vrind en elastische Marko en Rene. Ook speelde Frans Brand weer een belangrijke rol door af en toe naar voren te schuiven. Henk Braam werd verdacht van het gebruik van stimulerende middelen daar hij over meer lucht beschikte dan onze draver en springer Michael. Verder was er ook nog wat voetbalcanus van onze Gerard die na lange tijd weer een echte pot speelde en Dick Pronk die weer behoorlijk op de proef werd gesteld. De ranke aanvaller was ook weer eens aanwezig en loerde op zijn kans die hij na een goed genomen hoekschop van Dickie als een granaat inkopte, we kwamen 0-1 voor. Even later ramde Frans naar voren en zijn actie stierf in schoonheid maar door deze actie zag Michael de bal voor zijn voeten verschijnen zodat de 0-2 op het bord stond. Geen vuiltje aan de lucht en terugtrekken en ingraven zou je zeggen. Twee nanoseconden voor de rust kregen we een tikkie daar Voorschoten de aansluitende treffer maakte. De tweede helft begonnen we weer zoals altijd zwakjes en de terechte gelijkmaker werd gemaakt. De sfeer in het veld bleef echter goed en dat is waarschijnlijk te wijten aan de afwezigheid van de beroemde kale intrigant die nog slechts als oproepkracht in de boeken staat. Ron speelde ook een goede wedstrijd en via de rechterkant was er soms zelfs sprake van driehoekjes en vierkantjes en ook Dickie Kleijn de oudste actieve veteraan speelde vandaag met aanvoerdersband weer een hoofdrol. We kregen toch weer grip op de wedstrijd en de uitblinkende Henkie werd neergelegd en nadat hij de vrije trap snel had genomen stuurde hij de ranke aanvaller diep en eenmaal op gang is deze man niet meer te stoppen, Gerard kon hem een klein beetje bijhouden na een geweldige assist rondde Gerard af en stonden we weer voor. We kregen nog een paar grote kansen en we hadden ze “leggen”. De eerste overwinning zit in de tas.

een neutrale toeschouwer


Wassenaar VE1 - Scheveningen VE1
In Wassenaar moesten de veteranen hun verdiende koppositie veiligstellen tegen de plaatselijke SV. Een behoorlijk sterk eltal stond op de grasmat tussen de madeliefjes en plukken wit haar die prompt uit de grond getrokken werden.Dit zou de dag zijn waarop Marcel van de Harst in zijn eigen doel zou schieten. We begonnen sterk en kregen een aantal behoorlijke kansen, waarbij de lat werd geraakt en de keeper een paar keer goed in de weg stond. Huib, Michael en Ruud deden wat ze konden maar we kregen de bal er niet in. Even later kwam er aan de andere kant een verdwaalde voorzet voor het doel van Martin. Deze zou normaliter rustig worden uitverdedigd maar Marcel van der Harst besloot deze vol achter onze arme Martin Klokgieters te schieten, een zogenaamd onbedoeld eigen doelpunt. Na dit eigen doelpunt dat door Marcel van der Harst werd gemaakt stonden we dus 1-0 achter. Gelukkig was daar onze Michael nog, hij maakte de 1-1. Henk Braam had zijn handen en voeten vol aan de spits van Wassenaar die echt heel erg snel was. Henk was het een keer zat en besloot een overtredinkje te maken in de 16 en de uitstekende leidende scheids moest er terecht een penalty van maken. Martin probeerde de bal nog te keren maar was nog aangeslagen door het eigen doelpunt van Marcel van der Harst. Het werd dus 2-1. In de tweede helft kwam Johan, de broer van Marcel van der Harst die dat eigen doelpunt had gemaakt erin. Verder Frans Brand en Wim Ros erbij in de verdediging. Wim Ros kreeg een paar keer een aanvaring met de spits van Wassenaar. Wim kreeg een heel licht schopje van deze spits en Wim deed dit uiteraard dunnetjes over. Het werd wat grimmiger. We kregen nog een paar aardige kansen maar de keeper van Wassenaar was vandaag niet te passeren. Zowel Johan als Huib kregen hem er niet in. Via de kluts zag Johan de bal toch tegen zijn voet komen, waar op hij toch enigszins per ongeluk een doelpunt maakte. Aan de andere kant werd ook gescoord en we verloren 4-2. Volgens Marro, Piet en Gebrand die met Cees vandaag de staf vormden, was het gebrek aan balliefde de oorzaak van de nederlaag uiteraard ingeleid door het eigen doelpunt de laatste man,

een neutrale toeschouwer.



Scheveningen VE1 - Rijnland VE1
Foto's

Op veld drie was de rematch tussen VE I en FC Rijnland. Uit was er verloren en de teamlink gaf aan dat er 36% kans was op winst. We hadden weinig afmeldingen dus de dug-out zat vol met gretige en minder gretige invallers. FC Rijnland was echter een zeer goed voetballende ploeg die de confrontaties niet schuwde. Het ging van minuut 0 hard tegen hard. Talloze overtredingen aan beide zijden volgden en bij elke bal aanname hoorde je de scheendekkers incasseren. Ik had er een hard hoofd in dat dit goed zou aflopen. Er was bij FC Rijnland ook iemand met een heel hard hoofd want deze persoon knalde in overigens een fair duel tegen het hoofd van onze Michael en diens hoofd is half mens/half paard. Het harde paardenhoofd verloor en Michael moest naar de EHBO en toonde later zijn pleister met meerdere hechtingen, au!! Dickie kwam voor Michael het veld in en na lange afwezigheid bleek hij het nog niet verleerd te zijn. De eerste helft was FC Rijnland de bovenliggende partij, maar wij kregen de kansen en er werd er slechts 1 in geschoten door Johan. Er waren af en toen wat opstootjes op het veld daar er bij FC Rijnland een wandelende kruitvatje rondliep, gelukkig konden wij hier onze kleine lekkende neutronenbom Dick K. tegenover zetten, daar hij net volgens eigen zeggen vrij was gekomen. Over het hele veld hadden we het zwaar en Rene, Abraham Marro, Frans en Jan hadden hun handen en voeten vol aan de technisch vaardige en snelle spelers van FC Rijnland. Piet de scheids had ogen te kort, maar bleef zoals hij altijd blijft rustig. Na de theeloze rust want hoe moeilijk kan het zijn om thee te regelen als je een staf van ongeveer 7 man hebt, werd er afgetrapt voor de tweede. Deze was echt niet om aan te zien en zelfs voor de neutrale toeschouwer, ooit een weergaloze speler met verfijnde techniek, viel niets te genieten. Het was de dood of de gladiolen, alle ballen hoog naar voren en hopen op het beste. Het beste kwam echter niet, maar er kwam door goed werk van onze Martin ook geen tegendoelpunt. We wonnen deze wedstrijd gelukkig met 1-0 en drie punten zijn binnen onder toeziend oog van de concurrent die aan de andere kant van het terrein voetballen en uit dat rode pannen dorp komen,
een neutrale toeschouwer.




SVC '08 VE3 - Scheveningen VE1
 

Scheveningen VE1 - GWS VE1

De returnmatch tegen GWS stond op het programma. Uit hadden we verloren en een slechte wedstrijd gespeeld dus de veteranen waren gebrand om te winnen, de opkomst was vandaag ook erg hoog en er moest dus veel gewisseld worden. Anton Overduin wilde alles regelen en als een ware machtswellusteling ging hij te werk; hij maakte de opstelling en ook ging hij fluiten en de wedstrijdbespreking uitvoeren. Dit schoot Piet en Gerbrand in het verkeerde keelgat en het Bavaria biertje werd hier voor ook even aan de kant gezet. Door de tweestrijd die er was en omdat er mensen terecht of onterecht te laat kwamen, werd het een complete chaos. Iedereen deed maar was hij wilde en dat was geen goed begin van de wedstrijd die inmiddels was begonnen. Er werd echter lekker gevoetbald maar de voorhoede kon nog weinig kansen creëren, daar de aansluiting ontbrak. Peter Vrind had een zeer snelle directe tegenstander die hij met elk vezel in zijn lichaam probeerde te stoppen en blijkens de scheids soms ook tegen de regels in. Dit betekende ook dat GWS niet kwam om te verliezen, men kreeg nog een paar aardige kansen. Henk Braam en Gerrit "Wasari half punt" op rechts hadden veel balbezit maar konden vaak Michael met zijn pipobroek en Ruud niet bereiken. Daar er toch hard gewerkt werd, kon een doelpunt niet uitblijven en na een aantal wissels in te brengen, ging het wat beter lopen. De ranke aanvaller viel in gaf een niet weg te werken voorzet die met uiterste precieze het 16 meter gebied werd ingebracht. Marcel vd Harst las de afvallende bal prima en met veel gepriegel maakte hij de 1-0. Jan van Toor was inmiddels ook ingevallen en deed er alles aan om in ieder geval zijn verdedigende taken uit te besteden aan zijn vriend krokodillen Rob die vandaag verdienstelijk speelde, dit werd hem trouwens niet in dank afgenomen, maar daar Rob geen lucht had om hem dat in de wedstrijd te zeggen en of te gebaren, gebeurd dit na afloop. Na de thee volgde er een heerlijk kwartiertje waar we GWS van de mat speelde. Onder leiding van Ron KLeijn, Marco Korving, Johan van de Harst werd er lekker getikt en werd de uitstekend spelende Huibie gevonden. Vorige week bij Duindorp ook al in bloedvorm bleek deze snelle jongen vandaag de koning van de assist daar hij er 2 gaf. Een aan Johan die de bal vervolgens snoeihard inschoot en ook 1 aan de eerder genoemde Jan die de bal er netjes inschoot, maar nogmaals ook deze kans was in het geheel niet te missen, echt niet te missen, dat was feitelijk onmogelijk, dit even voor de duidelijkheid. Inmiddels had Johan ook nog een cadeautje uitgepakt die de verdediging had laten liggen, zodat het al weer 4-0 stond. Jan Ginder stond als een huis achterin en ook Martin moest zelden in actie komen, hoewel hij nog even een balletje uit het net moest vissen, 4-1. Daar het voor de neutrale toeschouwer onmogelijk was te overzien wie er allemaal nog meer op het veld stonden, moet hij maar volstaan met het feit dat de rest kennelijk een baggerwedstrijd heeft gespeeld. Na de wedstrijd was de verwarring in de kleedkamer compleet, na het minutenlang aanschouwen van de kilt van Johan, kwamen er vaatjes Heinekenbier de kleedkamer binnen, die werden geschonken in Bavaria bekers waar ook sinas in werd geserveerd, raar verhaal. Rest mij nog te vernoemen dat het doelpunt van Jan van Toor echt een niet te missen kans was,


een neutrale toeschouwer



Scheveningen VE1 - RAS VE1

Op een nat Houtrust moesten de veteranen tegen de benedeste zogenaamde Rasveteranen. We speelden op het kunstgras van veld 2 net na de A1 die weer eens wonnen. We hadden meer dan genoeg spelers en we begonnen redelijk aan de wedstrijd maar leden ongelooflijk vaak onnodig balverlies, het passen over 5 meter bleek vandaag de grootste hindernis. RAS heeft een hele snelle spits en daar hadden in het begin niet veel verweer tegen totdat Henkie erop werd gezet en hem veelal in de tang had. Er werd vandaag veel gescoord. RAS kwam al snel op voorsprong en we stonden door wat slordigheidjes achterin snel 2-0 achter. We kwamen ook wel weer terug op 2-2 door doorzetten van de draver Michael en een uitgekookt schot van Marro die als enige niet verbaasd was dat zijn afstandsschot in de touwen terecht kwam. Vervolgens had onze Klokgieters een zwak moment en ook onze Wim Ros ging even niet vrijuit zodat we gewoon met 4-2 achter kwamen. Dick Kleijn kwam er halverwege de eerste helft achter dat hij in een competitiewedstrijd meespeelde en dat het geen vriendschappelijk onderonsje was en ging zich er vervolgens naar gedragen. Het begon weer te rommelen en uit de dug out werden de spelers weer "aangemoedigd". Er stond echter een pasgetrouwde Van der Harst op het veld die heel droog vanaf een meter of 25 tot tweemaal toe uithaalde, de bal verdween boven in de kruising en zo stond het 4-4 met de rust. Peter Vrind, die niet onverdienstelijk speelde, na een langdurige enkelblessure werd gewisseld door Frans Brand. Verder kwamen Jan Ginder, Jan van Toor en Ron Kleijn binnen de lijnen en leek het er op papier makkelijk uit te zien omdat Ras in het geheel geen wissels had. Helaas liep het kort na rust anders en kwamen we gewoon weer achter te staan 5-4. De energie voorraad van Ras was echter op en het begon wat beter te draaien. Marcel van der Harst bestreek de rechterzijde en Jan van Toor kwam in de 16 aan de bal en maakte tot driemaal toe een puike sleepbeweging waar hij de bal netjes in de hoek plaatste, het moet gezegd, een prachtig doelpunt. Vervolgens werd Johan door zijn broer in de lucht bediend hij ramde middels een ferme kopstoot de bal in de kruising. De ranke aanvaller die inviel voor de geblokte Huib, kreeg ook nog een strakke voorzet van Ron Kleijn op zijn hoofd en het werd 7-5. Een zucht van verlichting over Houtrust, thuis nog steeds ongeslagen. Na de wedstrijd was het dus weer gezellig in de kleedkamer en werd het gemis van Marko Korving en Gerard Roeleveld die lange tijd zijn uitgeschakeld werd nog even gesproken.

een neutrale toeschouwer



Scheveningen VE1 - Quick Steps VE1
Na wat mindere wedstrijden met dito resultaten moesten de veteranen tegen Quick Steps de onbetwiste koploper, we moesten aan de bak. QS een echt veteranenteam en geen onbekende tegenstander voor onze jongens. QS heeft dit jaar een erg sterk elftal en we hadden het de hele wedstrijd erg moeilijk. Toch werd er met een positieve instelling gespeeld zonder echt kansen te krijgen, QS kreeg er vandaag wel een berg. Als je dit hoort, is het logisch dat er vandaag een paar veteranen boven het maaiveld uitstaken, daarover zo meer. We kwamen een beetje lullig 0-1 en ook 0-2 achter toen de wisselvallig spelend Huib een corner nam die werd getild door de wind en de ranke aanvaller die al weken uit vorm is, kopte deze behoorlijk lekker in. Verder viel er niet veel te vieren op de helft van QS want daar kwamen we niet. Onze Henk hield de linksbuiten van QS in bedwang en had hier talloze overtredingen voor nodig waarvoor de uitstekende leidende Arie de Jager ook voor floot. Het was echter wel nodig want deze man was bijna niet te stoppen. Ook onze Wim Ros achterin speelde een zeer degelijke en positieve pot. De intrigant hield het snel voor gezien voor onze Dicky Kleijn die eigenlijk nooit slecht speelt. Ron Kleijn stond voorin als hangende en wurgende spits en was bij vlagen zeer balvast en dat was nodig om de krokodil Dijkhuizen te bedienen. In de tweede helft kwamen we via een raadselachtige doelpunt gelijk, Michael zette de keeper op het verkeerde been waardoor de bal pardoes in de hoek viel. Het bouwwerk van QS begon te wankelen door de onverzettelijke veteranen met in het doel een man die vandaag een standbeeld verdiende” Martin Klokgieters”, hij had vandaag echt alles en dwong vervolgens het geluk af. In het voetbal en met de financiële middelen van Scheveningen zal dit standbeeld waarschijnlijk van papier en marget gemaakt worden, zodat het snel kan worden afgebroken. Ook onze Michael met zijn paardelongen was vandaag echt onvermoeibaar en hij schopte de derde erin. QS was kapot en van hun sterke spel over de hele wedstrijd was niets meer over. We kregen nog een paar flinke kansen maar de energie van ranke aanvaller was zo'n beetje op, maar Rob kreeg wat hij verdiende een niet te missen assist die de vertekende 4-2 maakte, wat een overwinning!! Nog mensen vergeten, jazeker Marro belde vanuit Berlijn waar de muur gebleven was en Rene Kramer speelde een gedegen wedstrijd Na de wedstrijd werden door de gebroeders Rog lekker scharretjes geserveerd en dat was natuurlijk helemaal goed voor het moreel. QS toonde zich een goede verliezer en daar ligt voor ons mogelijk nog een leermomentje.

een neutrale toeschouwer





GWS VE1 - Scheveningen VE1

Onder de hoogspanningskabels in Sassenheim traden de veteranen aan tegen GWS een taaie ploeg. Na de gewonnen wedstrijd tegen Duindorp zouden we dit varkentje wel even wassen. Helaas bleek hier niets van vandaag. Daar de selectie van 22 spelers was uitgedund tot 11 en 1/2 moest iedereen vol aan de bak. Sassenheim is ongeveer 25 km vanaf ons heimat maar dit bleek voor een aantal spelers te veel moeite was om af te zeggen, concequencies zijn natuurlijk niet uit te sluiten. We begonnen slapjes aan het duel, een uitzondering in de vorm van Rene Cremer en Michael Hazendonk daargelaten. De ranke aanvaller had veel last van de hoogspanningskabels want kennelijk was er kortsluiting ontstaan, de Sassenheimer vlogen rond zijn aanwezigheid in de lucht en geen enkele bal behalve de 0-1 die hij scoorde werd goed geraakt. Dit doelpunt kwam voort uit een uistekende voorzet over rechts die hard door Ruud werd ingekopt zodat de keeper in de problemen kwam en het voor de aanvaller zelfs in deze vorm een koud kunstje was om het karwei af te ronden. Een tijdje later kwam men gelijk via een doelpunt dat riekte naar buitenspeler maar Cees onze grens werd totaal genegeerd. Arie van Berkel voorzag hierop de scheidsrechter vervolgens nog van enige kritische feedback en we speelden gelaten de eerste helft uit. In de rust was iedereen het er over eens dat het een minder goede wedstrijd was, maar we zouden toch nog het beste er van proberen te maken. We kwamen echter na rust snel op 2-1 achter door een counterdoelpunt en we waren even het even kwijt. We speelden echter beter (behalve eerdergenoemde) en er werd goed gecombineerd en er werden ook een groot aantal kansen gecreeerd. Deze gingen er echter niet in totdat Michael het toch weer op zijn heupen kreeg en de verdiende gelijkmaker er in schoot. De vreugde duurde niet lang want een verdwaalde vrije trap viel tussen onze verdedigers in en de 3-2 was een feit. Marcel Hoogendijk stond vervolgens in de muur bij een andere vrije trap en bokste de bal middels zijn reukoorgaan uit de vuurlijn. Bij het bloedend ter aarde storten daar alles "zwart"werd, bleek hij toch nog wel over manieren te beschikken want hij riep tijdens zijn val nog netjes "bedankt". We zetten vervolgens nog een offensief in middels de sterke Marco die over de hele rechtervleugel zweefde en Gerard die vandaag toch weer zijn meerwaarde liet zien. Ook de kale intrigant speelde niet onverdienstelijk en ondersteund door Dick Kleijn die maar 3 uurtjes geslapen had werd de aanval gezocht en gevonden. Twee echte grote kansen werden onbenut zodat we afdropen richting de kleedkamer en na een korte evaluatie was de sfeer weer ontspannen en werd er weer gelachen. Aan het einde van de gezelligheid vroeg onze keeper nog heel onschuldig hoeveel we hadden gespeeld en dat is dan ook tekenenend voor hele beeld van de wedstrijd.

een neutrale toeschouwer



Scheveningen VE 1 - Duindorp VE1
Op veld 3 vond de tweede derby van het seizoen plaats tegen Duindorp Ve. Daar de laatste wedstrijd bijna desastreus afliep voor de blauw witte, had men wat versterkingen aangebracht in het team zodat het op papier was fitter was en qua wissels had men er zelfs meer dan Ve1. Op het hoge gras en het zonnetje was een pittig voetballen, maar Scheveningen was beter dan Duindorp, men had geen antwoord op de snelle Huib en Michael die door spits Johan werden bediend op dieptepassen. Na een minuut 10 ramde Ron Kleijn de bal voor de pot en de bal werd snoeihard ingekopt door de ranke aanvaller die vervolgens al snel uitviel. Ron herhaalde dit kunstje even later nog eens en bediende Johan die ook hard inkopte. Achterin stond het goed met de sleurende Arie van Berkel de "muur"van Vrind en Dickie Pronk in een verdedigende rol. Daar achter stond de altijd scherpe Marro die tegen Duindorp altijd iets extra's in huis heeft. Martin de keeper had vandaag zijn beste handje voor, want Duindorp kreeg toch nog een paar aardige kansen waarin er 1 inging, met 2-1 de rust in en Duindorp morde. Dit ontaarde door de uitstekend leidende Piet niet tot dreigende wanordelijkheden, maar het werd bij vlagen iets grimmiger. Dit kwam mede door het feit dat de grens van Duindorp zijn buitenspelogen niet waterpas had staan en een aantal keren in de zogenaamde "Nico Oosterbaan module" stond zodat hij een paar keer te veel vlagde. De aanwezige toeschouwer zag dit met enige trots aan. Een 20 minuten voor het einde kregen we een vrije trap en Johan legde aan, wat iedereen verwachtte gebeurde niet, want Johan bediende heel subtiel Michael die heerlijk afrondde in de kruising, 3-1!!! Wat leken op rozen te zitten maar Duindorp geeft nooit op en een mooie treffer was het gevolg 3-2 en nog wel een tijdje te spelen. Aan beide zijden werd het hout geraakt, maar de bal ging er niet in. Gerard Roeleveld had het zwaar op het middenveld en Dick Kleijn maakte zoals altijd weer een hoop theater aan de rechterzijde. Henk Braam oogde niet zo fit als weken geleden, maar was weer bijzonder nuttig door zijn inzet en loopvermogen. De grote rots in de branding bleek vandaag toch echt wel weer Rene Cramer die foutloos speelde en zijn grote lichaam en dat uitstekende deel tussen zijn ogen gebruikte om ons de overwinning te schenken. Na de wedstrijd een wederdienst voor onze terreingenoten kibbeling en "hiring. Dit jaar nog 1 derby te gaan, dan weer helemaal uit.

een neutrale toeschouwer.


Duindorp VE1 - Scheveningen VE1
Foto's

De veteranen moesten vandaag vroeg op want er moest uitgespeeld worden om 10.30 uur tegen de veteranen van Duindorp. Na de klim over het hek werd er voortvarend van start gegaan en trof Huub na 1 minuut al het hout van het doel van Duindorp. Dick Kleijn schrok hier zo van dat hij vervolgens pardoes over een bal heen maaide en Duindorp stond al snel op voorsprong, 1-0. Onder leiding van een goed fluitende Johan Pronk (oud Scheveningen en nog veel meer) werd het een leuke eerste helft met heel veel kansen over en weer. Het hout van het doel van Duindorp bleek echter een grote hindernis en werd 7 keer geraakt. Duindorp bleek beter met de kansen om te gaan en we gingen met 4-2 de rust in en dat gaf de verhoudingen niet in het veld niet helemaal weer. De dravende Henk Braam die de hele linkerflank bestreed kon het niet geloven. Verder werd er aardig gevoetbald door Ron Kleijn, Michael Hazeldonk en Dickie Pronk die veel druk zette bij Duindorp. De kale intrigant en Peter Vrind hadden het zwaar gehad op de rechterflank en ook onze Marro moest vandaag diep gaan. In de tweede helft kwam een keur aan invallers in het veld die het er in eerste instantie niet beter op maakte. Ruud, Robbie de "krokodil" , Wim Ros Ratelband, Gerrit Knoester en Gerard Roeleveld moesten even indribbelen zodat we direct met 5-2 achter kwamen en de wedstrijd leek gespeeld. VE1 bleek vandaag over veerkracht te beschikken en toonde dit ook in de wedstrijd, er werd gestreden voor elke meter en er werd gescoord. Dickie een mooie, Gerard een nog mooiere op zijn schedel en wie de andere maakte is mij ontschoten. Het werd vijf vijf met nog een paar minuten te spelen ging Duindorp met de billen bloot maar ze behielden het punt. Na de wedstrijd werd het nog heel gezellig en werden we getrakteerd op een wrap met kip door onze terreingenoten en werden de eerste steken onder water gegeven aan de tegenstander van volgende week zaterdag. VE1 heeft al 4 wedstrijden gespeeld en is nog steeds ongeslagen!!!



een neutrale toeschouwer



Scheveningen VE 1 - KMD VE
Op een winderig Wateringen was het Veteranen team neergestreken met dit keer weer genoeg mensen, een stuk of 18. Een grote drukte in de kleedkamer was het gevolg en Piet en Gerbrand moesten de zeilen weer bij zetten om enige orde in de chaos te scheppen. De eerste helft begon met een zware wind tegen dus er waren genoeg mensen die reserve wilde staan, vooral een paar flinke windvangers bleven in de dug out zitten. De lange vakantie had zijn tol wel geeist want de spelers waren verre van topfit hoewel er lekker werd gebald. Gastspeler Nico de Jager liep op het middenveld met passjes te strooien en Gerard Roeleveld maakte een erg mooi doelpunt na (ongewild) overstapje van Ruud. De kale intrigant was naar de rechterkant verbannen en Peter Vrind was weer ouderwets stabiel achterin. Henkie liep alle gaatjes dicht en wat er bleef liggen werd opgeruimd door Wim Ros met daarachter Klokgieters die in de tweede helft ook nog gewoon liep te voetballen. Aan het einde van de eerste helft stoomde de ranke aanvaller op en maakte een mooie actie waarna hij met een magistrale kapbeweging een assist verzorgde waar nog weken over gesproken zal worden, Ruud kon deze panklare bal niet meer missen en maakte de 2-0. Het werd nog 2-1 en in de rust begon de warming-up van Jan van Toor, hij maakte met zijn vingers rollende bewegingen en tussen de vingers zat een puur natuurproduct voorzien van een dun papiertje, Jan was zo warm. Na ongeveer 40 seconden in de tweede helft smeekte hij vervolgens weer om een wissel. Het echte hoogstandje kwam echter deze week wederom van Rob Dijkhuizen, die om onbekende redenen werd gevloerd, gelet op zijn postuur kan dit onmogelijk de wind zijn geweest, maar vallen deed hij. Kennelijk om eea te camoufleren deed kroop hij vervolgens met zijn typische krokodillenloop over het veld heen wat niet onopgemerkt bleef. De geblesseerde Marcel H. bleef er bijna in. Er werd vervolgens nog lekker gescoord door verschillende personen omdat KMD gewoon moegestreden was.

een neutrale toeschouwer


Scheveningen VE 1 - Scheveningen 7

Op veld 3 zou een onderonsje plaatsvinden tussen zaterdag 7 en Ve1. Zaterdag 7 onder leiding van mooie Mario en de Ve onderleiding van ..... Piet en Gerbrand. De opkomst was hoog, de veteranen hadden een man of 18 waarvan 11 in het veld. Voor velen weer een eerste weerzien op Houtrust. De veteranen begonnen lekker te tikken maar de jeugd van het 7e was gevaarlijker door snelle aanvallen die alleen door onze Henk tegengehouden konden worden, ze kwam ook op voorsprong en er begon al wat gemor. Gerard Roeleveld en Dickie Pronk liepen op het middenveld maar lieten hun mannen steeds lopen, tenminste dat vertelde de kale analist die zelf in de eerste helft bij de rest van de beste stuurmannen stonden. Jan van Toor en Rob Dijkhuizen en Ruud liepen voorin en kregen een paar dotten van kansen en ja hoor ze gingen er niet in, het werd als snel 3-0 voor het 7e en net voor de rust solode Rob de krokodil de 16 in en scoorde een aardig doelpunt. De tweede helft kwam het loopwonder Michael in de gelederen en de even snelle Gerrit Knoester die zijn directe tegenstander een paar keer op snelheid klopte. Verder nog wat verschuivingen en Wim Ros passeerde Piet en Gebrand en begon zich met de opstelling te bemoeien, dit liep natuurlijk weer bijna uit de hand, maar de wissels pakte goed uit. Dick die na een jaar te zijn weggeweest zijn doelpuntje meepakte en weer die Rob Dijkhuizen die een prachtig doelpunt maakte door een verdwaalde onbedoelde pass van Jan van Toor. Ron Klein had het vandaag zwaar en zag in 1 speelminuut zijn twee passes sterven in schoonheid en hij maakte daarbij ook het daarbijhorende gebaar. Martin Klokgieters verdiende een compliment voor zijn puike keeperswerk maar Rene Cramer was de absolute uitblinker, hij viel aan het einde van de eerste helft in en behield zijn vorm de hele wedstrijd. Ook de kale intrigant speelde redelijk mede door zijn 450 overtredingen waarvan ongeveer 20 minimaal rood hadden opgeleverd bij een “echte”scheids. Het werd 3-3 en de ranke topschutter van weleer speelde zijn slechtste wedstrijd ooit en dat mag ook wel eens gezegd worden, hoewel hij met deze prestatie uiteraard nog bovengemiddeld was.

Een neutrale toeschouwer.



Veteranen maken Katjeskelder onveilig
Foto's

Na een vermoeiend seizoen met wisselende resultaten en een hoopgevende eindklassering gingen de veteranen en hun supporters en begeleiders naar de Katjeskelder om na het spelen van internationale wedstrijden en een heuse Makrelenwedstrijd zich te ontspannen. De twee Noordamerkanen van Roeleveld hadden weer een geheim programma opgesteld en nadat de tap door Dick Kleijn was geïnstalleerd konden we even rusten na de lange autorit.
Na een paar biertjes gingen we eten, een stevige en voedzame maaltijd werd verorberd waarna het park werd verkend. Het weekend stond vooral in het teken van het kijken en praten over voetbal daar de FIFA na overleg met de veteranen van Scheveningen een evenementje had gepland in een donker land in Afrika zodat er driftig door de ervaren ploeg naar voetbal gekeken kon worden en er prachtige analyses gemaakt konden worden. Ook politiek werd besproken en Jan Nutbey gaf uiteindelijk toe dat hij voor mr. IA Balkenende heeft gestemd. Na de voetbal de muziek aan en meezingen maar. Na een lange nacht vol lol, muziek en kaarten bleef de Benjamin van de familie van Der Harst onvermoeibaar doorgaan met het spuiten van onderrugspray, dit zorgde er aan het einde van de nacht bijna voor dat hij wakker zou worden met een Vuvuzela in diezelfde onderrug. Een groepje van de harde kern besloot tevens een vergadering uit te schrijven. Een officiële vergadering werd geopend, agendapunten werden afgewerkt en beslissingen die goed zijn voor de toekomst van Scheveningen werden genomen. Ook over bepaalde zonder inge personen werden de meningen op een rijtje gezet en dit leidde tot hooglopende emoties bij bepaalde personen.
Op 05.00 uur was het eindelijk stil in het huisje waar de muziek plaats had gemaakt voor gezaag en andere knetterende geluiden veroorzaakt door veel paprika, champignons knoflook en suddervleis. Om 07.00 uur was er echter al weer beweging waar te nemen in het huis, Cees Korving had een lekker zooitje haring meegenomen en dacht dat hij het die dag niet ging redden zodat hij al begon met het haringsnijden. Cees was gelukkig net klaar voor de wedstrijd van Nederland tegen Japan en nadat Piet Toet en Gebrand nog even met Bert van Marwijk hadden gebeld, kon de wedstrijd tegen Japan beginnen. Iedereen was gekleed in het oranje al dan niet voorzien van geluidversterkende middelen. Na deze prachtige wedstrijd konden de vissen aangevallen worden. Wim en Cees hadden zich helemaal lamgesneden en er was paling, zalm, haai, sprot, zalmsalade, garnalen en natuurlijk heerlijke Hollandse Nieuwe.!! Na het eten werd een nieuw gastronomisch hoogstaand recept uitgesproken:"even een biertje voor de koffie." In de avond werd nog naar de Denemarken en Kameroen gekeken en werd het wederom een latertje.De volgende dag stond na een stevig ontbijt met gebakken eieren de geheime missie op het programma. We gingen een fietsrit maken en bij elke stop kregen een gerecht en het was de bedoeling van de organisatie om bij het voorgerecht te beginnen en bij het dessert te eindigen. Anton Overduin had de route gezien en begon direct zijn mening op te dringen bij de organisatie want hij had een kortere weg gezien en wilde deze ingaan. Daar Anton dit op het veld ook wel eens probeert, werd hij uiteraard totaal genegeerd en waren we overgeleverd aan de kwaliteiten van de Roeleveldjes.Het tourritje werd mede door de Dom Dom One van Leo Roeleveld een helse rit, hij kreeg zijn kaart maar niet goed in balans zodat hij dubieuze routes bleef kiezen. Dit sprong in het verkeerde keelgat bij de altijd driftige Rene Cramer die met Marcel Hoogendijk een tandem vormden. Ook Wim Ros zijn zitvlak bleek de langste tijd gehad te hebben en er een licht moordcomplot werd gelukkig in de kiem gesmoord door Gerbrand die net op tijd zijn kaplaarzen had uitgetrokken. Het eten op de verschillende lokaties was echter heel erg lekker en daarbij werd uiteraard ook nog een biertje gedronken.
Bij terugkomst bij de Katjeskelder had de rit van 40 km zijn slachtoffers gemaakt de roep om uierzalf was hoog, die was er niet, maar gelukkig was er nog wat vette haring over. Tot laat in de avond werd er nog voetbal gekeken en het aanbod aan spelers van volgend jaar werd geïnventariseerd waarop men ook officieel een handtekening moest zetten. Er werden ook al plannen voor de toekomst na het bedrijven van de voetbalsport gemaakt en iedereen was het er over eens dat we gelet op het aantal te verwachten uitnodigingen bij evenementen en onze zangkwaliteiten dat we later verder zouden gaan als een shany koor met als voorzinger Gerrit Knoester.

een neutrale toeschouwer







Scheveningen Veteranen - Makrelen
Foto's wedstrijd
Foto's feest

De bemanning van de Sch10, "De Drie Gebroeders" had de sportieve moed opgebracht om de succesvolle Veteranen van Scheveningen uit de dagen voor een duel over 2 maal 45 minuten. De gebroeders hadden een bemanning geronseld en een waar sterrenteam op de been gebracht van vergeten vedetten waaronder André Roeleveld, Johan Schot, Dick Plug, Ment Dijkhuizen, Cees Taal, Simon Rog, Marco Toet en Ronald Bal. Verder waren er ook om het geen afmaakpartij te laten worden een paar mindere goden op het veld verschenen zoals Jan Ginder, Johan en Marcel van der Harst, Arie Bal en bijvoorbeeld Darwin KLeijn. Barry Rog had zich als coach naar voren geschoven en in de kleedkamer werd een wedstrijdanalyse gemaakt waarbij alle denkbare scenario's serieus werden uitgewerkt. Vervolgens kreeg ieder een stek toegewezen en werd de verder koers bepaald. Het doel was een goed besomming tegen de krijgers van Piet en Gerbrand te halen en zo gingen ze ook het veld op. De rooktonnen van de Rogjes bliezen hun dampen de lucht in zodat de wedstrijd onder een heerlijke rooklucht werd gespeeld. Het team van de gebroeders werd Makrelen genoemd en daarover later meer. Ook de veteranen hadden wat extra man op laten draven daar de gevoelstemperatuur ver boven de 50 graden lag op het warme kunstgras. Met Joop Roeleveld, Gerard de Niet senior en junior, moet je zelf natuurlijk wel afvragen of dat echt een versterking van je elftal is. De veteranen werden de eerste 10 minuten onder druk gezet door goed spel van de Makrelen maar het tij keerde en door een onnodige overtreding bij de 16 kregen de veteranen een vrije trap, deze werd erg slecht ingeschoten maar door de nog slechtere stop van een rode grote man kon de alerte Gerard senior niet meer missen. Arie en Rien Rog lieten zien dat zij het spelletje nog niet verleerd waren en waren goed aanspeelbaar in de voorhoede. Even later liet Rene Vis de bal afsnoepen door Johan die er wel raad mee wist en Martin Klokgieters kansloos passeerde. Het spel golfde op en neer en Ron Kleijn ging de combinatie aan over bakboord en schoot hard van buiten de 16 binnen, het moet gezegd het was een mooi doelpunt. De tandem Rob Dijkhuizen en Jan van Toor bleek vandaag spaak te lopen want de vloeiende combinaties van weleer bleven vandaag uit. De makrelen lieten dit niet op zich zitten en door een hele mooie treffer van Dick Plug over stuurboord werd het weer 2-2. Vervolgens kwamen de veteranen weer op voorsprong door een prachtig krullobstift van Gerard Roeleveld en de makrelen moesten nog eens opstomen om niet ten onder te gaan. Barry Rog besloot toch nog in te vallen omdat hij niet langer aan kon zien. Zijn invalbeurt was dan wel niet de beste ooit maar de wil om te winnen was aanwezig. De grote rode man maakte nog een mooi kunststukje op de 16 meterlijn door zich zelf een grote beenworp toe te brengen en daar met heftige gebaren de veteranen de schuld van te geven. Marcel Hoogendijk en de rest van de verdediging lachte deze man echter hartelijk uit. De 3-3 werd dan gelukkig ook gemaakt en de uitstekende scheids Cees floot af. Penalty's moesten de beslissing brengen maar hier werd het ook weer gelijk mede dankzij een misser van Rob Dijkhuizen die hier niet aan herinnerd wenste te worden. Na de wedstrijd kon het feest beginnen, de versgerookte makrelen, gebakken scholfilets, gerookte zalmen en nog veel meer lekkers uit de Noordzee werden aangevallen. De Rogjes lieten zich van hun beste kant zien en er werd heerlijk gegeten en daar waar de vis moet zwemmen, ging dit op het mooie complex op Houtrust ook op, er gingen na dit fantastische evenement zelf stemmen op dat er verschijnende vissen verdronken waren.

Ronald Bal




Scheveningen VE 1 - Engelse Veteranen
Foto's

Op veld 1 van Scheveningen was een heuse Europese wedstrijd gepland op de avond van de Champions leage finale en gelet op de kwaliteit van de wedstrijd tussen de veteranen van Scheveningen en de Engelse Ploeg zou deze wedstrijd als voorwedstrijd niet hebben misstaan. De oerveteraan Arie de Jager had zijn schoenen uit het vet gehaald en probeerde verbaal en non-verbaal met zijn typische “De Jager mimiek”de boel op scherp te houden. Hij werd gesteund door Anton Overduin die de laatste tijd zijn tweede jeugd blijkt te hebben teruggevonden. Met in het doel Johan van der Harst en in de tweede helft Martin Klokgieters kan er eigenlijk niet veel fout gaan. De Engelsen beschikten echter over een pitbullmentaliteit en hoewel de Scheveningse spelregels voor de wedstrijd haarfijn door onze Marcel Hogendijk werden uitgelegd in zogenaamd “stonecole”Engels, waren de Engelsen het niet altijd eens met de arbitrage, het leek net of zij dachten dat zij het spelletje hadden uitgevonden. Piet en Gebrand waren echter in supervorm en floten geweldig. Rene Vis stond laatste man en met zijn grillige kwaliteiten zorgde hij in de eerste helft in ieder geval voor hoog adrelinegehalte bij de veteranen I daar de terugspeelballen van een matige kwaliteit waren. Het middenveld was vandaag voor Henk Braam met zijn snelheid en doorzettingsvermogen en op rechts zorgde de hoekige glazenwasser Peter Vrind weer eens voor het betere beukwerk daar waar Rene Cramer vandaag niet te kloppen was in de lucht. Voorin was het weer hard werken voor weinig met Mario en Michael met veel loopwerk en Gerrit Knoester met zijn ultieme versnelling op de eerste meters. We gingen met 1-0 de rust in en waren toe aan a cup of tea. De tweede helft werden de Engelse messen geslepen en kregen we er snel een paar om de oren. De piepjonge veteraan Jan van Toor had vandaag een goede dag, hij legde ongeveer 250 meter af in de hele wedstrijd en zag kans om twee keer te scoren. Bij deze 250 meter was alles inbegrepen dus ook de gang naar de kleedkamer. Wim Ros en Marcel hadden achterin hun handen vol maar konden de drie treffers van de Engelsen niet voorkomen. Gebrand floot voor het laatst en we hadden verloren, gelukkig was de derde helft voor onze veteranen en werden de gepromoveerde A1 selectie ook nog eens hartelijk verwelkomd in de kantine.
een neutrale toeschouwer




Die Haghe VE1 - Scheveningen VE1
Tegen Die Haghe moest een zwaar gehavende Veteranen selectie van Scheveningen tegen Die Haghe. Op de dag dat Marro vreselijk in de vaudt zou gaan moesten we in een kraterlandschap aantreden tegen een sterk Die Haghe. We begonnen sterk zonder echt kansen te krijgen. Een groot verlies was dat Rene Kramer met een uiterst lichte kuitblessure (vermoedelijk een schaafwond) uitviel, grote winst was dat de ranke linkspoot die de laatste weken in goede vorm was, inviel. Hij scheurde bij zijn eerste balcontact echter diverse spier en peesgroepen af doordat hij geen warming up had genoten. Gelukkig kon hij doorspelen door een uiterst sterk herstelvermogen en de aanwezigheid van andere meerdere inzetbare spier en peesgroepen. Goed , door de MAN OF THE MATCH alias de kale intrigant en goed voetbal van Rob en Mario voorin werd het wachten op de 0-1. Door de vaudt van Marro zou dit echter niet gebeuren. Henk had een zware pot op rechts en Rene T. en Gerard Roeleveld hadden moeite met het lastige veld. 10 seconden voordat Marro in de vaudt ging, kreeg deze onttroonde aanvoerder de bal aangespeeld en daar hij maar 4 opties had om de bal af te spelen, gaf hij een zogenaamd “F leggertje” voor de gelegenheidskeeper van de C2 Wesley, een jongen die vandaag voor de veteranenleeuwen werd gegooid, de 1-0. Dick Kleijn gaf Marro nog wat negatieve tips, maar deze mentale dreun zouden we niet meer te boven komen. Iedereen was zwaar aangeslagen en ook de kale intrigant had er moeite mee. Door hard werken kregen we nog een paar subkansen, maar die gingen er niet in. De spits van Die Haghe, kennelijk lang geblesseerd, werd door de lucht aangespeeld, nam de bal op de borst en schoot hard in 2-0. In de rust werd er ferm gesproken door de begeleiding Piet, Gebrand en Cees, er moest gescoord worden om de wedstrijd te keren, en ja dat was waar. Met Marco achterin die werkelijk overal te gelijk was en Marro en de kale intrigant zat het achterin wel snor. Voorin kregen we volop kansen en gingen we voor de gelijkmaker. Mario schoot een bal snoeihard in, door het slechte veld stuiterde deze bal ongeveer 30 keer en de keeper begreep er niets meer van, 2-1. Nu was het wachten op de gelijkmaker, door de vaudt van Marro in de eerste helft, was er echter een litteken aangebracht, hierdoor konden we niet boven ons zelf uitstijgen. Behalve Anton Overduin, de kale intrigant die bij elk duel minimaal 12 low kicks uitdeelde zonder maar 1 maal naar de bal te kijken, lukte het niet de bal er in te krijgen. Marro sloop bij elke corner naar voren en kopte ook nog vol op de lat, dus weer geen twie twie. Verder probeerde Gerard en Rob nog allerlei hoogstandjes met Rob in een hoofdrol door net binnen de 16 met een omhaalactie. Je kon zijn hechtingen van al zijn operaties nog horen oprekken, maar de bal ging er niet in. Ook de ranke aanvaller die enigszins hersteld was van zijn scheuringen kreeg de bal aangespeeld en met zijn briljante techniek schoot hij de bal richting het doel, door een plotselinge windvlaag van onder spatte de bal tegen de lat uiteen om vervolgens door Gerard op te worden gepikt. Hij draaide en keerde en schoot vervolgens in een leeg doel tegen de 66 jarige keeper op, weer geen doelpunt. Verder werd in de tweede helft nog 2 maal de paal en eens de lat geraakt, dus het werd 2-1 voor Die Haghe. Na de wedstrijd werden er nog allerlei analyses losgelaten op dit verloren duel, iedereen was het er echter over eens, de vaudt van MARRO heeft Scheveningen de das omgedaan. De naam van Marro zal echter onder de leden van de Veteranen blijven zodat hij niet beschimpt zal worden,

een neutrale toeschouwer.





Semper Altius VE1 - Scheveningen VE1
Na een aantal weken van goed voetbal moesten de Veteranen vandaag tegen Semper Altius, de winstkansen lagen op 41% blijkens de gegevens van Team Link, we moesten zeg maar aan de bak. Er waren ongeveer 14 spelers aangetreden en daarvan stonden er ongeveer 11 op het veld. Tussen de Rijswijkse flats speelden we de eerste helft met een behoorlijke wind tegen en dat was te merken. Het liep niet helemaal geolied en Semper kende kennelijk de reputatie van de sluitpost van Scheveningen, want er werd minimaal 200 keer op het doel geschoten en zonder succes, de ballen gingen bijna allemaal over het doel van onze Martin en hij verrichtte 2 goede reddingen. Peter Vrind, de held van een aantal weken geleden, kon deze vorm niet voortzetten en had deze vorm uitgetrokken, zodat hij bij wijze van spreken UIT vorm was. Verder konden Mario slingerbeen, Gerrit K en Michael voorin geen potten breken, zodat we veel moesten verdedigen. De beroepsintrigant, de man die alles anders ziet Anton liep op het middenveld een puike eerste helft af te werken en ook de achterhoede onder leiding van MARRO, Rene en Dick K, speelden lekker. We kregen echter geen kansen, gelukkig zat er een echte BARCA bank met de ranke aanvaller en zijn tegenbeeld Ron K en Wim R. Iedereen behalve de leiders konden het natuurlijk ook niet begrijpen dat deze spelers op de bank moesten beginnen, maar ja, dat is een ander verhaal. De tweede helft werden deze spelers ingebracht zodat Gerard wat meer ondersteuning kreeg op het middenveld. Aan het begin van deze helft een stormachtig VE1, maar we kregen helaas een deksel op de neus. Een vrije trap op ongeveer 75 meter van ons doel werd geschoten richting onze keeper, die helaas een acute aanval van grafityextreminus kreeg, zijn voeten werden in de kalklijn geboord zodat de bal helaas over hem heen hing, de 1-0 lag er in. Hoe Martin ook trachtte te springen het virus hield zijn benen op de grond, erg jammer. Even later werd de 2-0 ook gemaakt en dat was op dat moment geheel tegen de verhouding in. De ranke linkspoot die vandaag op rechts opereerde kreeg even later de bal aangespeeld en waar hij eerder faalde door de bal met chirurgische precisie net over het doel te knallen, knalde hij vanaf een meter of 30 de bal snoeihard in de kruising. Het eerste falen was natuurlijk te wijten aan de leiding die hem de eerste helft aan de kant hadden gezet, zodat hij even in moest komen. We gingen lekker ballen en zette veel druk door Ron K en Gerard die de boel op stelten zetten. Verder was Michael met zijn rushes ook een paar keer dichtbij. Men begon helaas de ranke aanvaller te imiteren door zijn schoten na te bootsen, dit is natuurlijk niet handig en feitelijk onmogelijk, je moet gewoon je eigen spel blijven spelen, niet iedereen van rond de 50 kan zich even in 90 minuten een Beckham trap eigen maken. Hiervoor is heel veel talent en training nodig. De man of the MATCH Henk Braam bleef over rechts opkomen en kon vandaag niets vaudt doen, behalve misschien dat hij bij tijd en wijle alle posities op het veld bezette, hij had echter geen geluk in de afwerking. 10 minuten voor tijd maakte Semper ook nog de 3-1 en dat was een hele harde klap waar de gelijkmaker in de lucht hing. De ranke aanvaller, die eerder al genoemd doelpunt scoorde, wist zich via werkelijk magistrale loopactie vrij te lopen en Mario gaf de bal precies op tijd zodat genoemde alleen op de keeper afsnelde, u begrijpt al, dat werd ook weer een doelpunt, zonder over details uit te wijden, prikte deze man de bal door de boomlange en oud professionele keeper van Semper zodat het 2-3 werd met nog 5 minuten op de klok. Vol in de aanval werd er gespeeld met Gerrit voor Dickie er nog in en iedereen naar voren met in de laatste minuut nog 4 hoekschoppen die er niet ingingen. Gerrit liep zich ook nog vrij maar de ranke aanvaller koos even voor eigen succes en riep daarmee hel en verdoemenis van deze veelal rustige aanvaller op zich af, het bleef helaas 2-3 en dat was heel jammer. Het enig waar je natuurlijk je vraagtekens bij kan zetten is het wisselbeleid van de leiding van het elftal, maar de neutrale toeschouwer is er natuurlijk niet voor om verdeeldheid te zaaien in het hechte veteranen team,



een neutrale toeschouwer.




Quick Steps VE1 - Scheveningen VE1
Op een prachtige zaterdagmiddag gingen de nog zwaarder gehavende veteranen dan anders naar de snelle stapjes onder de luwte van het Zuiderpark. Er werd gespeeld op het snelle kunstgras en voor de selectiespelers van deze dag was dat niet echt een uitkomst daar er veel techniek is vereist. De Snelle Stapjes begonnen sterk aan de wedstrijd en bouwden naar hartenlust op van achter uit en dit was eigenlijk niet te stoppen, telkens schoof een verse speler in en moesten wij naar achteren. Daarentegen werden er weinig kansen gecreëerd en was het een lekker potje. Achterin moest Marcel stevige duels uitvechten tegen een grote kerel met veel techniek en Marco was vandaag zeer scherp en liep alle kleine gaatjes dicht en stofzuigde keer op keer de 16 leeg. Rene Kramer had het de eerste helft moeilijk tegen zijn snelle buitenspeler en moest alles in de strijd gooien om zijn tegenstander tegen te houden. Iets daarvoor stond de kleinekalemandiealtijdwattezeikenheeftenikhetbezitisvaneenprachtigevrouw die vandaag weinig praatjes had. Dit kwam door het simpele feit dat hij hier gewoon geen tijd voor had en zich bezig moest houden met zijn feitelijke hobby n.l. het spelen van het voetbalspel wat hij vandaag aardig deed. Voorin was het trainingsbeest Mario ingehuurd en met zijn lange slingerbenen moest hij ook aardig aan de bak, hij werd geflankeerd door Michael, die vandaag zijn 3 longen regelmatig moest vullen om veel krachtvoetbal te spelen. Verder liep die ranke aanvaller op links die een aantal weken opviel door zijn opvallend elegante spel. Op rechts liepen echter de juweeltjes van deze dag, Henkie was onvermoeibaar en bestreek het hele middenveld en bleef maar gaan. Bij hem in de buurt stond de geblokte verdediger Peter, die nu niet echt opvalt door zijn verfijnde techniek, maar deze enigszins grijzende verdedigende middenvelder was onklopbaar. Zijn tegenstanders werden er moedeloos van, elke keer een beukje, een tikje, een nagel tegen de bal, zodat de bal net de verkeerde kant uitging. Peter Vrind werd ook zeer terecht uitgeroepen door de meegekomen supporters als MAN OF THE MATCH. Op middenveld liep uiteraard ook weer eens de heer Vis, die natuurlijk weer praatjes had voor tien, maar een verdienstelijke wedstrijd speelde en duidelijk nog een kleine conditieachterstand heeft, want het moordend snelle combinatievoetbal van de veteranen was af en toe toch iets te veel voor hem. Het was halverwege de eerste helft toen de bal eindelijk in de 16 van de tegenstander kwam. Via een rare kluts werd de bal omhoog gestuwd in de richting van het doel, iedereen stond verbaasd naar de bal te kijken, behalve de eerder genoemde ranke aanvaller die als enige de bal juist inschatte en zijn seniorblonde keiharde schedel tegen de bal aanbeukte zodat deze het net raakte, 0-1 voor Scheveningen. De aanvaller werd bedolven met complimenten en geknuffeld en dat was natuurlijk terecht. Wat ook terecht was dat was dat Quick Steps de betere ploeg was. We bleven onder de druk staan en dat was ook de tweede helft het geval. Rob kwam er ook in de tweede helft en hoewel hij snel uitviel met een lichte blessure, speelde hij lekker en hield de bal voorin goed vast. De gouden wissel van Piet Toet was het die QS de das omdeed. Gerrit Knoester die bruut uit zijn bed was getrokken door Peter, had eindelijk overal bloed stromen in zijn lichaam zodat hij kon invallen. Gerrit liep direct naar het doel waar hij werd aangespeeld en klasse verloochent zich niet, hij schoot de bal hard en droog in, 0-2 voor Scheveningen. Toen werd het billenknijpen voor de Veteranen en onderscheidden de mannen zich van de jongetjes. De keeper Martin hield ons in de race en dat mag ook wel eens gezegd worden. De keeper die altijd veel commentaar over zich heen krijgt over zijn gymnastische kwaliteiten stond zijn mannetje en pakte diverse ballen waardoor hij de overwinning veiliggestelde. In de kleedkamer kregen nog lekker 2 makrelen van Quick Steps en deze dooie beisten smaakten uitstekend na een lekker en sportieve pot voetbal tegen een betere tegenstander.



Scheveningen VE1 - KMD VE1

In de schaduw van veld 4 en omringende aanbouw moesten de veteranen tegen KMD. Om degradatie te voorkomen moesten er weer eens punten gepakt worden tegen een sterke tegenstander. Heel veel mensen waren op de wedstrijd afgekomen en er ontstonden zelfs parkeerproblemen rondom Houtrust om deze wedstrijd te zien. Helaas was de wegbewijzering niet helemaal in orde zodat men onterecht richting veld 1 werd gedirigeerd alwaar ook een potje werd gespeeld. Er werd gestart met een ijzersterke basis met als rots achterin Wim Ros vergezeld door zijn luitenanten Frans en Marco. Op het middenveld de hinde Henk en op het linkermiddenveld ook al zo'n lichtvoetige speler Anton. Op het middenveld Dickie die van alles aan zijn hoofd had vandaag. Met een ferme wind tegen hadden Ruud in de spits en Ron Klein aan de rechterzijde het niet al te makkelijk, ook een niet nader te noemen persoon met een elegante loop op links moest flink aan de bak. Kmd bleek een sterke tegenstander met een paar lekkere voetballers, we werden teruggedrongen maar kwamen niet echt in gevaar. Even over de helft van de eerste helft stond de (zomer) tijd even stil, de vogels stopten met vliegen, de wolken hielden halt, het gras stopte met groeien, want die aantrekkelijke man op links voor werd aangespeeld en nam de bal gracieus aan met rechts om de bal voor de verwoestende linker te leggen, even werd de tegenwind, de afstand tot het doel en de positie van de keeper ingeschat, dit allemaal in 1 nano seconde, er werd aangelegd en geschoten, een oorverdovende knal werd er afgevuurd vanuit zijn onderbeen en de keeper sprong ongeveer 2.70 hoog maar kon deze geniale bal natuurlijk niet stoppen, het geluid van de bal tegen het net klonk even over heel Houtrust en de handen gingen op elkaar, zelfs de tegenstander feliciteerde deze elegante speler die zo'n onvoorstelbaar mooi doelpunt maakte. We stonden voor en dat was wel verdiend hoewel we nog geen kans gehad hadden. KMD wilde zich echter niet gewonnen geven en bleef vechten, daarentegen deden de Scheveningers dat ook niet want een boeiend gevecht opleverde. De tweede helft werd er gewisseld en Rob viel in alsmede Gerard, Peter en Jan van T. Deze laatste voetballer was vandaag echter vergeten zijn HTM halte uit te trekken en had het hier heel zwaar mee, hij zwoegde maar kwam er vandaag niet uit, hij liet zich wisselen en dat was een verlies voor de veteranen, derhalve is het verstandig om voortaan je werk thuis te laten. Peter Vrind liep over rechts met vlagen geweldig te voetballen, hij bleef de combinatie zoeken en de bal was vandaag zijn vriend, hier stond Rob tegen over die zo wie zo weinig vrienden heeft, maar de bal was het vandaag in ieder geval niet en het veld was ook niet echt meewerkend, hij maakte zoals MARRO zo mooi kon zeggen bij zijn eerste actie de "krodillenactie", ik zal u de details besparen, maar het is 1 bak ellende met daarbij een Rob die op handen en voeten achter de bal aankruipt. Verder herpakte hij zich en kwam een paar keer gevaarlijk uit de hoek. Verder stond het aardig en gaven we weinig weg mede door kordaat verdedigen. Verder bleek eerdergenoemde Peter bij een klutsbal in onze eigen 16 meter de bal gelukkig maar met 1 hand mee te nemen, anders hadden we mogelijk een penalty tegen gehad van de stoïcijns fluitende Piet, wat een geluk. Ron kwam het laatste kwartier nog binnen de lijnen en kreeg nog een aardige kans, en onze doelman Martin verrichtte de laatste minuten nog een geweldige redding op een afstandsschot, zodat de punten binnen waren. De enige wankklank was te melden omtrent ene Kramer die wederom een ontzettend vaudte wedstrijd speelde met ontzettend veel onnodige overtredingen. Toen de wedstrijd was afgelopen, werden de schuifpuien van de Sportlaan geopend en begonnen alle buren van de Sportlaan te klappen want zo'n mooi en belangrijk doelpunt had men zelden gezien. In de kleedkamer werd het nog lang onrustig toen onze Ment met een kleine versnapering langs kwam en ene Arie v B. de peultjes kwam op scheppen, wat een enerverende middag....Verder is het goed om te melden dat er een vrijwilliger op het veld liep die tijdens de wedstrijd het opruimen van de cornervlaggen als een belangrijk agenda punt wilde inbrengen en verder regelde hij na de wedstrijd dat men ergo-en economisch ging douchen, hij deelde het team in groepen en hield de nettodouchetijd bij, wat een vrijwilliger en wat een man, zijn naam is bij enkelen bekend,


een neutrale toeschouwer



Scheveningen VE1 - Wanica Star
Foto's

Op een hobbelig veld 4 traden de veteranen aan tegen een geduchte tegenstander het technisch vaardige Wanica Star. De zwaargewichten gingen vol de strijd aan en het was met 16 graden in het zonnetje en met gevoelstemperatuur 35 graden afzien. De eerste 20 minuten lukte alles en met veel strijd waren we de betere ploeg. Onder de meesterzwoeger Michael op het middenveld en de muur Ment achterin en Ruudje Kopsterk in de spits was het wachten op de 1-0 en die volgde ook gelukkig. Het energie verslindende spel begon ook echter zijn tol te eisen en Dick Klein moest uitvallen met opengereten wond die hij de week ervoor had opgelopen, verder ging Rene erin om zijn plaats in te nemen. We gingen met 1-1 de rust in en dat was terecht. De rust had ons geen goed gedaan, we kwamen stroef het veld op en de invallers hadden even last van ademnood in het warme weer. De voortreffelijk spelende Marcel Hoogendijk nam het de tweede helft op tegen de teven boomlange spits van Wanica Star en dat waren verbeten, harde maar faire duels. Nadat we achterkwamen met 1-2 was het wachten op de 1-3 maar we konden ons herpakken, er werd weer gecombineerd en er werden ook paar mooie kansen gecreeerd die er niet ingingen. Nadat de scheidsrechter de tweede helft enigszins had opgerekt, ook door het tijdrekken van de tegenstander, blies hij af nog 73 minuten in de tweede helft. De lichten waren inmiddels als ontstoken, maar hij wilde er gewoon niet vandaag, positief was dat er de hele wedstrijd werd gevochten. In de kleedkamer waren er verschillende analyses, maar het belangrijkste was dat Kees Korving een heerlijke salade had geregeld met "dooie beisten" erin, deze verdween als sneeuw voor de zon en daar de salade nogal zout was, moest er gespoeld worden met een lichte alcoholische versnapering. Gelukkig werd er ergens nog een vaatje bier gevonden. Na een tergend slechte wedstrijd vorige week waar iedereen het over een was, was vandaag de man of the match:"Marcel Hoogendijk"met in zijn kielzog de stalen nagel Frans Brand, die nooit maar dan ook nooit zijn pootje intrekt, ja soms zit het mee,

een neutrale toeschouwer.



Scheveningen VE1 - Semper Altius
Na een serie nederlagen en of nederlaagserie, het ligt er aan hoe je het bekijkt, moesten de zware mannen van het Veteranenteam tegen Semper Altius, prachtig weer met veel wind en een nat veld, alle ingrediënten voor een lekkere pot voetbal. Scheveningen was de betere ploeg en er werd in het begin nog niet veel gemopperd, we waren positief onder leiding van Marcel achterin en Gerard voorin werd er lekker gevoetbald. We kwamen achter en voor en achter en voor. Een mooi doelpunt van Michael en Ruud werden gemaakt. Er werd wel een beetje gezeurd maar de uitstekend leidende scheids Gerbrand had alles onder controle. Het kleine wandelende htm kruitvaatje Dickie Kleijn had een paar overtredingen nodig om zich staande te houden en het wachten was op het vlammetje, gelukkig wist dit dankzij zijn jarenlange ervaring het lontje niet aan te steken. Daarentegen kwam de tweede helft de beroepsintrigant c.q. nitroglycerine buisje Anton het veld op en de tegenstanders vielen met bosjes op de grond. Robbie liep in de spits en er werd lekker gebald, we kwamen zelfs met 5-3 voor en er hadden er nog een paar meer in gemoeten. Michael had echter niet helemaal zijn dag en miste een heel klein kansje en of kansjes om de overwinning veilig te stellen. Wim Ros hield het achter redelijk dicht en was natuurlijk niet te beroerd om iedereen te voorzien van feedback. Henkie Braam had zijn mannetje in zijn zak zitten maar toch kregen we nog 2 vrije trappen tegen net buiten de 16. Met een muurtje voorzien van een spouw, graniet en dubbelsteens verwacht je natuurlijk niet dat die bal erin zou gaan, sterker nog je verwacht niet dat de bal er zelfs 2 keer in zou gaan. Dat zou je natuurlijk niet verwachten, maar helaas gebeurde het toch, onze keeper Martin Klokgieter sprong te laag en te vroeg op, DOELPUNT. Vervolgens sprong onze keeper MARTIN KLOKGIETER, wederom te laag en te laat op, weer een DOELPUNT. Je hoeft geen rekenmeester te zijn om te zien dat het vervolgens gelijk was. De sfeer in het veld werd iets bedrukter en de beste stuurlui gooide vanaf de zijlijn uiteraard nog vrachtladingen met zout in de opengereten wonden van het veteranen team. Na de wedstrijd werd nog geëvalueerd en we waren het allen unaniem eens, de reden van het gelijkspelen was Marcel Hoogendijk, ja soms zit het tegen.





Excelsior Maassluis - Scheveningen 7
In en tegen Maassluis moest er gevoetbald worden bij hoge temperaturen, gelukkig waren er vandaag 4 wissels zodat we niet allemaal die 90 minuten vol moesten maken. Maassluis liet ons de eerste 10 minuten alle kanten van het veld zien, ze konden aardig tikken die gasten. Ment Dijkhuizen stond laatste man en was steeds op tijd om de ballen te onderscheppen. Marcel H. werd echter zo vaak uitgekapt dat hij hier waarschijnlijk een nekverrekking aan heeft overgehouden. Peter Vrind speelde op rechts met zijn schoonzoon en ze kunnen het al aardig vinden zo te zien. Dick Klein gooide er halverwege de eerste helft een Alberto Tomba achtige actie uit en omspeelde ongeveer 4 man met een paar aardige bewegingen. In de rust werd er nog over gesproken maar Dick kon het zelf niet meer herinneren, dus het was waarschijnlijk gewoon geluk. De uitblinker in deze wedstrijd zou uiteindelijk de man worden die na 40 jaar voetbalplezier eindelijk zijn plaats heeft gevonden enwel tussen de palen, Wim Ros. We kwamen een beetje lullig achter door Rene Kramer die een slippertje begin, hij dreigde te stoppen waarop iedereen wijs zijn mond hield, want het was veel te warm om te voetballen. In de rust stonden we gelijk en Piet 'Toet besloot tot het nemen van loden wissel (s) dit in tegenstelling tot een gouden wissel (s) Er kwamen 4 nieuwe maar niet verse spelers in het veld waaronder de intrigant en Jan van Toor, die in de eerste helft in een diepe Siësta verwikkeld was. Verder startte Gerrit Knoester op de linksbuitenpositie. Maassluis begon steeds beter te spelen en de accu's van het zevende waren bijna leeg, het promotiespook dat bij winst voor een sportief dieptepunt zou zorgen heeft hier waarschijnlijk aan meegewerkt. Derhalve verloren we met 2-4. Volgende week komen die gasten bij ons op bezoek en zullen we waarschijnlijk eenzelfde marteling moeten ondergaan.

een neutrale toeschouwer



Scheveningen 7 - Quick Steps
Foto's

Promotie of degradatie, that's is the question bij zaterdag 7. Een promotie is altijd een vooruitgang, maar bij de groep zaterdag 7 denkt men daar verschillend over, de man die het minst te vertellen heeft en van wie ik de naam niet graag noem, Piet Toet, wil natuurlijk naar boven toe, de rest kennelijk niet. Op veld drie begon de selectie met 14 man te ballen, Peter Vrind was wat verlaat en dat was te merken. Ment D. moest vandaag passen gelet op een blessure, maar er stonden toch weer 11 strijders in het veld waaronder ene Gerrit Knoester die een eerste helft speelde waarover niemand naar huis zou durven schrijven. Daarentegen waren er ook een paar pluspunten in het veld, onze 2 maal 1 kwartier Piet liep lekker te ballen, verder speelde Frans Brand weer een degelijke wedstrijd, verder........ een klein drama, niks lukte. Dit bleef de hele eerste helft eigenlijk zo. De tweede helft werd de keeper binnen 1 minuut drie maal zwaar op de proef gesteld maar hij hield het doel schoon. Mark Bruin floot de tweede helft en aarzelde niet om de bal voor Quick Steps op de stip te leggen na een onvoorstelbare vieze harde en gemene overtreding van Dick Klein, die daarna ook nog eens “spatjes” had. De penalty werd ingeschoten en we stonden terecht 0-1 achter. De Gerrit Knoester van de eerste helft was niet die van de tweede want hij nam een verdwaalde voorzet vreselijk hard op zijn pantoffel en maakte de ien-ien. Hoe het kwam weet niemand maar door de overtreding van de Redbull slurpende Dick Klein werd er een barrière doorbroken. Er werd lekker getikt en de geïsoleerde Gerard Roeleveld en Dick Pronk kregen vaker de bal, Nick scoorde een mooi doelpunt en de laatste werd gemaakt door weer die Gerrit Knoester, weer een fraaie treffer. Quick Steps was verslagen en probeerde nog een beetje “oefenboos” te doen, maar door de rustig spelende Wim Ros, ja ik herhaal nog eens, door de rustig spelende Wim Ros, werden geen kansen weggegeven. Waren er nog vervelende zaken te melden? Jazeker, de gewisselde Renée Kramer moest uit zijn diepe slaap gewekt worden omdat genoemde Wim geblesseerd er uit moest, dat was voor Renée een hele vervelende ervaring.

Een neutrale toeschouwer



Scheveningen 7 - Die Haghe
Foto's

Op veld 3 leek het wel of er een veteranentoernooi werd gevoetbald, maar niks bleek minder waar, er stonden ongeveer 20 Scheveningers van Zaterdag 7 op en rond het veld om 1 wedstrijd te spelen. Piet Toet had alle moeite om een opstelling voor elkaar te krijgen, want hoeveel speelminuten werd een ieder gegund? De vaste waarden Gerard Roeleveld en Arie van Berkel waren er niet eens bij en hadden jeugdverplichtingen. We begonnen goed en Michael werd de diepte ingestuurd en drukte direct de 1-0 af, wat een start. Gelet op de snelheid van Michael dacht iedereen dat hij zich hieraan kon spiegelen en werden er alleen maar lange “kansloze” ballen gegeven, hierop waren we niet op uitgerust en Die Haghe kreeg het betere van het spel. Ment Dijkhuizen kon vanmiddag zijn plek niet vinden en ging over de hele as voetballen, hij liep eerste laatste man, toen op het middenveld en vervolgens in de spits, er moet wel bij gezegd worden dat hij hiervoor ongeveer 60 minuten nodig had. Ron Kleijn had een kale snelle plaaggeest bij zich die hij vandaag niet kon houden en zoals een goed jeugdvoorzitter betaamd, kreeg Rene Kramer hier natuurlijk de schuld van. Peter Vrind speelde vandaag weer een lekkere pot voetbal en bediende de voorhoede van een aantal lekkere steekballen. Die Haghe was de betere ploeg maar Johan en zijn lat hield ondersteund door de immer degelijke Marcel Hogendijk hielden een tijd lang de 0 achterin. Er kwam met het wisselen steeds meer voetbal in de ploeg in de vorm van ene Dick Kleijn, Jan van Toor en Wim Ros. Er werd steeds beter gevoetbald en het was jammer dat de sterk spelende Frans Brand geblesseerd uitviel. Piet van der Harst speelde uiteraard weer zijn 2 maal 1 kwartier en deed dit weer naar volle tevredenheid. De tweede helft zouden we het toch moeilijk krijgen ondanks het inbrengen van Gerard de Niet junior, we kwamen zelfs 1-2 achter, maar door een fantastisch doelpunt van Dickie Pronk werd het gelijk en moesten alle zeilen bij worden gezet om de overwinning binnen te halen, we waren door de 10 wissels heen en er werd met een schuin oog nog naar de beroepsintrigant van Overduin gekeken om hem ook in te laten vallen, gelukkig was dat niet geval en werd er nog 2 keer door Scheveningen gescoord zodat er met een gerust hart gedoucht kon worden.

Een neutrale toeschouwer.



Die Haghe - Scheveningen 7
Bij Die Haghe stond een geslonken selectie veteranen. Met wat aanvullingen stonden er gelukkig 13 man waarvan volgens de leider er ongeveer 11 een halve wedstrijd zouden kunnen spelen. Het begon allemaal wat rustig en afwachtend tegen een lekker team veteranen die ook kwamen om lekker te voetballen. Halverwege de eerste helft kopte Gerard Roeleveld een vrije trap knap binnen en even later scoorde gastspeler Nick die vervolgens weer trefzeker was met een schitterend knal vanaf rechts via de paal het doel in. 0-3 voor dat komt natuurlijk niet vaak voor en is ook voor het 7e geen garantie voor een overwinning. De uitblinker van de eerste helft was Frans Brand die links en rechts de ballen uit het doel hield en de titel "man of the match"verdiende. De tweede helft stroopte Die Haghe de mouwen op en begon ons regelmatig onder druk te zetten en ze scoorde ook terecht een doelpunt. De altijd kritische Wim Ros briesde vanaf zijn positie naar alles en iedereen en we waren weer een beetje scherp. De intrigant Anton had ook zijn voetbalschoenen onder gebonden en het bleek wel weer dat het aan de zijkant altijd wat makkelijker is dan aan de binnenzijde van de lijnen, we hebben hem niet gehoord. Halverwege de tweede helft verdween een verdwaalde voorzet de 16 van Die Haghe in en via vallen rollen en opstaan bleek de bal achter de doellijn te liggen, nadat iedereen weer was opgestaan, dit duurde ongeveer 5 minuten, bleek er sprake van een doelpunt op naam van alweer Gerard. De rest van de wedstrijd had Die Haghe wel het betere van het spel, maar de overwinning was ondanks een lange lijst van afwezigen weer binnen.

een neutrale toeschouwer



Scheveningen 7 - Quick Steps
Op zaterdagmiddag traden de laatste ridders van het 7e aan tegen een lager geklasseerd Quick Steps. Lager? Lager? Lager? Ja, je kan nog lager. Op het kunstgras was extra korrelmateriaal aangebracht om de demping van onze mannen zo hoog mogelijk te maken. De selectie is door allerlei blessures teruggebracht van 27 naar 13. Deze 13 oogde ook niet echt fit, maar dit terzijde. Door Piet werd begonnen met een wedstrijdbespreking waarin een behoorlijke structuur ontbrak, hij corrigeerde dit echter netjes en iedereen zat te luisteren. Het volgende probleem wat er was, was de temperatuur die vrij laag was. Met een stok werden de mannen de kleedkamer uitgedreven om op het veld te verschijnen. Het inschieten ging uitstekend en dat is meestal geen goed teken. De wedstrijd begon en er ontstond een overwicht, ja een overwicht geen overgewicht voor Scheveningen. Er werd lekker getikt en de absolute uitblinker van de eerste helft was Peter Vrind. Door het overwicht was het lekker voetballen en ook Piet Spaans trok af en toe de trukendoos open. Het werd dan ook terecht 0-1 voor Scheveningen door een vlammend schot buitenkant voet van Dick. De kale beroepsintrigant zag dit weer als een uitgelezen moment om twijfel te zaaien, was dit schot een verdwaalde voorzet? Was het niet per ongeluk? Door dit gezaai draaide ook de wedstrijd, het geloof was weg en door een counter van Quick Steps werd het 1-1. We bleven een tijdje de betere ploeg toen Marcel Hoogendijk, over het algemeen betrouwbaar, een heel klein slippertje beging, 2-1 voor Quick Steps. In de tweede helft zou alles goed komen, tenminste dat dachten we. Dickie Klein, Chris en Mike deden hun best om de gelijkmaker te forceren. Er kwamen een heleboel kansen, echt een heleboel, maar die gingen er niet in. Gelukkig maakte Ronald weer een subliem doelpunt waarbij de keeper uiteraard weer volkomen kansloos was. Het was 2-2. Quick Steps bleek echter over een lange adem te beschikken en wij duidelijk niet, ze kregen ook nog aardig wat kansen, gelukkig hield Marcel zijn doel schoon en Frans Brand, Marco en Renée Kramer ruimde achterin de rotzooi op. Een leuke wedstrijd met veel kansen over en weer.

Een neutrale toeschouwer


DUNO - Scheveningen 7
Het 7e moest heel vroeg aantreden bij het nieuwe complex van Duno, dat het vroeg was, was duidelijk te zien want we stonden zomaar ineens 0-2 achter. Verder stonden er maar 2 man reserve in plaats van de gebruikelijke 12. Het tweede doelpunt was een penalty en het geven daarvan door de scheidsrechter leverde nog enige discussie op en was voor de keeper Marcel het moment om zijn niet al te warme gevoelens voor de club Duno uit te spreken. Vervolgens gingen we wat beter voetballen en werden er ook nog een aantal goede kansen gecreëerd. Duno stond echter niet toe dat we gingen scoren. Gelukkig zagen we toch nog kans om de 1-2 in te koppen en werd het rust. Marcel Hoogendijk tekende voor deze granaattreffer. Na de rust zouden we de rollen om gaan draaien de wedstrijd gaan winnen, althans dat was in de rust afgesproken. De tegenstander dacht er iets anders over, want we kregen geen kans meer. Ronald zag nog kans om een mooie voorzet van Wim Ros keihard in te koppen zonder dat er maar sprake was van enig fortuin en het werd tegen de verhouding in twie twie. We besloten het plan van het winnen weer op te pakken, terwijl gezien de verhoudingen in het veld het beter was de deur dicht te doen. Duno zag vervolgens kans om 2 keer te scoren en dat was wel gezien het spelbeeld terecht. Er werd vandaag in ieder geval hard gewerkt en er werden over en weer flink wat koekies uitgedeeld, maar je kunt niet altijd winnen.

Een neutrale toeschouwer



Scheveningen 7 - HS Texas DZS
Op zaterdagmiddag vond er een derby plaats op de Wyndaelerweg tegen een scala van Ex-Scheveningers. De weken voor deze wedstrijd werd er al flink aan psychologische oorlogsvoering gedaan vandaar dat de aankomst behoorlijk koel en gespannen was. Scheveningen had heel veel man meegenomen alsmede begeleiding en na een pittige warming up van 40 seconden begon de wedstrijd. Marcel Hoogendijk liet er geen misverstand over bestaan dat hij tot het bot zou gaan, want de ene na andere Texaan vloog door de lucht. Ook Dick Klein liet zich zien en liep lekker uit te delen. Texas zette ons onder zware druk zonder echt gevaarlijk te worden. Marcel moest wel een paar keer in actie komen, maar echt schreeuwen deed hij niet, dus dat betekent dat alles rustig was. Scheveningen kwam slechts 2 keer op de helft van Texas en was daar zeer efficient, want er werd 2 keer gescoord door de uitstekend spelende Gerard Roeleveld. Texas was daar op zijn zachts gezegd teleurgesteld over. Het mag dan ook blij zijn dat men geen jeugdafdeling heeft op Texas want bij de opmerkingen zat geen woord Spaans bij, voor wat betreft deze "kwaliteiten" waren zij Scheveningen ruim de baas. De tweede helft vertoonde hetzelfde patroon, een aanvallend Texas en een verdedigend en zwoegend zevende. Onder de bezielende leiding van de vechtende Marcel en Marco leek het er op dat we gingen stunten. De 45 minuten bleken echter te lang en het werd 2-2. Het doet wel zeer om te zeggen, maar het was ook wel verdiend. Het was een prachtig gevecht met af en toe een hoop theater van beide zijden, na de wedstrijd werd gezamelijk een biertje gedronken onder het toeziend oog van de beroepsintrigant en spreekstalmeester Anton Overduin die zonder ook maar 1 minuut de spelen heel Texas op scherp had gezet.

een neutrale toeschouwer.



Scheveningen 7 - RAS
Foto's

Op veld 3 begon het 7e onder veel belangstelling van vrienden en bekenden de wedstrijd tegen Ras. Met zulke vrienden heb je trouwens geen vijanden meer nodig, want de vrienden waren niet te beroerd het zelfvertrouwen van het 7e met opmerkingen vakkundig de grond in te boren. Op een heel vaag veld met een aantal zeer slechte stukken( Marcel bleef als genageld aan de grond staan bij de 0-1 en een vage invaller in de tweede helft kwam op onverklaarbare wijze ten val) begonnen we niet al te best en stonden we de hele eerste helft onder druk. Weinig kansen leverde dit op en Ras scoorde 2 maal zodat het in de rust minder gezellig was. Door een paar broodnodige wissels begonnen we sterker aan de tweede helft en werd er bij vlagen lekker gevoetbald, ene Dick Klein viel sterk in en liet zien het kunstje nog niet verleerd te zijn, ook Marcel Hogendijk speelde een puike helft. Deze complimentjes verbleken helaas bij ANU die even een balletje op zijn slof nam en deze strak via paal grond paal lat de kruising in knalde, wat een doelpunt!!!! Was dit een gelukje, ik dacht het niet, 5 minuten later herhaalde Anu het kunstje en knalde vol op de lat, helaas geen doelpunt. De bijzonder irritante en minder knappe scheidsrechter Anton liet vervolgens Gerard Roeleveld doorlopen in de 16 waar de tegenstander buitenspel zag, 2-3. Het 7e ging voor meer en dankzij klassiek beukwerk en doorzettingsvermogen scoorde Marcel de gelijkmaker 5 minuten voor tijd. Dit was ook de eindstand en na wat milieulessen van Dick Kleijn over watergebruik bij het douchen werd er bijna door iedereen 6 aan 6 gedouched en er een aantal biertjes gedronken. Gelukkig werden er aan tafel nog wat onvriendelijkheden uitgewisseld vooral door die beste stuurlui. De neutrale toeschouwer vroeg zich trouwens wel af hoe het nu kan zijn dat er ongeveer 5 leiders zijn en niet 1 goede bal en een totale desorganisatie bij het 7e, vreemd verhaal. Verder was het vreemd te zien dat Gerrit die vorige week afscheid had genomen na 44 jaar actieve voetbaldienst zonder voetbaltas verscheen op Houtrust.

een neutrale toeschouwer